Berichten met het label ‘DNB’

Aftreden Nijpels begin van grote schoonmaak?

maandag 1 maart 2010

Het aftreden van Nijpels als ABP voorzitter geeft aan dat het old-boys-network niet langer onaantastbaar is. Het is bemoedigend te zien dat stevig onderbouwde oppositie tegen dit soort benoemingen kennelijk effect heeft. De NBP zal deze lijn zeker voortzetten. Een grote voorjaarsschoonmaak van het ABP bestuur is urgent, en het verwijderen van Harry Borghouts en Xander den Uyl zou een goede eerste stap zijn. Een harde aanpak is beslist nodig, want de neiging om weer over te gaan tot ‘business as usual’ is groot, zoals aangegeven in FDSelections van 20 februari 2010.

We zijn u de volledige ontslagbrief van Nijpels van 19 februari 2010 nog schuldig, waarin hemzelf natuurlijk niets te verwijten valt, maar de schuld bij de media gelegd wordt. In een interview met het Financieele Dagblad op 22 februari 2010 wordt deze lijn nog eens uitgesponnen, zie deel 1 en deel 2. RTLZ geeft overigens op 23 februari uitstekend weerwoord op de aantijgingen van Nijpels. IPN van 20 februari en Trouw van 22 februari geven het NBP standpunt over de noodzakelijke sanering van het ABP bestuur goed weer. De Volkskrant licht op 22 februari een tipje van de sluier op waaruit blijkt dat de werkelijkheid misschien toch een andere is dan Nijpels ons graag doet geloven.

Dat pensioenadviezen verregaand tekort schieten, begint nu eindelijk ook tot het grote publiek door te dringen. Het Financieele Dagblad van 19 februari bericht erover. Geen verrassing voor lezers van het NBP magazine Pensioenbelangen en van deze website.

Ook Zalm lijkt in zijn DSB periode bepaald niet van alle smetten vrij. RTLZ van 25 februari 2010 heeft wat documenten opgeduikeld. Zalm blijkt voorstander te zijn geweest van een schandelijk incassomodel dat DSB slachtoffers letterlijk door de strot werd geduwd.

Tenslotte wat tegenwicht tegen het te vaak gehoorde verhaal dat ouderen op de arbeidsmarkt te duur zouden zijn. In het Financieele Dagblad van 16 februari wordt in een interview met de Finse hoogleraar Ilmarinen een zeer realistische kijk op beleid ten aanzien van oudere werknemers gepresenteerd.

Nijpels bijna uitgebungeld

vrijdag 12 februari 2010

Een boeiend weekje met een brief van 4 februari 2010 van ouwe jongens Wientjes (CDA) en Hermans (VVD) van VNO NCW en MKB aan de Eerste Kamer. Ja, die bestaat nog, en de heren wisten dat, want Hermans zit erin. De brief betoogt dat we al die mannetjes die in Nederland de dienst uitmaken in besturen en commissariaten en zich daar riant voor laten belonen ab-so-luut onmisbaar zijn en dat inperking van hun baantjesstapelen ongewenst is. In het FD van 10 februari 2010 wordt hier gehakt van gemaakt. Een niet zo toevallig detail: ook Elco Brinkman en Ed Nijpels maken deel uit van het bestuur van VNO NCW. De heer Wientjes roept zoveel weerzin op, dat Simon van der Schoot er een sonnet aan gewijd heeft.

Wat jammer nu dat op 10 februari RTL-Z Nieuws de hand wist te leggen op een brief van 19 juni 2009 van De Nederlandsche Bank (DNB) aan het toenmalige Scheringa imperium DSB. Hierin wordt genadeloos vastgesteld dat Nijpels en Linschoten (beiden VVD) grandioos gefaald hebben in hun rol van commissaris bij deze woekerbank. Luister wat hoogleraar Sweder van Wijnbergen hierover te zeggen heeft. Alleen Nijpels zelf en het ABP bestuur geloven nog dat deze storm wel over zal waaien. Wat we bij de NBP denken? Lees het weblog onder de titel “de blunderbrigade” van Kees de Lange er op na.

