Archief van juli 2009

NBP op de bres voor pensioenen

dinsdag 21 juli 2009

In mei 2009 stuurde minister Donner een brief aan de Tweede Kamer over de problemen bij de aanvullende pensioenen. Op 14 juli was er op verzoek van de minister overleg met o.a. de NBP. Lees het weblog van Leo van Heesch die ons vertegenwoordigde.

Vorige week maakte het ABP bekend dat Ed Nijpels benoemd was tot bestuursvoorzitter. De NBP is hier slecht over te spreken. Lees hier het interview, ‘Gepensioneerden: Nijpels moet afzien van baan bij ABP’ dat Vincent Dekker van Trouw op 18 juli 2009 had met Kees de Lange. Op 21 juli 2009 geeft het ABP in Trouw een weinig adequate reactie, ‘Nijpels moet besturen, niet beleggen’, (lees het artikel hier). Impliciet wordt toegegeven dat de heer Nijpels inderdaad de benodigde financiële kennis niet bezit. Uiteraard gaat de NBP een gesprek niet uit de weg. Wordt vervolgd.

Impressies van gesprek met minister Donner

dinsdag 21 juli 2009

Leo van Heesch Leo van Heesch

Zondagavond laat, net terug van enkele dagen bij onze oudste zoon en schoondochter waar wij geholpen hebben bij een feest voor hun goede vrienden en bekenden. Computer aan, de mailberichten rollen over het scherm. Bij twee berichten van ons bureau staat URGENT.
Zij zijn al drie dagen oud. Dus direct openen en kijken wat toen zo urgent was. Het blijkt een uitnodiging aan onze voorzitter Kees de Lange voor een bespreking met minister Donner. Het bureau heeft het ministerie laten weten dat Kees met vakantie is en de tweede uitnodiging is daarom aan mij gericht. Het gesprek zal dinsdag plaatsvinden en gaat over de brief die minister Donner heeft gestuurd aan de Tweede Kamer over zijn aanpak van de pensioenproblematiek

Het is al te laat om nog iets te regelen. Wel diep ik de brief van de minister op en bestudeer de 7 pagina’s zeer intensief. Maandag direct aan de slag, informeren wie nog meer aan het gesprek deelnemen. Telefonisch met Erwin Nypels de brief van de minister doornemen. Contact met de voorzitter van de commissie Pensioenen van de Centrale van Samenwerkende Ouderenorganisaties Joop Beugelsdijk. Kijken of onze opvattingen overeen stemmen. Het begintijdstip van het gesprek met Donner valt samen met het begin van een geplande bestuursvergadering. Onze secretaris van het bestuur bellen en regelen dat zij alvast met de vergadering begint en dat ik het na afloop van het gesprek met Donner weer overneem.

Dinsdagmorgen vroeg uit de veren. Omdat het ministerie in een heel andere wijk van Den Haag ligt dan ons bureau ga ik tegen mijn gewoonte in, met de auto. De files bij de bouwput in Eindhoven vallen mee maar die gewonnen tijd heb ik in Den Haag wel nodig als ik in verwarring wordt gebracht omdat de Laan van Nieuw Oost Indië plotseling Laan van Nieuw Oost Einde blijkt te heten. Afijn, na enig rondrijden weet ik toch het ministerie te vinden. Melding bij de slagboom en dan word ik toegelaten tot de krochten van het gebouw. Er blijkt nog precies één parkeerplaatsje in de kelder vrij te zijn, waarvoor ik wel drie keer op en neer moet manoeuvreren om de auto op zijn plaats te krijgen. Naar boven, legitimeren en dan kan ik Joop Beugelsdijk en Ans de Rooij van het CSO begroeten. Wij stemmen nog even af en dan komen ook Liane Wubbels en een beleidsmedewerker van de ANBO erbij. Ik heb Liane Wubbels enkele maanden geleden een woedende brief geschreven en een door mij geschreven artikel met als ondertitel “De Judaskus van de ANBO” verschijnt binnen enkele dagen in Pensioenbelangen. Het geeft onze ontmoeting een extra lading.

