Joop van Vliet

Omdat ik mij verschrikkelijk kan ergeren over wat Wim Kok, voordat hij tot inzicht kwam, zo treffend omschreef als ‘exhibitionistische zelfverrijking’ surf ik wel eens op internet met de zoekwoorden: graaien, bankiersbonus, gouden handdruk, kantonrechtersformule en meer van dergelijke termen. Dat levert vaak opmerkelijke resultaten op. Ook kun je zoeken op de namen van mensen, die weer eens een forse bonus, ongetwijfeld zeer terecht verdiend – volgens het jaarverslag althans, hebben gekregen. Een van de sites waarop je dergelijke gegevens kunt vinden in fraai opgemaakte tabellen is die van www.1meikomitee.net/ waarop met enige regelmaat de jongste ontwikkelingen terug te vinden zijn. Maar ook het graven in jaarverslagen is vaak interessant vooral de manier waarop bepaalde dingen worden toegelicht is zeer onthullend. Aan het jaarverslag over 2010 van Nutreco (diervoeding en visvoer) ontleen ik de volgende tabel.

Het zijn geen uitzonderlijke bedragen, althans na het zien van jaarverslagen met veel hogere beloningen voor hun topmensen de CEO’s en de figuren die bij hen aan de vergadertafel mogen zitten, zoals de man (het zijn bijna altijd mannen) belast met de financiën, de CFO en bij veel financiële ondernemingen aanzienlijk meer verdienen dan topman Wout Dekker van Nutreco. Neen Nutreco betaalt niet echt veel naar de maatstaven van Shell of bank J.P. Morgan.
Waarom dan Nutreco er uit gelicht? Welnu juist omdat het zo’n gemiddeld groot bedrijf betreft, is de verklaring die men in het (alleen Engelstalige) jaarverslag geeft van de salarispolitiek zo onthullend. Er staat vertaald ongeveer: “Uit onderzoek door een extern adviseur in december 2009 bleek dat de nieuwe mensen in de directie minder dan marktconform werden gehonoreerd. Dat gold ook voor de CEO en de CFO“.
Het resultaat is dat de directiesalarissen met 20 procent stegen (van 330 tot 395 duizend euro per jaar), de CEO er een miserabele 34.000 euro bijkreeg en daarmee op 605 duizend euro uitkwam en het salaris van de CFO van 418,200 euro naar 440.000 euro werd opgetrokken. Als u die cijfers niet in bovenstaande tabel kunt terugvinden, ligt dat niet aan mij. maar aan Nutreco en moet u daar op de aandeelhoudersvergadering vragen over stellen.
Waar het mij omgaat is het principe dat wordt gehanteerd. Bedrijf A kijkt naar het gemiddelde van de verdiensten bij vergelijkbare bedrijven en constateert dat men daar X procent onder zit. Daarop volgt de “correctie”, waarop andere bedrijven tot hun ongenoegen constateren dat zij onder het nieuwe gemiddelde zitten en corrigeren weer. Als het alleen om deze spiraal en een jaarlijkse vergelijking zou gaan, viel het nog mee. Maar iedereen kent iedereen in die wereld waarin je je niet kunt veroorloven een te laag betaalde ‘loser’ te zijn. Dus hebben we niet met een langzame ontwikkeling te maken maar met een loonexplosie, pardon … dat platte woord ‘loon’ mag ik niet gebruiken. Deze heren verdienen geen lonen, maar ontvangen salarissen, liever nog eregelden of honoraria.

En nu weet u meteen waarom NRC Weekend van 23 april kan koppen:
Topbestuurder krijgt weer 30 procent erbij boven een artikel van een gezamenlijk onderzoek door NRC en VEB naar de beloning van bestuurders van 25 beursgenoteerde bedrijven. Dat kunt u trouwens zelf ook, daar hebt u de VEB of de NRC waar u voor de informatie moet betalen, niet bij nodig. Zoekt u bijvoorbeeld op ‘Shell jaarverslag 2010′ dan kunt u vrijwel meteen downloaden SHELL_AnnualReport_2010_EN.pdf en hebt u, in het Engels dat wel natuurlijk, wat u zocht. U kunt dan lezen dat Wim Kok 4.000 aandelen klasse A in Shell had en die van klasse A zijn kennelijk beter dan die van klasse B.
Even verder leest u dat de hoogste baas maximaal een bonus van 150 procent van het jaarsalaris mag ontvangen en zijn directe onderknuppeltjes slechts 110 procent. Maar eh … zegt u nu. In Nederland is het toch maximaal 100 procent. Nu op dat probleem heeft men vast wel iets gevonden bij Shell.
De volgende tabel laat zien dat de heren overigens, zelfs als de huidige Nederlandse bepalingen worden gevolgd, weinig tekort zullen komen.

Gelukkig krijgt meneer Henry er in 2011 4,7 procent bij ofwel 41.830 euro en hoeft zijn vrouw dus niet meer elk dubbeltje twee keer om te draaien.

En zo kunnen we doorgaan. Bijvoorbeeld bij instellingen die het van publiek geld moeten hebben (alhoewel krijgt Shell ook niet veel baten uit het aardgas onder Slochteren?) zoals woningcorporaties, charitatieve instellingen en dergelijke. Die bedragen zijn natuurlijk lang niet zo spectaculair ook al liggen sommige ver boven de Balkenendenorm.
Maar ook daar kunt op zoeken, want de meeste van die instellingen publiceren ook een jaarverslag. En als daar geen bedragen in worden genoemd? Of als ze de directeur, zijn secretaresse, de koffiejuffrouw en de beheerder van de bezemkast bij elkaar tellen? In dat geval gaan ze van mijn lijstje van goede doelen af.

Labels: Koopkracht| Weblog |

Dit bericht is geplaatst op dinsdag 26 april 2011.