De blunderbrigade

vrijdag 12 februari 2010

Kees de Lange Kees de Lange

Bernard Wientjes (CDA) presenteert zich graag als de denker van de lage landen. Samen met zijn compaan Loek Hermans (VVD) runnen zij de werkgeversorganisaties VNO-NCW en MKB-Nederland, respectievelijk. We horen met grote regelmaat van dit speciale komische duo in de pers. Hun boodschap is eigenlijk altijd voorspelbaar en eentonig: werknemers zijn teveel beschermd en moeten makkelijker ontslagen kunnen worden, met die pensioenen kan het best wat minder, en de risico’s van het pensioenstelsel moeten maar bij de werknemer neergelegd worden, en als de vrije jongens het niet helemaal kunnen redden op de vrije markt moet de belastingbetaler gewoon bijspringen. Marktwerking over de ruggen van diezelfde belastingbetaler dus. En over fraudeschandalen in ondernemend Nederland praten we maar niet. Dat bederft alleen de sfeer maar, en zou het klootjesvolk achterdochtig maken. Dat het denkniveau van ons duo zich het best laat omschrijven als beneden NAP, zal het vervolg leren.

Want van de week hebben deze originele denkers van formaat toch zichzelf overtroffen. In een brief aan de Eerste Kamer wordt betoogd dat het standpunt van de Tweede Kamer, namelijk dat het aantal nevenfuncties van bestuurders moet worden teruggebracht tot een maximum van 5, fataal zou uitpakken voor de toekomst van ons land. De supertalenten die nu in Nederland bijna alle commissariaten en bestuursbaantjes vervullen, doen dat dermate goed dat we daar beslist niet aan moeten tornen.

Even een terzijde, Hermans zit in diezelfde Eerste Kamer waaraan de brief gericht is, dus hij schrijft een brief aan zichzelf. En bij die supertalenten horen b.v. ook Elco Brinkman (CDA), pleitbezorger van Bouwfrauderend Nederland, en Ed Nijpels (VVD), ex DSB en helaas nu ABP. Zo, we weten weer waar we het over hebben.

Nu gelooft niemand die ook maar een beetje bij zijn verstand is dit soort preken voor eigen parochie. De belastingbetaler in Nederland heeft helaas wel leergeld betaald voor de falende bestuurskracht van ons ‘old boys network’. De kredietcrisis komt voor een niet gering gedeelte op het conto van deze types die, sigaren rokend en champagne drinkend, hun riante beloningen opstrijken, niet gehinderd door enige gêne ten aanzien van de slachtoffers van hun incompetente handelen. De lengte van de lijst van wanprestaties is zo ongeveer het enige waar deze talenten in uitblinken.

Het moment van verzenden van deze brief aan de Eerste Kamer had eigenlijk niet beroerder gekozen kunnen worden. De inkt was nog maar net droog, of RTL-Z Nieuws kwam op 10 februari met een brief gedateerd 19 juni 2009 van De Nederlandsche Bank (DNB), onder meer over het functioneren van Nijpels en Linschoten (beiden VVD) in hun rol als goedbetaalde maar voornamelijk afwezige commissarissen bij DSB. Ik wil u een tweetal passages uit de brief niet onthouden:

Alinea's uit brief DNB aan DSB

Een paar zaken zijn duidelijk. Allereerst natuurlijk dat de heren VVD-ers schromelijk gefaald hebben in hun rol als toezichthouder. Maar er is meer. Ed Nijpels is per 1 augustus 2009 aangesteld als bestuursvoorzitter bij het ABP, toen hij deze brief al hoog en breed kende. Kennelijk is dat voor hem geen aanleiding geweest zich niet als kandidaat beschikbaar te stellen. Alleen het ABP bestuur weet of deze kwestie aan de orde is geweest, maar zij zullen zwijgen als het graf. In elk geval zijn de verplichte deelnemers bij het ABP grotelijks belazerd door een voorzitter die nadien beweerde het onderzoek van de Commissie Scheltema met vertrouwen tegemoet te zien. Ondanks die brief. Is de man nu dom, naïef of doortrapt?

Waar brengt dit ons nu? Vooralsnog weigeren Nijpels en het ABP de enig mogelijke conclusie te trekken, namelijk dat Nijpels per onmiddellijk opstapt en een baan op zijn niveau gaat zoeken. Dat zal nog niet eens meevallen. In de financiële wereld heeft hij in elk geval niets meer te zoeken. Daarna kan de noodzakelijke grote schoonmaak bij het ABP bestuur pas echt van start, te beginnen met Borghouts (GroenLinks). En de heren Wientjes en Hermans? Ach, die kunnen de provincie in met een amusementsprogramma Op Zoek Naar Onbekend Talent. Dat is een gat in de markt, want op de vermeende bekende talenten die zij ons tot dusver onophoudelijk aanprezen, zijn we definitief uitgekeken.

