Het banksparen is eigenlijk een resultaat van allerlei veranderingen in de pensioen-, bank- en verzekeringssector. Onder andere door de steeds verdere samensmelting van banken en verzekeraars en het feit dat pensioenfondsen steeds meer zijn gaan doen dan alleen het beheren van pensioengelden. Deze veranderingen en de opbouw van het Nederlandse pensioenstelsel heeft in zekere zin het banksparen opgeleverd. Het Nederlandse pensioenstelsel heeft als eerste pijler de AOW (sociale zekerheid), als tweede pijler het collectieve en solidaire aanvullende pensioen en een derde pijler de private en zelfstandig te regelen voorzieningen zoals levensverzekeringen of lijfrentes.
De uitvoering van de AOW ligt bij de overheid, die van het aanvullende pensioen bij het pensioenfonds en soms, door dispensatie, bij een verzekeraar. Maar dat beslist het fondsbestuur, een verzekeraar heeft daar weinig invloed op. Tenslotte liggen de lijfrentes, levensverzekeringen etc. als particuliere en individuele voorziening bij een verzekeraar. Het nadrukkelijke verschil tussen die tweede pijler (aanvullend pensioen) en de derde pijler is het collectieve en solidaire karakter. In de derde pijler ontbreken deze kenmerken, daar ligt dan ook de strikte scheiding tussen een pensioenfonds en een levensverzekeraar.
Maar in de afgelopen jaren zijn grote pensioenfondsen zoals het ABP of PGGM, in het kader van allerlei vroegpensioenregelingen of extra regelingen dergelijke derde pijlerachtige producten wel gaan ontwikkelen en verkopen. Het ABP heeft er destijds een hele onderneming voor opgezet, in eerste instantie met het oog op vrijwillige voortzetting van een aanvullende regeling maar later ook voor individuele producten, dat is dus Loyalis. Voor de verzekeraars was dat niet acceptabel omdat er bijna een automatische uitwisseling was van gegevens tussen het ABP en Loyalis. De verzekeraars vonden dat geen eerlijke concurrentie. Daarom werden dergelijke samenwerkingsverbanden uit elkaar gehaald. Dit alles en de nieuwe Pensioenwet van 1 januari 2007, waarin het onderscheid tussen pensioenfondsen en verzekeraars is opgeheven, want het zijn nu allemaal in de zin van de wet pensioenuitvoerders geworden, zijn de banken in beeld gekomen. Het product ‘banksparen’ voegt eigenlijk niets toe aan de producten die de verzekeraars reeds via de derde pijler aanbieden. Want het is strikt individueel zonder solidariteits elementen. Het aantal concurrerende partijen naast de verzekeraars is alleen verder toegenomen.
Toch zijn er een aantal afwijkingen. Fiscaal is het gunstiger te sparen voor het pensioen dan je ervoor te verzekeren. Het bedrag kan worden opgespaard via een geblokkeerde rekening en heeft als voordeel dat het wel inzichtelijker is. Bovendien kan het ook naast het pensioen ingezet worden ten behoeve van de hypotheek en het kan voor velen een oplossing zijn om pensioenbreuken te lijmen.

Pensioenbelangen nr. 3, mei/juni 2008

De belangrijkste redenen voor die verschillen zijn de financiële omstandigheden van een pensioenfonds en de afspraken tussen de sociale partners in een bedrijf of bedrijfstak. Maar daarnaast zijn er nóg een tal van redenen. Om er een paar te noemen.
Beleggingsrendementen zijn voor een pensioenfonds buitengewoon belangrijk, als de rendementen door risicovolle beleggingen ineens in elkaar zakken dan heeft dat consequenties voor de indexatie van gepensioneerden en premies van de deelnemers. Elk pensioenfonds maakt hierin zijn eigen afweging waardoor er verschillen in premies bestaan.
Een andere reden is de leeftijdsopbouw van een pensioenfonds. Als een pensioenfonds veel jonge deelnemers heeft en weinig gepensioneerden dan heeft dat voordelen. Er komt veel premie binnen, maar belangrijker nog weinig aan pensioenen uit te keren. U begrijpt dat wanneer we de situatie omdraaien, weinig premie en veel pensioenuitkeringen, vanzelf de premies omhoog gaan. Ook kunnen er specifieke omstandigheden zijn waarin een pensioenfonds terecht is gekomen waardoor de De Nederlandsche Bank het noodzakelijk acht dat er extra reserves aangelegd worden. Dat zijn omstandigheden die veelal ook op de premies drukken.

