Voor de NBP is op dit moment het belangrijkste nieuws dat onze voorzitter Prof. Dr. Kees de Lange terug treedt als voorzitter. Voor nadere informatie verwijzen wij naar ons persbericht en het weblog ‘Voorzitter legt functie neer’ van Leo van Heesch.
Voor de NBP is op dit moment het belangrijkste nieuws dat onze voorzitter Prof. Dr. Kees de Lange terug treedt als voorzitter. Voor nadere informatie verwijzen wij naar ons persbericht en het weblog ‘Voorzitter legt functie neer’ van Leo van Heesch.
Persverklaring
Prof. Dr. Kees de Lange legt op maandag 10 januari 2011 zijn functie neer als voorzitter van de Nederlandse Bond voor Pensioenbelangen. Op die dag presenteert de nieuwe politieke groepering 50PLUS (OokU) haar kandidatenlijsten voor de verkiezingen van Provinciale Staten op 2 maart 2011. Kees de Lange zal in deze nieuwe partij een prominente rol gaan vervullen en hij acht de daarbij behorende werkzaamheden en positie niet goed verenigbaar met de functie van voorzitter van de Nederlandse Bond voor Pensioenbelangen.
Het bestuur van de Nederlandse Bond voor Pensioenbelangen op zijn beurt vindt het belangrijk haar onafhankelijke positie ten aanzien van politieke groeperingen te behouden. Het bestuur dankt Kees de Lange voor zijn formidabele inzet voor de belangen van de pensioengerechtigden en verwacht dat hij daarmee ook in zijn nieuwe functie zal doorgaan. Gedurende de zoektocht naar een nieuwe voorzitter zal vice-voorzitter Leo van Heesch fungeren als waarnemend voorzitter.
Voor nadere informatie:
Leo van Heesch
Tel.: 070 360 19 21
info@pensioenbelangen.nl
Leo van HeeschKees de Lange, Voorzitter van de Nederlandse Bond voor Pensioenbelangen zal op 10 januari van het komende jaar zijn functie neerleggen. Op die datum presenteert de nieuwe politieke groepering 50PLUS haar kandidatenlijsten voor de komende verkiezingen voor Provinciale Staten op 2 maart a.s. Kees de Lange gaat in deze nieuwe politieke partij een prominente plaats innemen. Deze positie en de daarbij horende werkzaamheden zijn moeilijk te combineren met het voorzitterschap van onze Bond.
Kees de Lange heeft gedurende ruim twee jaar met een enorme inzet de belangen van pensioengerechtigden onder de aandacht gebracht van de politiek en de media.
Dat begon al met het uitermate succesvolle symposium “Paalrot in Pensioenpijlers” in de Nieuwe Kerk in Den Haag bij gelegenheid van ons 90-jarig bestaan. De aanwezige politici werd het vuur aan de schenen gelegd zoals zij dat zelden meemaken. Ook werd toen het Pensioenmanifest gepresenteerd waar hij een belangrijke bijdrage aan heeft geleverd.
Zowel de geschreven pers als de radio- en televisie programma’s wisten hem te vinden als er commentaar moest worden geleverd op ontwikkelingen in pensioenland. Hij verkondigde dan zijn opvattingen als een echte Zaankanter, recht voor zijn raap. Dat kwam ook tot uiting in de discussies die hij had op TV. Je moest van goede huize komen om tegen hem op te kunnen.
Daarnaast gaf hij ook een beslissende push aan onze website die doorlopend wordt geactualiseerd en waarvoor hij de weblogs vaak zelf verzorgde. De ondertoon van die weblogs was vaak woede of verbijstering over hoe de gevestigde orde in Nederland met de belangen van pensioengerechtigden omspringt. Ook die website bleef niet onopgemerkt met meer dan 100.000 hits in ruim één jaar.
Samengevat zou je kunnen zeggen dat hij in die korte tijd voor de buitenwereld de Nederlandse Bond voor Pensioenbelangen een smoel heeft gegeven.