Valt het doek voor Nijpels in 2010?

zondag 10 januari 2010

Steeds meer wordt duidelijk over de rol van Nijpels in de Raad van Commissarissen (RvC) van de failliete Dick Scheringa Bank (DSB). In een vertrouwelijk stuk van De Nederlandsche Bank (DNB), waarvan DNB tevergeefs de publicatie probeerde tegen te houden, lezen we het één en ander over het functioneren van de RvC en de visie van DNB daarop. Wanneer ziet het ABP in dat de positie van Nijpels al maanden onhoudbaar is? Overigens vertelt het FD u in een collage van 23 december 2009 alles wat u zou willen weten over Ed Nijpels als banenstapelaar. Ook de rol van Elco Brinkman, iemand anders die door het ABP in een hoofdrol geplaatst is zonder u daar ooit over te consulteren, komt prominent in deze publicatie voor.

In een artikel in het FD van 8 januari 2010 wordt nog eens onderstreept wat we al lang wisten: het vertrouwen van de gemiddelde Nederlander in zijn pensioenfonds is op een historisch dieptepunt. De Vereniging van Bedrijfstakpensioenfondsen in de persoon van directeur Riemen “is geschrokken van de uitkomst”. Waar was dit gezelschap in 2009? Hoe blind kun je zijn over wat iedereen al tijden kan waarnemen. Zelfs DNB heeft uitgebreid gewaarschuwd dat veel pensioenfondsen veel te grote beleggingsrisico’s genomen hebben. Maar daar hoor je Riemen natuurlijk niet over.

Donneriaanse klopjacht op senioren

dinsdag 22 december 2009

Minister Donner heeft in Buitenhof van 6 december 2009 een proefballonnetje opgelaten over salarisverlaging van ouderen. In FD Selections van 10 december is Joop van Beek zeer kritisch over dit idee. Helaas is Bernard van Praag in de Volkskrant van 16 december wel positief. Kees de Lange vindt er in zijn weblog het zijne van.

In NRC en Volkskrant van 16 december 2009 wordt breed uitgemeten dat De Nederlandsche Bank (DNB) het beleggingsbeleid van veel pensioenfondsen veel te risicovol vindt. Ook interessant is een overzicht van financiële kengetallen in Nederland, uit Het Financieele Dagblad van 19 december 2009.

Tenslotte maken we u attent op de wijze waarop de NBP weer in de publiciteit treedt. In FD Selections van 14 december is een interview met Kees de Lange geplaatst. In het Engelstalige Global Pensions van 17 december geeft hij zijn mening over het miserabele beleggingsbeleid van veel pensioenfondsen.

Nijpels lijdt onherstelbare imagoschade

dinsdag 20 oktober 2009

De imagoschade aan Nijpels is onherstelbaar. In de pers wordt zijn rol als langst zittende commissaris bij DSB breed uitgemeten. Hylke Tromp neemt Wellink en Nijpels op de korrel in NRC-Next van 14 oktober 2009. Marcel Tak schrijft er over in beleggingstijdschrift IEX op 15 oktober. De Telegraaf meldt op 16 oktober dat er civiele procedures gestart gaan worden ondermeer tegen Nijpels. Dat betekent jarenlang negatieve publiciteit, rampzalig voor de naam van het ABP. Op 17 oktober schrijft Youp van ’t Hek een vernietigende column in NRC. Ook cartoonisten laten zich niet onbetuigd: Bas van der Schot in NRC, en Jos Collignon in de Volkskrant laten in beelden meer zien dan duizend woorden vermogen. Cees Donk, bestuurslid van de NBP, betoogt in een weblog dat de opgelopen imagoschade voor zowel Nijpels als ABP dusdanig is dat er nog maar twee keuzes zijn: of Nijpels stapt vrijwillig op, of hij wordt weggestuurd.

Ook de toezichthouder ligt in de vuurlinie. Een beeld van DNB president Wellink met bijbehorende tekst spreekt eveneens boekdelen.

Het ABP tenslotte. De NBP heeft, samen met andere organisaties van belanghebbenden, jarenlang geprobeerd toegang tot de ABP publicaties te krijgen. Ziehier het treurige antwoord van ABP. Omdat de wet niet voorschrijft dat het moet, doen we het niet. Kees de Lange gaat er in Pensioenbelangen van november 2009 nader op in.

Dringende oproep aan DNB, bestuur ABP en de heer drs. E. Nijpels

dinsdag 20 oktober 2009

Kees de Vries Cees Donk

Nu leven ruim 400.000 klanten in de zorgen bij DSB, straks 2,7 miljoen deelnemers bij het ABP, en na hem de zondvloed? Wat moet je nog meer doen om publiekelijk ongeschikt te blijken?