Een medewerker van de minister haalt ons op en brengt ons naar de “Willem Dreeszaal”
Kort daarna komt de minister vergezeld van een ambtenaar binnen. Na de begroeting stelt hij de vraag wat wij vinden van zijn aanpak van de pensioenen zoals verwoord in zijn brief naar de Tweede Kamer. Joop Beugelsdijk doet de aftrap en elkaar aanvullend stellen wij alle in de brief genoemde zaken aan de orde.

Er is een commissie onder voorzitterschap van de heer Don, oud directeur van het Centraal Plan Bureau, die gaat bestuderen of de maatstaven die gelden bij de berekening van de premies en de beoordeling van de pensioenfondsen wijziging behoeven. Wij hebben gepleit voor maatstaven die recht doen aan de lange termijn horizon van de pensioenfondsen, waardoor het gejojo van de dekkingsgraden zowel naar beneden als naar boven wordt afgevlakt. Verder hebben wij er op gewezen dat de zogenaamd kostendekkende premie geen rekening houdt met de aanpassing van de pensioenen aan de prijsstijgingen. Naast de commissie Don bestudeert De Nederlandsche Bank of de rekenrente waarmee de verplichtingen van de pensioenfondsen worden berekend een andere basis kan krijgen. Die rekenrente is nu gekoppeld aan de waan van de dag en ook hier kan men rekening houden met de lange termijn waarmee pensioenfondsen moeten rekenen. Wij vinden het vreemd dat De Nederlandsche Bank pas veel later hoeft te rapporteren dan de commissie Don, omdat naar ons inzicht beide zaken nauw met elkaar verweven zijn. De minister had al aangegeven dat er een twintigtal pensioenfondsen zijn die in hun herstelplan de mogelijkheid van de vermindering van pensioenen overwegen. Wij dringen er bij de minister op aan om in elk geval geen beslissingen te nemen, voordat het nieuwe financiële toetsingskader vorm heeft gekregen, zodat men de herstelplannen ook daaraan kan toetsen.

Ook het beleggingsbeleid van de pensioenfondsen zal onderwerp van studie zijn. Ik betoog dat de oorzaak van de huidige ellende ligt in de jaren ’90 van de vorige eeuw. Toen zijn er door overheid en bedrijfsleven grepen in de pensioenkassen gedaan, toen zijn in eendrachtige samenwerking tussen werkgevers en werknemers op een onverantwoorde manier de pensioenpremies verlaagd. Daardoor is het stevige fundament onder de vermogensopbouw van de pensioenfondsen weggeslagen. Zo werden de pensioenfondsen gedwongen met meer risico’s te beleggen. Dat ging goed totdat aan het begin van deze eeuw op de beurs de internetzeepbel werd doorgeprikt en met de kredietcrisis in 2008 ging het opnieuw en nog erger fout.

Joop Beugelsdijk zet nog eens uiteen waarom deelname van gepensioneerden in de pensioenfondsbesturen binnen het geheel van medezeggenschap en verantwoording logisch is.
Mevrouw Wubbels van de ANBO brengt dan het standpunt van het FNV naar voren, dat dit niet nodig is en dat hun voorkeur opnieuw uitgaat naar een of ander slap convenant, terwijl de twee vorige convenanten voor 70% van de gepensioneerden geen echte medezeggenschap hebben opgeleverd. De kracht van haar argumenten is omgekeerd evenredig aan de grootte van haar organisatie. Armzalig.

Tot slot deel ik de zorg van de minister over de greep van de pensioenfondsen op de uitvoeringsorganisaties. De kennis en de macht zitten bij de nieuwe uitvoeringsorganisaties en de pensioenfondsbesturen moeten straks van goeden huize komen om daar tegen op te kunnen. Elco Brinkman heeft dat goed begrepen. Hij heeft afscheid genomen als voorzitter van het ABP en dit ingeruild voor het voorzitterschap van de Raad van Commissarissen bij de APG.

