Leo van Heesch

Zondagavond laat, net terug van enkele dagen bij onze oudste zoon en schoondochter waar wij geholpen hebben bij een feest voor hun goede vrienden en bekenden. Computer aan, de mailberichten rollen over het scherm. Bij twee berichten van ons bureau staat URGENT.
Zij zijn al drie dagen oud. Dus direct openen en kijken wat toen zo urgent was. Het blijkt een uitnodiging aan onze voorzitter Kees de Lange voor een bespreking met minister Donner. Het bureau heeft het ministerie laten weten dat Kees met vakantie is en de tweede uitnodiging is daarom aan mij gericht. Het gesprek zal dinsdag plaatsvinden en gaat over de brief die minister Donner heeft gestuurd aan de Tweede Kamer over zijn aanpak van de pensioenproblematiek

Het is al te laat om nog iets te regelen. Wel diep ik de brief van de minister op en bestudeer de 7 pagina’s zeer intensief. Maandag direct aan de slag, informeren wie nog meer aan het gesprek deelnemen. Telefonisch met Erwin Nypels de brief van de minister doornemen. Contact met de voorzitter van de commissie Pensioenen van de Centrale van Samenwerkende Ouderenorganisaties Joop Beugelsdijk. Kijken of onze opvattingen overeen stemmen. Het begintijdstip van het gesprek met Donner valt samen met het begin van een geplande bestuursvergadering. Onze secretaris van het bestuur bellen en regelen dat zij alvast met de vergadering begint en dat ik het na afloop van het gesprek met Donner weer overneem.

Dinsdagmorgen vroeg uit de veren. Omdat het ministerie in een heel andere wijk van Den Haag ligt dan ons bureau ga ik tegen mijn gewoonte in, met de auto. De files bij de bouwput in Eindhoven vallen mee maar die gewonnen tijd heb ik in Den Haag wel nodig als ik in verwarring wordt gebracht omdat de Laan van Nieuw Oost Indië plotseling Laan van Nieuw Oost Einde blijkt te heten. Afijn, na enig rondrijden weet ik toch het ministerie te vinden. Melding bij de slagboom en dan word ik toegelaten tot de krochten van het gebouw. Er blijkt nog precies één parkeerplaatsje in de kelder vrij te zijn, waarvoor ik wel drie keer op en neer moet manoeuvreren om de auto op zijn plaats te krijgen. Naar boven, legitimeren en dan kan ik Joop Beugelsdijk en Ans de Rooij van het CSO begroeten. Wij stemmen nog even af en dan komen ook Liane Wubbels en een beleidsmedewerker van de ANBO erbij. Ik heb Liane Wubbels enkele maanden geleden een woedende brief geschreven en een door mij geschreven artikel met als ondertitel “De Judaskus van de ANBO” verschijnt binnen enkele dagen in Pensioenbelangen. Het geeft onze ontmoeting een extra lading.

Een medewerker van de minister haalt ons op en brengt ons naar de “Willem Dreeszaal”
Kort daarna komt de minister vergezeld van een ambtenaar binnen. Na de begroeting stelt hij de vraag wat wij vinden van zijn aanpak van de pensioenen zoals verwoord in zijn brief naar de Tweede Kamer. Joop Beugelsdijk doet de aftrap en elkaar aanvullend stellen wij alle in de brief genoemde zaken aan de orde.

Er is een commissie onder voorzitterschap van de heer Don, oud directeur van het Centraal Plan Bureau, die gaat bestuderen of de maatstaven die gelden bij de berekening van de premies en de beoordeling van de pensioenfondsen wijziging behoeven. Wij hebben gepleit voor maatstaven die recht doen aan de lange termijn horizon van de pensioenfondsen, waardoor het gejojo van de dekkingsgraden zowel naar beneden als naar boven wordt afgevlakt. Verder hebben wij er op gewezen dat de zogenaamd kostendekkende premie geen rekening houdt met de aanpassing van de pensioenen aan de prijsstijgingen. Naast de commissie Don bestudeert De Nederlandsche Bank of de rekenrente waarmee de verplichtingen van de pensioenfondsen worden berekend een andere basis kan krijgen. Die rekenrente is nu gekoppeld aan de waan van de dag en ook hier kan men rekening houden met de lange termijn waarmee pensioenfondsen moeten rekenen. Wij vinden het vreemd dat De Nederlandsche Bank pas veel later hoeft te rapporteren dan de commissie Don, omdat naar ons inzicht beide zaken nauw met elkaar verweven zijn. De minister had al aangegeven dat er een twintigtal pensioenfondsen zijn die in hun herstelplan de mogelijkheid van de vermindering van pensioenen overwegen. Wij dringen er bij de minister op aan om in elk geval geen beslissingen te nemen, voordat het nieuwe financiële toetsingskader vorm heeft gekregen, zodat men de herstelplannen ook daaraan kan toetsen.

Ook het beleggingsbeleid van de pensioenfondsen zal onderwerp van studie zijn. Ik betoog dat de oorzaak van de huidige ellende ligt in de jaren ’90 van de vorige eeuw. Toen zijn er door overheid en bedrijfsleven grepen in de pensioenkassen gedaan, toen zijn in eendrachtige samenwerking tussen werkgevers en werknemers op een onverantwoorde manier de pensioenpremies verlaagd. Daardoor is het stevige fundament onder de vermogensopbouw van de pensioenfondsen weggeslagen. Zo werden de pensioenfondsen gedwongen met meer risico’s te beleggen. Dat ging goed totdat aan het begin van deze eeuw op de beurs de internetzeepbel werd doorgeprikt en met de kredietcrisis in 2008 ging het opnieuw en nog erger fout.

Joop Beugelsdijk zet nog eens uiteen waarom deelname van gepensioneerden in de pensioenfondsbesturen binnen het geheel van medezeggenschap en verantwoording logisch is.
Mevrouw Wubbels van de ANBO brengt dan het standpunt van het FNV naar voren, dat dit niet nodig is en dat hun voorkeur opnieuw uitgaat naar een of ander slap convenant, terwijl de twee vorige convenanten voor 70% van de gepensioneerden geen echte medezeggenschap hebben opgeleverd. De kracht van haar argumenten is omgekeerd evenredig aan de grootte van haar organisatie. Armzalig.

Tot slot deel ik de zorg van de minister over de greep van de pensioenfondsen op de uitvoeringsorganisaties. De kennis en de macht zitten bij de nieuwe uitvoeringsorganisaties en de pensioenfondsbesturen moeten straks van goeden huize komen om daar tegen op te kunnen. Elco Brinkman heeft dat goed begrepen. Hij heeft afscheid genomen als voorzitter van het ABP en dit ingeruild voor het voorzitterschap van de Raad van Commissarissen bij de APG.

Afsluitend maak ik van de gelegenheid gebruik om de minister ons pensioenmanifest te overhandigen. Joop Beugelsdijk is zo handig om nieuw overleg te vragen als er wat meer duidelijkheid is over de te nemen maatregelen.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik met enige scepsis naar deze bijeenkomst ging. Het komt een minister natuurlijk wel goed uit als hij kan zeggen dat hij overleg heeft gehad met de organisaties van ouderen. Maar eerlijk is eerlijk, de minister was een oplettende toehoorder, hij maakte aantekeningen van wat wij inbrachten. Hij wekte de indruk oprecht geïnteresseerd te zijn in datgene wat wij te vertellen hadden

Leo van Heesch
vice-voorzitter NBP

Labels: ANBO, FNV, Pensioentoezicht| Weblog |

Dit bericht is geplaatst op dinsdag 21 juli 2009.