Dat DNB en AFM de achtergronden van de ondergang van de DSB bank en het beleid dat daartoe heeft geleid in een tweetal onderzoeken alsnog achteraf gaan beoordelen, is een besluit dat in onze ogen ten aanzien van de heer Nijpels eerder plaats had mogen plaatsvinden. De NBP heeft van meet af aan vragen gesteld over en twijfel geuit aan de benoeming van Ed Nijpels tot bestuursvoorzitter van het ABP. Ondanks zijn ruiterlijk toegegeven gebrek aan beleggingsdeskundigheid en financiële kennis werd hij als voorzitter van een van de grootste pensioenfondsen ter wereld benoemd omdat hij over een breed netwerk beschikte en bestuurservaring een voordeel zou zijn (‘even Den Haag bellen’). Op de vraag die wij aan de DNB hebben gesteld of de heer Nijpels voldeed aan alle criteria voor bestuurslid / voorzitter van het ABP kwam een nietszeggend antwoord dat men niet twijfelde aan zijn geschiktheid.

Onlangs werd ook bij het grote publiek duidelijk dat de heer Nijpels de langst zittende commissaris bij DSB was. Toen hij ook onmiddellijk zijn functie bij DSB neerlegde, drong de analogie met ratten die het zinkende schip verlaten zich nadrukkelijk op. In diverse tv uitzendingen was het ontluisterende beeld te zien van een angstig wegduikende bestuurder die alle commentaar op zijn positie en vragen naar zijn verantwoordelijkheid, letterlijk, probeerde te ontwijken.

Die rol bij DSB zal nu in elk geval grondig worden geanalyseerd. Dit betekent dat het pensioenfonds voor overheidsdienaren nu wordt geleid door een voorzitter die namens diezelfde overheid nu pas nader gaat worden onderzocht op zijn rol, bekwaamheid, integriteit, advisering en besluitvorming.

Inmiddels zitten 400.000 DSB gedupeerden in Nederland in de zorgen dankzij het beleid waar Nijpels medeverantwoordelijk voor was. Laten we nu echt aan deze man de verantwoordelijkheid over voor het beleid ten aanzien van de pensioenen van bijna 2,7 miljoen werkenden en gepensioneerden bij de overheid en semi-overheidsdiensten? In elk geval is de imagoschade voor het ABP nu al enorm en waarschijnlijk onherstelbaar.

De snelste en beste oplossing heeft Nijpels zelf in handen: langer bungelen aan de galg of de eer aan jezelf houden. Heeft hij zelfs daar niet voldoende karakter voor, dan moeten anderen dat besluit maar voor hem nemen.

Cees Donk
bestuurslid NBP

DNB weer onduidelijk, ouderen organiseren zich

zondag 13 september 2009

H. Potamus, gewaardeerd scribent in ons blad Pensioenbelangen, begeeft zich nu ook op het internet. In een weblog gaat hij in op onduidelijke signalen over indexatie van De Nederlandsche Bank (DNB).

Politiek wordt het steeds onrustiger. De woede van ouderen over de wijze waarop zij behandeld worden, heeft mede tot de oprichting van een nieuwe partij OokU geleid. In een persbericht wordt de oprichting gemeld, en in het programma kunt u lezen dat de pensioenen en de AOW een centrale plaats innemen. Dit zal de druk op de traditionele partijen, die zich niets aan ouderen gelegen laten liggen maar liever incompetente bankiers steunen, verder opvoeren.

Op 11 september 2009 is de CSO, de koepel van ouderenorganisaties, met een persbericht gekomen met een gemeenschappelijk standpunt over de AOW. Het wordt hoog tijd dat de positie van ouderen op de arbeidsmarkt centraal komt te staan. Voorlopig bestaan voor de  verhoging van de AOW leeftijd geen goede redenen. Deze mening is al eerder verkondigd door de NBP op deze website.

Nieuw indexatiebeleid van DNB?

zondag 13 september 2009

potamus Potamus

DNB-Magazine is een zes keer per jaar verschijnende “glossy” van De Nederlandsche Bank. Het septembernummer bevat een keur aan interessante onderwerpen. Belangrijk is bij voorbeeld een gedegen artikel over “Het financiële landschap van de toekomst” waarin het vertrouwen in banken en het beleggingsbeleid van pensioenfondsen aan de orde komt. Ook is er een “special” van maar liefst negen tekstpagina’s over de kredietcrisis. Verplichte kost dus. Maar het voor mij meest interessante en intrigerende stukje is net iets meer dan een halve pagina groot en gaat over “Indexatie pensioenen” geschreven door Marijke Hoogendoorn.

