Berichten met het label ‘Pensioendebat’

Bijdrage Simon van der Schoot aan de hoorzitting van de Tweede Kamer

dinsdag 15 maart 2011

Geachte dames en heren,

Hieronder een aantal opmerkingen, waarvoor ik graag uw aandacht vraag.
En dat met veel dank bij voorbaat.
Hoogachtend,

Simon van der Schoot (pensioenactivist)

  1. Een hoorzitting zonder dat de belanghebbenden, zijnde de monddood gehouden gepensioneerden en de 7 miljoen hard werkende Nederlanders, die niet bij een vakorganisatie zijn aangesloten, niet zijn uitgenodigd via de belangenbehartigingorganisaties voor juist die categorie. Dat wordt een zeer eenzijdig gesprek en weer een gemiste kans voor hoor en wederhoor.
  2. Sociale partners bemoeien zich met de arbeidsvoorwaarden, waarvan het uitgestelde loon, zijnde het pensioen een uitvloeisel is. In welke mate hebben de Sociale Partners het recht om zich met het stelsel en de uitvoering daarvan te bemoeien?
  3. Hoe kan het dat in een democratisch land aan het pensioenstelsel wordt gesleuteld zonder enige terugkoppeling naar 10 miljoen belanghebbenden? Een handjevol mensen grijpen zonder enige tussenrapportage in, in het welzijn en welbevinden van zeer velen, terwijl zij noch getalsmatig, noch mentaal, noch moreel, noch financieel, noch juridisch deze groepen vertegenwoordigen?
  4. De solidariteit wordt eenzijdig, zonder enig respect voor de contractueel overeengekomen verplichtingen door de werkgevers verbroken door de risico’s met het grootste gemak af te wentelen op de werkenden en de gepensioneerden aldus de crisis aan te wenden ten bate van eigen gewin, zodat de bonussen kunnen blijven groeien daarmee de samenleving kwetsend verknoeien.
  5. Het eigendomsrecht van het pensioenvermogen is niet geregeld en toch gaan lieden de rendementen van andermans centen zodanig verdelen dat de risico’s voor de werkenden en de gepensioneerden worden “gereserveerd”.
  6. Een door sociale partners continu tegengewerkte feitelijke zeggenschap veroorzaakt een eenzijdige manier van informatieselectie en een ongelijkwaardige manier van communiceren die meer propaganda is dan informerend…. fnuikend en ondermijnend voor het vertrouwen.
  7. De achteloosheid waarmee gepensioneerden worden weggezet o.a. in het Rapport Goudswaard cs. (bron voor het handjevol “onderhandelaars”) … als zijnde zeer vermogend en daarom vanwege een eigen huis wel met minder door het leven kunnen gaan, is schrijnend waar het gaat om de kennis van de pensioenen van geborenen voor 1945 die met lage lonen zijn opgegroeid en dus moeten leven van de daaraan verbonden pensioenen. De cohorten van geborenen voor 1930 en 1940 tonen aan dat deze stellingname niet klopt, maar wel als bron door asociale partners wordt gebruikt…..
  8. Waarom gaan de sociale partners niet sleutelen aan de bonussen, gratificaties, aandelenopties en bindingspremies en zeer hoge salarissen van 20 % van de Nederlanders die zich manager noemt en daarmee 80 % van de bevolking manipuleert door dit graaien in de prijs van product en dienstverlening door te berekenen onder de schijnheilige titel: marktconform, met ook nog vele bijbanen en overdreven vergoedingen het vertrouwen in deze samenleving nog verder ondergravend. Dit vormt een bom onder onze samenleving……
  9. Er wordt niet ontkend dat herbezinning op het pensioenstelsel noodzakelijk is. Maar aan de legitimiteit van de onderhandelaars wordt meer dan ernstig getwijfeld, temeer omdat er gepleit wordt voor onverkorte overname van het akkoord. Geheimzinnigheid troef…. en de solidariteit historisch kapot gemaakt.
  10. De overheid als werkgever onttrok 25 miljard euro aan het ABP door de werkgeversbijdrage voor het eigen personeel achter te houden met instemming van de vakbonden die de leden daarmee een netto hoger salaris konden bieden… Een sigaar uit eigen doos. Dit laakbare voorbeeld, wettelijk(!!!) geritseld, leidde tot meer afromingen in de private sector. Slecht voorbeeld doet slecht volgen vanaf 1996. Zelfs de erkenning dat dit oneigenlijke wetgeving is geweest, ontbreekt!