Pensioenbelangen nr. 3, mei/juni 2008

Wanneer aan deze voorwaarden kon voldoen, dan had men vóór 1 mei 1997 een formulier moeten hebben ingediend bij SZW. De ex-echtgenote had dan recht op een kwart van het ouderdomspensioen van de ex-echtgenoot.

Voorwaarden voor de 4500 euro (2008) ineens:
• op 1 juli 2007 woonachtig in Nederland;
• op 1 juli 2007 een AOW voor een ongehuwde;
• het inkomen over 2005 was lager dan 12.822,- euro;
• gescheiden voor 27 november 1981;
• het huwelijk heeft ten minste zes jaar geduurd.

U komt niet voor de uitkering in aanmerking als uw huwelijk langer dan 18 jaar heeft geduurd en u een minderjarig kind had tijdens het huwelijk
(red.SVB). Zie hiervoor Wet VPS, artikel 12 (overgangsrecht)

Scheidingen vanaf 27 november 1981 tot 1 mei 1995
Bij scheidingen in deze periode is het Boon/van Loon-arrest van de Hoge Raad van kracht. De voorwaarden zijn:
• opgebouwde pensioenrechten blijven ‘verknocht’ aan de pensioengerechtigde.
De pensioenrechten blijven dus onlosmakelijk verbonden met degene die ze heeft opgebouwd;
• pensioenaanspraken moeten in de boedelscheiding worden betrokken;
• de verdeling moet in redelijkheid en billijkheid geschieden.

De ex-echtgenoten zijn voor de verdeling van de pensioenrechten aangewezen op de afspraken die zij onderling, eventueel in overleg met hun advocaat, hierover hebben gemaakt. De verdeling van de pensioenaanspraken gaat buiten het pensioenfonds om. De deelnemer betaalt het afgesproken gedeelte aan de ex-partner.

Scheidingen vanaf 1 mei 1995
De ex-partner heeft recht op directe, maandelijkse uitbetaling van 50 procent van het ouderdomspensioen dat tijdens het huwelijk is opgebouwd. De ex-partner ontvangt het ouderdomspensioen vanaf het moment dat de deelnemer
65 jaar is. De leeftijd van de ex-partner speelt geen rol.
Het recht op uitbetaling ontstaat pas nadat de ex-echtgenoten de scheiding – binnen twee jaar na echtscheidingsdatum – bij het pensioenfonds hebben aangemeld.

Bijzonder nabestaandenpensioen
Bij het overlijden van de deelnemer heeft de ex-partner ongeacht de echtscheidingsdatum recht op “Bijzonder nabestaandenpensioen. Dit is het pensioen dat tot de echtscheidingsdatum is opgebouwd. Tenzij hier natuurlijk afstand van is gedaan.

Pensioenbelangen nr. 2, maart/april 2008

De percentages die wij eerder hebben genoemd zijn bruto-percentages. De Sociale Verzekeringsbank gebruikt weliswaar ook percentages maar rekent vervolgens door en komt uit op netto-bedragen. Wellicht is dit onvoldoende tot uitdrukking gebracht in de publicatie van december vorig jaar, maar dat was op basis van de kennis die er toen was en we er nog vanuit gingen dat de regeling bijvoorbeeld voortgezet zou worden door KPMG.
De regeling is een overgangsregeling en wordt als eindheffingsbestanddeel van het loon gezien. De uitkering is daar een gevolg van en daarover moet belasting worden betaald. Het percentage wordt bepaald door de belasting. Dat maakt het verschil tussen de oorspronkelijke 70% bruto en de nu uiteindelijke 59% netto.

Het bovenstaande is vastgelegd in het: ‘Besluit van 10 april 2007 tot compensatie van bij postactieve ambtenaren in de sectoren Rijk, Politie, Defensie, Rechterlijke Macht en Onderwijs van 65 jaar en ouder opgetreden koopkrachtverlies als gevolg van de invoering van de Zorgverzekeringswet (Besluit tijdelijke compensatie koopkrachtverlies postactieve ambtenaren Zorgverzekeringswet)’.

Pensioenbelangen nr. 6, november/december 2007

Wij verzoeken u dringend voor verdere informatie over deze regeling dit op te vragen bij de SVB-vestiging in Groningen, telefoonnummer (050) 316 90 50.

Pensioenbelangen nr. 4, juli/augustus 2007

In verband met de halvering van het nabebestaandenpensioen werd door het ABP in samenwerking met de werkgevers een aanvullende verzekering ABP-partnerpluspensioen aangeboden. Het aanbod voor deze verzekering was tijdgebonden en geldt nu niet meer, alleen voor nieuw personeel. Nu kunt u voor de verzekering contact opnemen met Loyalis, telefoon (045) 5796111.