Zij sprak met pensioenexpert Dirk Broeders van DNB, die opent met wat wij allang wisten: “De meeste fondsen kunnen dit jaar niet indexeren (…).” Natuurlijk krijgt de val van de aandelenkoersen de schuld voor het vermogensverlies van de pensioenfondsen maar ook wordt toegegeven dat door de rentedaling de actuele waarde van de pensioenverplichtingen wordt opgedreven. Geen woord natuurlijk over het toezicht van DNB dat de pensioenfondsen had moeten waarschuwen voor een te risicovolle verschuiving van de beleggingen naar aandelen. Evenmin een verwijt richting het Financiële ToetsingsKader van DNB waarbij de (lage) rente een veel te belangrijke rol speelt.

De feiten zijn overigens wel interessant. Rond 350 pensioenfondsen kampen met tekorten en moeten de “buikriem” aanhalen. De minimale dekkingsgraad is 105 maar … “de wet eist grotere buffers: een dekkingsgraad van 125% voor een gemiddeld pensioenfonds.” Nu is het merkwaardig, maar in de PW2007 wordt helemaal niet gesproken over een dekkingsgraad van 125 procent. Het woordje dekkingsgraad komt welgeteld één keer voor en wel in artikel 147 van de wet. Over de verhouding “Eigen vermogen” en “Technische voorzieningen” zegt de wet ook niet veel en verwijst naar Algemene Maatregelen van Bestuur. De wet eist dus helemaal geen 125% dekkingsgraad. De enige eis die de wet stelt (neerkomend op een dekkingsgraad van ca. 105) is dat er 97,5 procent kans moet zijn dat het pensioenfonds niet in de situatie raakt dat er minder kapitaal is dan pensioenverplichtingen.

Enerzijds hebben we dus de wet die geen 125 maar 105 procent dekkingsgraad eist en anderzijds hebben we het beleid van DNB dat via zijn FTK de pensioenverplichtingen verder opschroeft dan voor een lange termijnzaak als pensioenen nodig is. Dat alles resulteert in een lage dekkingsgraad en daarmee het niet indexeren (voor inflatie corrigeren) van de pensioenen. Dat leidt tot koopkrachtverlies voor gepensioneerden. Dat wordt wel als ernstig genoemd maar door foute redeneringen nog eens verdoezeld. Zo wordt beweerd dat een inflatie van 3% gedurende 4 jaar tot een achteruitgang van 12% leidt. Wie kan rekenen weet dat (1+2+3+4) maal drie procent moet zijn dus maar liefst 30%.

Als de fondsen er weer beter voorstaan kunnen ze, aldus het artikel, weer gaan indexeren en zelfs: “Ook kunnen fondsen dan besluiten om eventueel gemiste indexaties alsnog toe te kennen”.
Zijn wij dan al die jaren voor de gek gehouden door het ABP-bestuur en de besturen van al die andere fondsen, die steevast verklaarden dat na-indexeren niet mag van DNB omdat daardoor het recht op indexatie “onvoorwaardelijk” zou worden. Bij ABP was dat zelfs de reden om iedere gepensioneerde een eenmalige toeslag van 300 euro te geven.

Als de schrijfster gelijk heeft, is dat een radicale doorbraak van het beleid van DNB op het gebied van indexaties.

Op mijn e-mail waarin ik DNB om toelichting vroeg, heb ik helaas geen antwoord ontvangen. Wedden dat die na-indexatie toch niet doorgaat en gepensioneerden weer jaren op een houtje mogen bijten?

Potamus

Falend toezicht

donderdag 16 juli 2009

De kwaliteit van het toezicht op financiële instellingen en pensioenfondsen in Nederland is, hoewel het publiek beter verdient, een onderwerp van openbaar debat geworden. Met name de rol van De Nederlandsche Bank (DNB) is hierbij discutabel. De druk op Wellink om af te treden neemt toe, lees hierover HFD. Lees ook ons Pensioenmanifest waarin onderbouwde kritiek op de toezichthouder wordt geformuleerd.

In NRC stelt Bernard van Praag dat de pensioenfondsen eisen kunnen stellen aan hun eventuele deelname in zieltogende financiële instellingen. Het betoog gaat enigszins voorbij aan het feit dat het vertrouwen van de deelnemers in pensioenfondsen ernstig geschaad is, mede door ontoereikend toezicht. Het is tijd niet voor lapwerk, maar voor fundamentele veranderingen.