Hiermede zijn wel tien hoorzittingen te vullen.
Ik wens u sterkte en veel wijsheid toe om deze materie in meer acceptabele banen te leiden.

Simon van der Schoot (voorzitter van een gepensioneerdenfractie in een deelnemersraad)

Pensioenakkoord ? Handjeklap in achterkamers.

zondag 6 maart 2011

Als u mocht denken dat bovenstaande kop afkomstig is van achterdochtige NBP-bestuurders, dan moet ik u teleurstellen. Het is een uitspraak van Professor Dr. Jan van de Poel, emeritus hoogleraar risicobeheer en van 1997 tot 2003 lid van de directieraad en CFO van het ABP.

Wat brengt een man met zo’n staat van dienst tot deze uitspraken. Volgens hem is het al verdacht dat de onderhandelingen achter de schermen plaats vinden terwijl de pensioensector en vooral het publiek in het duister tasten. Daarnaast zijn er geruchten die het ergste doen vermoeden. Zo zou de indexatie van pensioenen feitelijk worden afgeschaft en dat is volgens hem (en niet alleen volgens hem) de bijl aan de wortel van ons pensioenstelsel.

Vervolgens wil men weer naar een vaste rekenrente waardoor het contact met de marktrente verloren gaat en men zou afwillen van het instrument van de dekkingsgraad. Het zicht op hoe een pensioenfonds er nu echt voorstaat gaat dan volledig verloren en daarmee het zicht op noodzakelijke maatregelen. Pensioenfondsen worden een soort beleggingsclubs die geen beloftes meer doen maar verdelen wat er in kas is.

Leo van Heesch Je kunt ons verwijten dat wij weer een plaat opzetten die grijs is gedraaid, maar weer wordt er door de werkgevers, de vakbonden en de overheid zonder ons over ons beslist. Wij laten dit niet gebeuren. Wij starten zoals al eerder aangekondigd een kaartenactie “Geen knollen voor citroenen” tegen dit onzalige pensioenakkoord. Bekijk onze actiekaarten en organiseer zelf een sneeuwbal van kaarten via uw partner, kinderen, vrienden, collega’s, buren en kennissen. Kaarten kunt u bij ons bestellen via een mailtje naar info@pensioenbelangen.nl.

Dan de Zembla-uitzending over het gegraai door overheid en werkgevers in de pensioenpotten. Schaamteloos is er gestolen uit uw gespaarde en uitgestelde loon. Lees hiervoor het weblog ‘Hoorzitting of schokdemper ?’ van Leo van Heesch.

Simon van der Schoot, lid van de Deelnemersraad van het ABP heeft over die diefstal een open brief geschreven naar premier Rutte.

Het AOW-spaarfonds blijkt een spookfonds kopte onlangs het Financieel Dagblad. Het is in goede tijden opgezet als een spaarfonds om de latere tekorten door vergrijzing bij de AOW op te vangen. Alleen is het er nooit van gekomen. Weliswaar wordt er elk jaar een briefje in het fonds gestopt voor een aantal miljarden, maar het is monopolygeld. Henk Brouwer, als topambtenaar ooit betrokken bij het uitdenken van het fonds zegt nu kort en bondig dat het geen fonds is omdat er niets in zit. Opheffen dus en onszelf niets wijsmaken.