Ik ben er zeker van dat Kees ook in zijn nieuwe functie de belangen van de pensioengerechtigden met kracht ter hand zal nemen, zoals wij dat van hem gewend zijn. Namens ons bestuur wens ik hem daarbij heel veel succes. Wij danken hem voor alles wat hij voor onze Bond heeft gedaan. Wij zullen op onze manier maar met dezelfde betrokkenheid blijven opkomen voor de belangen van de pensioengerechtigden in Nederland.
Namens het Bestuur NBP
Leo van Heesch
Waarnemend voorzitter
De nieuwe politieke partij 50PLUS (OokU) heeft als belangrijk programmapunt om de belangen van ouderen, met name ook op pensioengebied, te beschermen. Daar is in de huidige barre tijden alle reden toe. Waar de Haagse politiek de andere kant op kijkt of ouderen beziet als de categorie bij uitstek die wel financieel geplukt kan worden, komen de ouderen nu eindelijk in opstand. De dreiging dat de pensioenen bij Smit Sleepdienst in de Rotterdamse haven met ruim 13 % gekort zouden worden, heeft maatschappelijk veel losgemaakt. Voor 50PLUS was er alle aanleiding mr. John Peters opdracht te geven in deze onverkwikkelijke zaak op 1 december 2010 aangifte te doen. Lees het persbericht dat door 50PLUS is uitgebracht, en neem kennis van de dagvaarding. We blijven u op de hoogte houden. Meer over 50PLUS treft u aan in een artikel op 29 november 2010 van Jaap Roelants, “Nieuwe ‘PensioenPartij’:50PLUS” op de website van Geld & Recht.
De overheid stelt zich graag op als de welbekende Robin Hood. Echter, ze hebben het niet helemaal goed begrepen. In plaats van te stelen van de rijken om de armen te helpen, doet zij precies het omgekeerde. Belastingbetalers en gepensioneerden mogen bloeden voor de banken die door eigen toedoen in de problemen zijn gekomen. Joop van Vliet heeft er in zijn weblog ‘De ene drenkeling is de andere niet’ weinig goede woorden voor over.
Joop van VlietIk zwom in de zee en werd opeens meegesleurd door de onderstroom. Langzaam verdween het strand in de verte. Met de stroom mee probeerde ik weer naar de kust te zwemmen. Gelukkig … opeens dook er een reddingboot uit het niets op. Iemand riep: “Bent u bankier?”. Spontaan antwoordde ik op deze toch wel vreemde vraag aan een drenkeling: “Nee, ik ben gepensioneerd“, waarop de boot linksomkeert maakte en mij aan mijn lot overliet.
Ik ploeterde door en werd eindelijk door een golf op de vierde zandbank uit de kust afgezet. Toen was het een koud (want ik voelde inmiddels zwaar onderkoeld) kunstje om via de volgende drie zandbanken naar het strand te komen.
Het strand van IJmuiden – ongeveer 12 kilometer van Zandvoort aan Zee, waar ik aan mijn tocht was begonnen. Geen wonder dat ik moe, koud en uitgeput was. Ik strompelde naar de Beach Inn waar ik zonder iets te hoeven zeggen, ik zag blauw van de kou, van eigenaar Peter warm drinken, een badhanddoek en een plaats bij de fel brandende Bullerjan, gestookt met drijfhout, kreeg. Ik vroeg naar het merkwaardige gedrag van de reddingboot. Een omstander barstte verontwaardigd uit: “Dat is toch niet normaal meer. Bankiers wel redden? Dat tuig dat je de pest liet krijgen als er maar enig risico was, dat je de lening niet kon terugbetalen. Dat geld leende tegen 2 procent en weer tegen 6 procent uitleende en het verschil verbraste aan bonussen voor zichzelf en hun diefjesmaatjes. En daar deed de reddingsbrigade aan mee? Die liet gepensioneerden verzuipen?” Niemand van de gasten pikte dat gedrag van de reddingsbrigade. Die moest gewoon hulp verlenen aan alle drenkelingen in nood en verder niets.
