Joop van Vliet
Minister Jan Kees de Jager van Financiën is sterk uit de regeringscrisis gekomen. Regeringscrisis, want een kabinetscrisis krijg je natuurlijk niet als een niet-coalitiepartij stopt met gedogen. Maar De Jager heeft zijn werk goedgedaan en in binnen- en buitenland indruk gemaakt door zijn gedegen begrotingsvoorbereidingen. Alleen daardoor kreeg hij voldoende steun van Christen Unie, D66 en Groen Links om net op het nippertje een ‘sluitende’ begroting naar Brussel te kunnen sturen.
Helaas kent die ‘sluitende’ begroting nog wel wat gaten die moeten worden gedicht, zoals besparingen op het onderwijs (wat sowieso een ongelukkig idee is). Het hogere eigen risico in de zorg en/of een bijdrage per receptregel is niet alleen voor de nieuwe coalitiepartners maar ook voor het CDA lastig te verteren. En ook op andere gebieden is er nog wel wat te doen vooraleer de nieuwe Nederlandse begrotingskoffer soepel dicht gaat.

Bij een iets andere aanpak is er echter nog hoop. In de NRC van afgelopen week stond een fraai vormgegeven maar moeilijk leesbaar overzicht over de inkomsten en de daarop betaalde inkomsten belasting in Nederland, dat er in mijn bewerking uitziet als de tabel hiernaast
Meteen is al duidelijk waarom het belasten van de hoge inkomens (althans dat vinden de meeste grootverdieners) niet zo veel zoden aan de dijk zet. Alle inkomens boven de 55.000 euro per jaar betalen samen minder dan een kwart aan inkomstenbelasting. Ruim drie kwart wordt opgebracht door hen die minder verdienen.
Het inmiddels tot Lente-akkoord omgedoopte akkoord staat onder spanning door alle nog niet goed doorgerekende ‘oplossingen’. Misschien is de naam Spring-akkoord daarom beter.
Voor anglofielen de Engelse term voor lente en voor anderen drukt het een realistische verwachting uit. Want de zo moeizaam ‘sluitend’ gemaakte begroting kan licht openspringen waarop snel daarna het ‘Spring-akkoord’ zal volgen.
Crisisheffing
Een ‘crisisheffing’ een optie, waarbij de sterkste schouders tijdelijk ook echt de zwaarste lasten gaan dragen.
De tabel links toont zo’n heffing, die drie miljard euro oplevert. Na de eerste kolom met de inkomsten volgen de gele kolommen met de belastingschijf, het bijbehorende tarief en de belastingopbrengst.
De “crisisheffing” (groene achtergrond) kent andere percentages voor elk van de vier inkomensgroepen boven de 54.367 euro en levert 3 miljard euro per jaar op.
Bij gebruik van een vast crisistarief van 4 procent, komt er eveneens 3 miljard binnen.
Met die 3 miljard euro per jaar (1) kun je heel wat vervelende bezuinigingen en nog veel vervelender lastenverschuivingen in de zorg laten vervallen. Let wel ik pleit niet voor invoering van een permanent hoger tarief met drie extra schijven.
Maar zolang aanvullende pensioenen niet worden geïndexeerd en er straks zelfs wordt afgestempeld, lijkt meer betalen door de hogere inkomens geen slechte zaak.
En ja dat is vrij fors.