Nog meer schijnzekerheden. De NBA, de belangenorganisatie van Accountants vindt dat de onzekerheden bij de pensioenaanspraken veel beter moeten worden benadrukt. Pensioenen zijn veel onzekerder dan deelnemers vaak denken. Ook hier schiet de communicatie door de pensioenfondsen al jaren tekort.

De verkiezingen voor provinciale staten hebben de nieuwe partij 50PLUS een achttal statenzetels opgeleverd. Het meest succesvol was men in Limburg waar de partij van Jan Nagel en onze ex-voorzitter Kees de Lange een tweetal zetels veroverde. Voor de Eerste Kamer is men zeker van 1 zetel en mogelijkerwijs kan er ook nog een tweede zetel worden binnengesleept.

Hoera, alweer een partij er bij!

donderdag 13 januari 2011

Joop van Vliet Joop van Vliet

Leve 50-PLUS dus?
Op 10 januari kondigde 50PLUS (voluit: OokU 50PLUS) aan in alle provincies mee te doen aan de verkiezingen voor de Provinciale Staten op 2 maart 2011. Die verkiezingen zijn nu extra belangrijk omdat het kabinet Rutte nu geen meerderheid heeft in de Eerste Kamer. Zoals bekend worden via de Statenverkiezingen indirect ook de leden van de Eerste Kamer gekozen. Als Rutte c.s. ook in de Eerste Kamer niet op een vaste meerderheid kan rekenen wordt regeren nog moeilijker voor het kabinet dan het nu al is. Lijsttrekker van 50PLUS Jan Nagel, wil hier op inspringen. Volgens de peilingen van Maurice De Hond zou de partij wel eens 3 of 4 zetels in de Eerste Kamer kunnen verwerven (ca 5 procent van de stemmen) maar zelfs met 1 stem in de Eerste Kamer kan 50PLUS een doorslaggevende positie krijgen in de senaat. De 75 leden van de Eerste Kamer worden eens in de vier jaar ‘getrapt’ gekozen door de leden van Provinciale Staten Dit gebeurt binnen drie maanden na de Provinciale Statenverkiezingen. De partijen kunnen sinds 2010 geen lijstverbindingen meer aangaan. De stemmingen vinden in alle Statencolleges plaats om 15.00 uur. De verkiezingen voor de Eerste Kamer vinden plaats op 23 mei 2011. In alle 12 provincies doet de partij 50PLUS dus mee. In Noord-Holland voert Professor Dr. Kees de Lange, onze ex-voorzitter, de lijst aan.

Een echte ouderenpartij?
Moeten we nu blij zijn met deze nieuwe partij, die door de pers een ‘one-issue’-partij wordt genoemd? Ook al omdat vaak wordt gerefereerd aan het feit dat tot dusver de ‘ouderenpartijen’ door onderlinge twisten ten onder gingen. Laten we maar beginnen met vast te stellen dat op papier de meeste partijprogramma’s voor de Tweede Kamerverkiezingen weinig goeds in petto hadden voor ouderen. Alleen de SP en de PVV zeiden een betere positie voor ouderen op financieel gebied (geen Bosbelasting, hogere AOW) en het terrein van de zorg te willen nastreven. Wilders’ PVV heeft die punten echter laten vallen toen het er op aankwam gedoogsteun te verlenen aan het VVD-CDA-kabinet. Met ouderen hebben Rutte en de zijnen geen compassie, integendeel ouderen worden relatief het zwaarst getroffen door de bezuinigingen ook al blijkt dat niet zozeer uit de (zwaar vertekende) inflatiecijfers van het CBS.