Merkwaardig genoeg accepteert heel Nederland stilzwijgend dat pensioenfondsen (dus gepensioneerden) niét en banken (dus bankiers) wél worden geholpen. En niet eenmaal, maar zo vaak als nodig lijkt te zijn of het helpt of niet. En het helpt niet, want met eurotekens in hun ogen hebben de bankiers zich (samen met hedgefunds) gestort op de lucratieve obligatiemarkt. Dat is wel risicovol maar het risico wordt gedragen door de centrale banken, de Europese Centrale bank en het IMF. En die kunnen dat risico gemakkelijk dragen, want zij wentelen het weer af op de belastingbetaler.
Wie daaraan nog twijfelt, moet het boek van Kilian Wawoe: BONUS maar lezen. Wawoe is ingewijd in het bankwezen, promoveerde op het bonussysteem en werkt nu als zelfstandig ondernemer en docent Human Research Management aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Zijn onderzoek toont onomstotelijk aan dat bonussen niet doen wat ze moeten doen. Een citaat uit zijn interview met NRC-weekblad van 13 november j.l.:
“Na Monaco reisde Kilian Wawoe de hele wereld over om bij vier banken de effecten van beloningssystemen te onderzoeken, hij zou erop gaan promoveren. Hij kon het doen in de tijd van ABN Amro, later Fortis. Eind 2006 – alles ging nog goed bij de banken – begon hij zijn eerste conclusies te trekken. Ondernemende, assertieve en dominante medewerkers kregen de hoogste bonussen, zag hij. Maar niet omdat hun prestaties zo goed waren. Ze durfden de grootste risico’s te nemen. Ze streefden rücksichtslos hun eigen belangen na.”
Er ontstond een financiële crisis (eigenlijk een bankencrisis), die in Europa op landniveau gevolgen had.
Het begon met Griekenland dat eerder onder valse voorwendselen zijn drachmes mocht vervangen voor Euro’s tegen de alleszins prettige koers van 340 drachmes voor één euro. Dat leidde tot problemen, want de slecht draaiende Griekse economie kon niet door devaluatie weer op gang worden geholpen. Men moest geld lenen tegen steeds hogere rentes en besmette daardoor ook andere landen. Er kwam dus een noodfonds waarin de centrale banken, de ECB en het IMF meededen.
Straks moeten na Griekenland en Ierland ook andere Europese landen worden “geholpen”. Eerst het “kleintje” Portugal, dat kan ons noodfonds nog wel dragen. Dan komt Spanje … wél een zwaargewicht. Als we ons daaraan hopelijk niet vertillen krijgen we Italië, met slechts 10% begrotingstekort (maar hoe betrouwbaar is dat?) en dat gaat dus te ver. Het noodfonds is dan al lang op.
Maar waarom moéten we die andere landen helpen? Alleen maar omdat veel Nederlandse en Duitse banken tot aan hun nek in obligaties van die landen zitten (dat zei minister Kees de Jager op 27 november nog bij Tros Kamerbreed). En we kunnen die arme banken toch niet laten omvallen, die moeten gered worden. Niet de pensioenfondsen, niet de gepensioneerden, niet de belastingbetalers, niet het onderwijs, niet de kunst … maar de banken en hun bonusgraaiers.
De rest mag verzuipen.
Het kan altijd nog erger als het om onze pensioenen gaat. De nieuw benoemde minister Kamp (VVD) laat al kort naar zijn aantreden zien helemaal niets op te hebben met de belangen van miljoenen gepensioneerde Nederlanders. Zij zijn de klos, en zien zonder dat hen ook maar iets gevraagd wordt hun koopkracht verder verdampen. Leo van Heesch heeft er in zijn weblog ‘Huilen met de wolven’ geen goed woord voor over.
Leo van Heesch br>
Of: … wij gaan vrolijk door met onze stommiteiten.