Afsluitend maak ik van de gelegenheid gebruik om de minister ons pensioenmanifest te overhandigen. Joop Beugelsdijk is zo handig om nieuw overleg te vragen als er wat meer duidelijkheid is over de te nemen maatregelen.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik met enige scepsis naar deze bijeenkomst ging. Het komt een minister natuurlijk wel goed uit als hij kan zeggen dat hij overleg heeft gehad met de organisaties van ouderen. Maar eerlijk is eerlijk, de minister was een oplettende toehoorder, hij maakte aantekeningen van wat wij inbrachten. Hij wekte de indruk oprecht geïnteresseerd te zijn in datgene wat wij te vertellen hadden

Leo van Heesch
vice-voorzitter NBP

Falend toezicht

donderdag 16 juli 2009

De kwaliteit van het toezicht op financiële instellingen en pensioenfondsen in Nederland is, hoewel het publiek beter verdient, een onderwerp van openbaar debat geworden. Met name de rol van De Nederlandsche Bank (DNB) is hierbij discutabel. De druk op Wellink om af te treden neemt toe. Lees ook ons Pensioenmanifest waarin onderbouwde kritiek op de toezichthouder wordt geformuleerd.

In NRC stelt Bernard van Praag dat de pensioenfondsen eisen kunnen stellen aan hun eventuele deelname in zieltogende financiële instellingen. Het betoog gaat enigszins voorbij aan het feit dat het vertrouwen van de deelnemers in pensioenfondsen ernstig geschaad is, mede door ontoereikend toezicht. Het is tijd niet voor lapwerk, maar voor fundamentele veranderingen.

Nieuwe aanslagen op uw pensioen

maandag 6 juli 2009

In Het Financieele Dagblad van 26 juni 2009 heeft Paul Tang (PvdA) een nieuw idee over hoe onze pensioengelden, ons uitgestelde loon, ingezet kunnen worden: meer steun aan de financiële sector (!!) en investeringen in infrastructuur. In Het Financieele Dagblad van 2 juli 2009 vindt Olaf Ephraim dit niet zo’n goed plan. Ook Kees de Lange heeft er in zijn weblog een uitgesproken mening over.

Tenslotte is er een pedante reactie van de heer Borghouts op onze recente brief aan Provinciale Staten van Noord Holland ontvangen. De man begrijpt het nog steeds niet.

De roofridders rijden weer

maandag 6 juli 2009

Kees de Lange Kees de Lange

Als beren komen ze op de honing af. Als vliegen op de stroop. Zet ergens een grote pot met geld neer, en allerlei politici en knakenjagers staan vooraan bij hun pogingen iets van de poet te bemachtigen. Niet anders is het bij de pensioenfondsen, uitgesteld loon van de deelnemers en uitsluitend bedoeld voor hun pensioenvoorziening, maar al te vaak de prooi voor een rijk assortiment aan grijpgrage types. Weet u het nog? Zo begon mijn weblog van 30 mei 2009.

Nu hoef je tegenwoordig in pensioenland nooit lang te wachten voor de ergste voorspellingen bewaarheid worden. Zo ook nu weer. Want het kabinet is op zoek naar geld, veel geld. Geld om de zieltogende financiële sector te steunen en de jarenlang verwaarloosde infrastructuur in Nederland weer wat te versterken. En waar denkt men dat geld te vinden? U raadt het, bij de pensioenfondsen, waar uw uitgestelde loon verplicht geparkeerd is en waar slechts de Borghoutsen van deze wereld zeggenschap over hebben. Dat belooft dus weinig goeds.

Nu heeft minister Bos ten aanzien van de financiële sector al eerder zeer diep in de buidel getast. Nou ja, in de buidel van de belastingbetaler natuurlijk, want een normale investeerder brandt zijn vingers niet aan bedrijven waar de arrogantie regeert, waar dienstverlening een begrip uit vervlogen dagen is, waar het Amerikaanse financiële zwerfvuil hoog ligt opgetast, en waar de bonuscultuur nog steeds welig tiert. Genationaliseerd, ja, maar van de broodnodige grote schoonmaak in de financiële wereld is geen sprake geweest. De belastingbetaler, zowel de werkende als de gepensioneerde, mag opdraaien voor de incompetentie van onze vermeende financiële talenten. De staatsschuld is torenhoog gestegen, maar de schuldvraag is nooit gesteld. Maar dat is kennelijk nog niet genoeg.