Ouderenbelangen geen issue
Het gat dat de meeste politieke partijen hebben laten vallen (de belangen van ouderen) gebruikt de partij van Jan Nagel en een groot aantal vooraanstaande bekende en minder bekende Nederlanders om stemmen te werven. En daarbij maken ze ongetwijfeld een grote kans om goed te scoren. Bij de Tweede Kamerverkiezingen had ‘links’ en ook de ‘linkervleugel’ van het CDA het bij de kiezer verbruid. Ook de VVD stond niet echt in de gunst van de (eerder) ‘linkse’ kiezers. Er waren voor de kiezers maar weinig realistische keuzemogelijkheden. Eén daarvan was de PVV maar die viel voor een deel van de stemmers af. Niet zozeer wegens haar anti-moslimkarakter als wel om de manier waarop dat standpunt werd vertolkt. ‘Kopvoddentaks’ ging hen te ver en dat simpele woord heeft samen met het feit dat de PVV in wezen een eenmanspartij is, Wilders ongetwijfeld veel stemmen (ik schat ter waarde van 4 tot 5 zetels) gekost. Wie dus niet tevreden is met de ‘nette’ politieke partijen en ook liever niet op Wilders’ PVV stemt, kan nu kiezen tussen de SP en 50PLUS. Waarbij de ex D’66 stemmer zeer pragmatisch vermoedelijk zal kiezen voor de probleemgerichte benadering van 50PLUS.

One issue – geen issue
Maar wie stemt er nu op een ‘one-issue’-partij” zullen sommige lezers tegenwerpen. “Daar heb je toch niets aan?” Ik denk echter dat veel ouderen al lang geleden hebben geleerd dat het niet veel uitmaakt door wie je gebeten wordt, de hond of de kat. Wat ouderenbeleid betreft zijn de meeste partijen één pot nat. En verder blijkt dat sinds de Partij voor de Dieren in zowel de Eerste als de Tweede Kamer zit, ook andere partijen de ‘belangen van het dier’ hebben ontdekt. Zelfs het CDA van oudsher de partij van de ‘jagerslobby‘ en de ‘bio-industrie‘ stemt nu wel eens voor een ‘pro-dierenmotie‘ mits die natuurlijk niet al te effectief is. Een partij als 50PLUS kan dus als katalysator werken voor de belangen van ouderen. En met drie pro-ouderenpartijen in de Eerste Kamer, kunnen ouderenbelangen al snel de doorslag geven. Dat betekent dat het kabinet Rutte daarmee in zijn beleid rekening moet houden. De Eerste Kamer is, vooral door de plannen om die lastige Kamer op te heffen niet langer de verzameling van 75 tandeloze mannetjes en vrouwtjes die achterkamertjespolitiek bedrijven. En het simpele feit dat de Senaat niet mag amenderen, maar wetten slechts kan aannemen of verwerpen, is geen rem op de precedentwerking van het oordeel van de Eerste Kamer.

Slotconclusie
Tenslotte nog dit: Is 50PLUS slechts een ‘one-issue’-partij? Wat ik van het partijprogramma ken en wat ik erover heb gelezen is dat zeker niet zo. Ik denk dat 50PLUS meer wil dan alleen ouderenbelangen nastreven. Maar wie een hoofdthema als ‘one issue’ neemt, vindt de SP een partij voor ‘arbeiders’ en Groen Links voor geitenwollensokkendragers en multiculti’s. Dan is het CDA vooral een ‘boerenpartij’ en de VVD de vertegenwoordiging van ‘ondernemend Nederland’. CU en SGP zijn er slechts voor de ‘christenen’, de PvdA steunt vooral koffieshophouders en ‘theedrinkers’. Eigenlijk is er nog maar één partij die meer dan twee issues heeft: D’66 en volgens kenners is dat er eigenlijk ook maar één ‘Regeer het land via bindende referenda‘. Ik kan, hoewel het niet mijn partij is (ik ben lid van de PvdD), slechts constateren dat veel Nederlanders boven de 50 (volgens Maurice de Hond zelfs 71%) zich door de huidige ‘volwaardige‘ politieke partijen volkomen verwaarloosd vinden ofwel zij worden behandeld als een ‘non-issue‘.