Bijna opgewekt meldde de nieuwslezer op de eerste dag van november dat De Nederlandse Bank de pensioenfondsbesturen gaat toestaan noodzakelijke premieverhogingen niet door te voeren. Wie moeten die rekening betalen ? Zoals gebruikelijk de gepensioneerden en toekomstig gepensioneerden.
Eensgezind zijn overheid, werkgevers, vakbonden en pensioenfondsbesturen er de afgelopen decennia in geslaagd het “beste pensioenstelsel van de wereld” naar de afgrond te voeren. Eensgezind hebben zij een gezond pensioenstelsel met in 1990 een gemiddelde dekkingsgraad van 230 terug weten te brengen tot een zorgwekkende patiënt met een gemiddelde dekkingsgraad nu van 100.
Niet de internetcrisis, niet de kredietcrisis, niet de lage rente zijn de echte oorzaken van de huidige ellende. Zij hebben alleen maar geholpen het neerwaartse proces te versnellen.
Onverantwoord lage premies en, miljardengrepen in de pensioenkassen hebben het stelsel zodanig verzwakt dat tegenvallers in de markt fatale gevolgen hebben.
Indexaties van de pensioenen om de loonontwikkeling te volgen zijn verworden tot sprookjes uit het verleden, Indexaties die de koopkracht volgen zijn ook uit zicht verdwenen en zullen voor de meeste gepensioneerden ook niet meer worden hersteld. Korting van pensioenrechten komt voor veel gepensioneerden steeds dichter bij.
Maar beste mensen, het is nog niet genoeg. Kennelijk vormen fouten uit het verleden geen leerproces ter voorkoming van stommiteiten in de toekomst. Overheid en (a)sociale partners hebben het systeem niet alleen naar de afgrond gevoerd, zij willen het stelsel nu ook nog het laatste zetje geven. Wat is er aan de hand ?
“Zijn ze nu helemaal van de ratten besnuffeld” was mijn eerste reactie toen ik hoorde van het verzoek van de Stichting van de Arbeid (waarin vakbonden en werkgevers samen overleggen) aan minister Kamp. In de herstelplannen van veel pensioenfondsen staat dat als het herstel niet volgens plan verloopt er enige extra premie wordt geheven. Het verzoek aan minister Kamp was om daar van af te mogen zien. Daartoe moet het toezichtregime van De Nederlandse Bank worden versoepeld. In plaats dat de vermogenspositie van de noodlijdende fondsen wordt versterkt wordt ze juist verzwakt. Indexatie van gepensioneerden en toekomstige gepensioneerden verdwijnt nog verder uit het zicht, korting van pensioenen komt nog sneller dichterbij. De pensioenfondsbesturen die worden bevolkt door diezelfde werkgevers en vakbonden, blijven intussen maar met droge ogen beweren dat zij ook de belangen van gepensioneerden evenwichtig afwegen.
Waar minister Donner in zijn eerdere functie als minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid er juist bij De Nederlandse Bank op aandrong haar toezichthoudende taak serieus te nemen, komt het hem nu als minister van Binnenlandse Zaken en werkgever van de ambtenaren goed uit als die opslagpremie komt te vervallen. Meehuilen met de wolven in het bos. Minister Kamp wil graag goede maatjes blijven met werkgevers en vakbeweging en hij stemde in met de maatregel. De Nederlandse Bank bleek eens te meer geen ruggengraat te hebben en zette haar toezichthoudende taak weer op een laag pitje. Want ach en wee , de premies zouden wel met meer dan 20% omhoog moeten en dat kan niet. Nou als de situatie zo ernstig is, dan kun je beginnen met de maximaal 3% die in de herstelplannen staat, die door de pensioenfondsen zelf zijn opgesteld. Maar nee de situatie is nog niet ernstig genoeg. Opnieuw wordt er een jaar uitstel verleend. Opnieuw krijgen de pensioenfondsen een jaar de tijd om met structurele maatregelen te komen. Het zou wel eens kunnen zijn dat de kortingen op de pensioenen structureel worden omdat de verantwoordelijken doorgaan met de zaak volledig uit de klauwen te laten lopen.