Want opeens wordt Paul Tang ingezet. Deze financiële woordvoerder van de PvdA in de Tweede Kamer, deze Monsieur Sans-Gêne van de sociaaldemocratie, optredend als het bekende hondje op de grammofoonplaten van het label His Master’s Voice, heeft een plan dat hij uiteenzet in het FD. Daar waar de honger naar meer staatssteun van onze banken nog lang niet gestild is, waar de belastingbetaler begint te steigeren, waar een investeerder die bij zijn verstand is het laat afweten, daar mogen de verplichte deelnemers in de pensioenfondsen de resterende risico’s gaan dragen. Want de jongeren bekommeren zich (helaas) nog steeds te weinig om hun uitgestelde loon, en de ouderen hebben (ten onrechte) nog zoveel vertrouwen in hun overheid dat je hen zonder al te veel protest de Zwarte Piet kunt toespelen. Het is tekenend dat in het verhaal van Tang beleggingsrendementen totaal niet aan de orde komen, en de belangen van de deelnemers in de pensioenfondsen volkomen buiten beschouwing blijven.
Over hun uitgestelde loon, maar vooral zonder hen. Leven op andermans kosten……

Misschien was Paul Tang even vergeten dat met name de gepensioneerden (als voorbeeld het ABP) in de crisis van 2001-2007 een bedrag van 4.87 % van een pensioenjaar aan indexatie gemist hebben, en dat daar over 2009 nog eens 4.73 % is bijgekomen? Misschien was Paul Tang even vergeten dat in het ABP herstelplan voorzien is dat er jarenlang geen enkele indexatie wordt uitgekeerd, leidend tot een enorm cumulatief koopkrachtverlies voor gepensioneerden? Of misschien vindt Paul Tang wel, samen met de ministers Bos (PvdA) en Donner (CDA), dat het plukken van de gepensioneerden een geweldig goed idee is? Laten we vooral hopen dat de toekomstige kiezers daar anders over zullen denken.

Gelukkig zijn er ook tegengeluiden. In hetzelfde FD betoogt Olaf Ephraim dat “het bedrijven van industriepolitiek niet behoort tot de verantwoordelijkheden van een pensioenfonds en ook niet noodzakelijk in het belang is van de rechthebbenden”. Een open deur, zou je zo zeggen. Maar kennelijk zijn we in Nederland in die mate de weg kwijt geraakt, dat zelfs een dergelijke uitermate terughoudende opmerking als nieuws gezien moet worden. Dat door de plannen van Bos en Tang de gepensioneerden tweemaal het gelag betalen, is bij onze “beleidsmakers” kennelijk nog niet opgekomen.

Kees de Lange

NBP zoekt contact met jongerenvakbond

donderdag 2 juli 2009

In Trouw van 24 juni 2009 verscheen een uitgebreid interview van Laura van Baars met Kees de Lange, voorzitter van de NBP en Martin Pikaart, voorzitter van Alternatief Voor Vakbond (AVV). Waar vaak gesuggereerd wordt dat er enorme belangentegenstellingen zouden bestaan tussen ouderen en jongeren, leert dit interview ons hoe de zaken echt liggen. Trouw opende met ‘Jong met oud op de bres voor pensioen’, op de voorpagine (lees het artikel hier), en wijdde er twee pagina’s aan in een speciaal katern. De foto’s van Martin Pikaart (links) en Kees de Lange (rechts) waren hier “tegenover elkaar” geplaatst. Daarna volgde het volledige interview ‘Samen opkomen voor pensioenen’, dat kunt u hier lezen. Dit interview heeft in de media de nodige aandacht getrokken. Zo kwam Leo van Heesch voor BNR Nieuwsradio uitgebreid aan het woord. In Trouw van 24 juni 2009 verscheen eveneens een artikel van Harry Verbon waarom verhoging van de AOW leeftijd tot 67 jaar een ondoordacht voorstel is. (Lees het artikel hier)  Kees de Lange in zijn weblog van 16 juni j.l. had al vergelijkbare overwegingen.