Zitten ouderen straks op de wip in de Eerste Kamer?

donderdag 13 januari 2011

Maandag 10 januari presenteerde de nieuwe politieke groepering 50PLUS haar kandidatenlijsten voor de statenverkiezingen en de Eerste Kamer. Onze oud-voorzitter Kees de Lange vervult in deze partij een prominente rol. Dat is ook de reden dat hij in goed overleg zijn functie bij onze Bond heeft neergelegd. Als NBP willen wij onafhankelijk blijven van welke politieke groepering dan ook. Wel is het zo dat 50PLUS de punten uit ons Pensioenmanifest onverkort heeft overgenomen. Joop van Vliet wijdt er als lid van de Partij voor de Dieren een weblog, ‘Hoera, alweer een partij er bij!’ aan.

Verder heeft De Nederlandsche Bank afspraken gemaakt met de Pensioenkoepels over tijdige communicatie als er afstempeling dreigt. Een voornemen tot korten van pensioenen per 1 april 2012 moet rond 18 februari van dit jaar met de deelnemers van de betreffende pensioenfondsen worden gecommuniceerd. Overigens is de peildatum 31 december 2010 en toen was de dekkingsgraad van de pensioenfondsen beter dan de afgelopen maanden door koersstijgingen en een stijging van de rente. Dus de kans dat pensioenfondsen moeten gaan korten is afgenomen.

De afgelopen week is het pensioenregister gelanceerd. Op de website www.mijnpensioenoverzicht.nl kun je met je Digidcode inloggen en kijken naar je opgebouwde rechten. Zoals alle digitale informatie is het resultaat afhankelijk van de input, in dit geval van de pensioenuitvoerders en daar schijnt nog altijd veel aan te mankeren. In elk geval was de informatie over het pensioen van de schrijver van dit nieuws onvolledig.
Het gedrocht dat onder de naam “Pensioenakkoord” door werkgevers in eendrachtige samenwerking met de vakbonden wordt uitgebroed, blijkt steeds ingewikkelder te worden. De Dikke van Dale kan zijn borst nat maken want er wordt aan de lopende band nieuwe terminologie uitgevonden. U kunt alvast noteren: groeivoetbenadering, rendementsaanpassingsmechanisme en het invaren van bestaande rechten. Dat allemaal om de werkgevers aan het door hen zo gewenste defined contribution te helpen. Dat wil zeggen, de premie is voor hen gemaximeerd en alle risico’s van rendement, rente ontwikkeling en langer leven worden volledig bij de deelnemers neergelegd. Wij als bond beraden ons op acties om dat onzalige plan alsnog te stoppen.

Voorzitter NBP treedt terug

vrijdag 24 december 2010

Voor de NBP is op dit moment het belangrijkste nieuws dat onze voorzitter Prof. Dr. Kees de Lange terug treedt als voorzitter. Voor nadere informatie verwijzen wij naar ons persbericht en het weblog ‘Voorzitter legt functie neer’ van Leo van Heesch.

Voorzitter legt functie neer

vrijdag 24 december 2010

Leo van Heesch Leo van Heesch

Kees de Lange, Voorzitter van de Nederlandse Bond voor Pensioenbelangen zal op 10 januari van het komende jaar zijn functie neerleggen. Op die datum presenteert de nieuwe politieke groepering 50PLUS haar kandidatenlijsten voor de komende verkiezingen voor Provinciale Staten op 2 maart a.s. Kees de Lange gaat in deze nieuwe politieke partij een prominente plaats innemen. Deze positie en de daarbij horende werkzaamheden zijn moeilijk te combineren met het voorzitterschap van onze Bond.