Gepensioneerden en toekomstig gepensioneerden. Als uw koopkracht hollend terugloopt en u in de toekomst gekort gaat worden, weet dan wie daar voor verantwoordelijk is. Het is de overheid in het verleden en de overheid nu die goeie vriendjes wil blijven met Wientjes en Jongerius. Het zijn de werkgevers die geen enkel risico meer lopen maar toch de dienst uit blijven maken bij de pensioenfondsen. Het zijn de vakbonden die hebben toegestaan dat alle risico’s van beleggen, inflatie en langer leven bij de deelnemers, werkenden en gepensioneerden, komen te liggen. Het zijn de pensioenfondsbesturen, samengesteld uit diezelfde werkgevers en vakbonden, die telkens weer de belangen van de gepensioneerden en de toekomstig gepensioneerden ondergeschikt maken aan de deelbelangen van de partners in crime.
En de nieuwe regering ? Die huilt kennelijk mee met de wolven in het bos. Voor de gepensioneerden dreigt een lange strenge winter vol gevaar.
Nieuws op pensioengebied is tegenwoordig uitsluitend slecht nieuws. En nieuws op pensioengebied waar FNV-bons Peter Gortzak bij betrokken is, is meestal nog slechter dan de doorsnee ellende. Zo ook nu. Want vakbonden en werkgevers schijnen het eens te zijn geworden om onder meer de verworven pensioenrechten van gepensioneerden ter discussie te stellen. Een verlaging van pensioenen dus, in gewone-mensen-taal. In zijn weblog gaat Kees de Lange nog eens kritisch op de zaak in, onder de titel ‘Nou nee, niet helemaal…’.
Kees de LangeDe pensioenwereld staat in brand en de sociale partners voeren hun achterkamertjesberaad over de verdere afbraak van ons eens zo fiere pensioenstelsel in Nederland. En als er af en toe iets naar buiten komt, houdt elke deelnemer in de pensioenfondsen zijn hart vast. Zoals nu weer, bij de laatste oprispingen om nu ook de verworven rechten van gepensioneerden aan te willen tasten. Zinnig idee toch? Nou nee, niet helemaal… Tijd voor een overzicht.
Peter Gortzak (FNV) treedt steeds meer op als de almachtige en onweersproken CEO van de bedrijfstakpensioenfondsen. We gebruiken de Engelse term CEO maar, want u weet dat mensen als hij Nederland een enorme dienst bewijzen door hier te blijven en niet tegen een tien maal hoger salaris naar de Londense City te verkassen. We zijn dus dankbaar, toch? Nou nee, niet helemaal….
Mooie zaak toch, dat de vakbonden als vertegenwoordigers van de deelnemers zo veel te zeggen hebben? Nou nee, niet helemaal… De FNV kan, samen met alle kleinere vakbonden, slechts spreken voor 18 % van de werkenden. En ondanks hun voortdurende beweringen van het tegendeel, vertegenwoordigen ze gepensioneerden nauwelijks. Ze spreken dus vooral voor zichzelf en hun eigen belangen.
We gaan eerst maar eens via Google op zoek naar de afkorting FNV. OK,…Financieel Niet Verstandig,…. Merkwaardige naam natuurlijk, maar dat is Google zelf ook. Laten we niet op de naam, maar op de prestaties afgaan. En die zijn natuurlijk uitstekend? Nou nee, niet helemaal…. De FNV bezat tot voor kort het slechtste pensioenfonds van Nederland dat alleen van een failliet gered kon worden door ongevraagd 30 miljoen van de ledencontributies aan te wenden om de grootste gaten te dichten. Alleen op die manier kon de zaak ondergebracht worden bij één van de werkmaatschappijen van de FNV, Zorg en Welzijn geheten.