Kees de Lange heeft gedurende ruim twee jaar met een enorme inzet de belangen van pensioengerechtigden onder de aandacht gebracht van de politiek en de media.
Dat begon al met het uitermate succesvolle symposium “Paalrot in Pensioenpijlers” in de Nieuwe Kerk in Den Haag bij gelegenheid van ons 90-jarig bestaan. De aanwezige politici werd het vuur aan de schenen gelegd zoals zij dat zelden meemaken. Ook werd toen het Pensioenmanifest gepresenteerd waar hij een belangrijke bijdrage aan heeft geleverd.
Zowel de geschreven pers als de radio- en televisie programma’s wisten hem te vinden als er commentaar moest worden geleverd op ontwikkelingen in pensioenland. Hij verkondigde dan zijn opvattingen als een echte Zaankanter, recht voor zijn raap. Dat kwam ook tot uiting in de discussies die hij had op TV. Je moest van goede huize komen om tegen hem op te kunnen.
Daarnaast gaf hij ook een beslissende push aan onze website die doorlopend wordt geactualiseerd en waarvoor hij de weblogs vaak zelf verzorgde. De ondertoon van die weblogs was vaak woede of verbijstering over hoe de gevestigde orde in Nederland met de belangen van pensioengerechtigden omspringt. Ook die website bleef niet onopgemerkt met meer dan 100.000 hits in ruim één jaar.

Samengevat zou je kunnen zeggen dat hij in die korte tijd voor de buitenwereld de Nederlandse Bond voor Pensioenbelangen een smoel heeft gegeven.

Ik ben er zeker van dat Kees ook in zijn nieuwe functie de belangen van de pensioengerechtigden met kracht ter hand zal nemen, zoals wij dat van hem gewend zijn. Namens ons bestuur wens ik hem daarbij heel veel succes. Wij danken hem voor alles wat hij voor onze Bond heeft gedaan. Wij zullen op onze manier maar met dezelfde betrokkenheid blijven opkomen voor de belangen van de pensioengerechtigden in Nederland.

Namens het Bestuur NBP

Leo van Heesch
Waarnemend voorzitter

Hoe minister Kamp (VVD) de gepensioneerden verder uitkleedt

maandag 1 november 2010

Het kan altijd nog erger als het om onze pensioenen gaat. De nieuw benoemde minister Kamp (VVD) laat al kort naar zijn aantreden zien helemaal niets op te hebben met de belangen van miljoenen gepensioneerde Nederlanders. Zij zijn de klos, en zien zonder dat hen ook maar iets gevraagd wordt hun koopkracht verder verdampen. Leo van Heesch heeft er in zijn weblogHuilen met de wolven’ geen goed woord voor over.

Huilen met de wolven

maandag 1 november 2010

Leo van Heesch Leo van Heesch


Of: … wij gaan vrolijk door met onze stommiteiten.

Bijna opgewekt meldde de nieuwslezer op de eerste dag van november dat De Nederlandse Bank de pensioenfondsbesturen gaat toestaan noodzakelijke premieverhogingen niet door te voeren. Wie moeten die rekening betalen ? Zoals gebruikelijk de gepensioneerden en toekomstig gepensioneerden.

Eensgezind zijn overheid, werkgevers, vakbonden en pensioenfondsbesturen er de afgelopen decennia in geslaagd het “beste pensioenstelsel van de wereld” naar de afgrond te voeren. Eensgezind hebben zij een gezond pensioenstelsel met in 1990 een gemiddelde dekkingsgraad van 230 terug weten te brengen tot een zorgwekkende patiënt met een gemiddelde dekkingsgraad nu van 100.

Niet de internetcrisis, niet de kredietcrisis, niet de lage rente zijn de echte oorzaken van de huidige ellende. Zij hebben alleen maar geholpen het neerwaartse proces te versnellen.
Onverantwoord lage premies en, miljardengrepen in de pensioenkassen hebben het stelsel zodanig verzwakt dat tegenvallers in de markt fatale gevolgen hebben.