Zorg en Welzijn, dat klinkt perfect. Het moet daar wel goed zitten toch? Nou nee, niet helemaal…. Ondanks het feit dat de spullenbaas daar als beloning voor zijn superieure beleid met 397000 euro per jaar naar huis gaat, staan de zaken voor de deelnemers er heel wat minder rooskleurig voor. Kortingen op de pensioenen van 10 à 15 % worden niet uitgesloten.
Maar met die andere werkmaatschappijen, zoals ABP, PMT, PME is het dan toch zeker veel beter gesteld? Nou nee, niet helemaal… Ondanks financiële genieën zoals Brinkman, Borghouts, Nijpels, die zich, met riante vergoedingen betaald door de deelnemers, over de situatie gebogen hebben, staan ook daar de zaken op springen.
Maar de nieuwe plannen van Gortzak gaan toch oplossingen brengen? Nou nee, niet helemaal… Ze betekenen namelijk het einde van ons pensioenstelsel door van de verplichte deelnemers aandeelhouders tegen wil en dank te maken. Uiteraard zonder iemand iets te vragen.
Maar aandeelhouders, dat is toch prachtig? Dat betekent toch een triomf van onze neoliberale samenleving? Dan doen gepensioneerden na jaren buitenspel te zijn gezet toch eindelijk weer echt mee? Nou nee, niet helemaal…. Want je pensioen hangt voortaan af van dagkoersen, en van een beleggingsbeleid waar je niets over te zeggen hebt, maar dat wel gokt met je uitgestelde loon waar je een leven lang voor hebt gespaard.
Maar daar wordt toch op toegezien? Die clubs hebben toch allemaal een deelnemersraad die toeziet op de belangen van de deelnemers? Nou nee, niet helemaal… Zo’n deelnemersraad bestaat uit vakbondsleden die door de vakbonden worden aangesteld met het duidelijke consigne niet te lastig te zijn. Want vervangers zijn snel gevonden. Ooit een standpunt van een deelnemersraad over uw pensioen gehoord? Ooit zo’n vertegenwoordiger van u allemaal in de media zien optreden?
Maar gelukkig is er een verantwoordingsorgaan, toch? Nou nee, niet helemaal… Want in de verantwoordingsorganen zitten dezelfde vakbondsleden als in de deelnemersraden. Houdt de boel lekker overzichtelijk, nietwaar?
Maar nu we dan allemaal aandeelhouders van ons pensioenfonds worden, krijgen we natuurlijk wel dezelfde rechten die aandeelhouders horen te krijgen? Zoals stemrecht op de aandeelhoudersvergadering, en de mogelijkheid onze aandelen te verkopen en die van een ander fonds te kopen? Nou nee, niet helemaal… Vakbonden en werkgevers geven geen millimeter van hun totalitaire beslissingsbevoegdheid uit handen. Het gaat nog steeds over u, maar zonder u.
Maar het zijn toch niet de vakbonden die in dit land de dienst uitmaken? De politiek gaat toch over de pensioenwet? Nou nee, niet helemaal… Al meer dan veertig jaar houden partijen als CDA en PvdA de vakbonden de hand boven het hoofd om hun onterechte machtspositie tegen alle maatschappelijke ontwikkelingen in te blijven garanderen. Want de belangen van ouderen zijn politiek niet erg interessant.
Maar… maar…er moeten toch een paar voordelen te ontdekken zijn aan de plannen van Gortzak? Nou nee, niet helemaal…. Tenzij u natuurlijk van mening bent dat het een goed idee is dat honderden bondsbonzen op uw kosten in de fondsen de dienst uitmaken. Zonder dat u ook maar iets heeft in te brengen behalve uw geld.
Maar kunnen ouderen dan niet in opstand komen en hun huid politiek duur verkopen? Moet die bevoogding door de vakbonden nog langer doorgaan? Moeten onze belangen nog langer ongevraagd door zelfbenoemde anderen behartigd worden? Het antwoord moge duidelijk zijn:
NOU NEE, HELEMAAL NIET!!