Indexaties van de pensioenen om de loonontwikkeling te volgen zijn verworden tot sprookjes uit het verleden, Indexaties die de koopkracht volgen zijn ook uit zicht verdwenen en zullen voor de meeste gepensioneerden ook niet meer worden hersteld. Korting van pensioenrechten komt voor veel gepensioneerden steeds dichter bij.

Maar beste mensen, het is nog niet genoeg. Kennelijk vormen fouten uit het verleden geen leerproces ter voorkoming van stommiteiten in de toekomst. Overheid en (a)sociale partners hebben het systeem niet alleen naar de afgrond gevoerd, zij willen het stelsel nu ook nog het laatste zetje geven. Wat is er aan de hand ?

“Zijn ze nu helemaal van de ratten besnuffeld” was mijn eerste reactie toen ik hoorde van het verzoek van de Stichting van de Arbeid (waarin vakbonden en werkgevers samen overleggen) aan minister Kamp. In de herstelplannen van veel pensioenfondsen staat dat als het herstel niet volgens plan verloopt er enige extra premie wordt geheven. Het verzoek aan minister Kamp was om daar van af te mogen zien. Daartoe moet het toezichtregime van De Nederlandse Bank worden versoepeld. In plaats dat de vermogenspositie van de noodlijdende fondsen wordt versterkt wordt ze juist verzwakt. Indexatie van gepensioneerden en toekomstige gepensioneerden verdwijnt nog verder uit het zicht, korting van pensioenen komt nog sneller dichterbij. De pensioenfondsbesturen die worden bevolkt door diezelfde werkgevers en vakbonden, blijven intussen maar met droge ogen beweren dat zij ook de belangen van gepensioneerden evenwichtig afwegen.

Waar minister Donner in zijn eerdere functie als minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid er juist bij De Nederlandse Bank op aandrong haar toezichthoudende taak serieus te nemen, komt het hem nu als minister van Binnenlandse Zaken en werkgever van de ambtenaren goed uit als die opslagpremie komt te vervallen. Meehuilen met de wolven in het bos. Minister Kamp wil graag goede maatjes blijven met werkgevers en vakbeweging en hij stemde in met de maatregel. De Nederlandse Bank bleek eens te meer geen ruggengraat te hebben en zette haar toezichthoudende taak weer op een laag pitje. Want ach en wee , de premies zouden wel met meer dan 20% omhoog moeten en dat kan niet. Nou als de situatie zo ernstig is, dan kun je beginnen met de maximaal 3% die in de herstelplannen staat, die door de pensioenfondsen zelf zijn opgesteld. Maar nee de situatie is nog niet ernstig genoeg. Opnieuw wordt er een jaar uitstel verleend. Opnieuw krijgen de pensioenfondsen een jaar de tijd om met structurele maatregelen te komen. Het zou wel eens kunnen zijn dat de kortingen op de pensioenen structureel worden omdat de verantwoordelijken doorgaan met de zaak volledig uit de klauwen te laten lopen.

Gepensioneerden en toekomstig gepensioneerden. Als uw koopkracht hollend terugloopt en u in de toekomst gekort gaat worden, weet dan wie daar voor verantwoordelijk is. Het is de overheid in het verleden en de overheid nu die goeie vriendjes wil blijven met Wientjes en Jongerius. Het zijn de werkgevers die geen enkel risico meer lopen maar toch de dienst uit blijven maken bij de pensioenfondsen. Het zijn de vakbonden die hebben toegestaan dat alle risico’s van beleggen, inflatie en langer leven bij de deelnemers, werkenden en gepensioneerden, komen te liggen. Het zijn de pensioenfondsbesturen, samengesteld uit diezelfde werkgevers en vakbonden, die telkens weer de belangen van de gepensioneerden en de toekomstig gepensioneerden ondergeschikt maken aan de deelbelangen van de partners in crime.

En de nieuwe regering ? Die huilt kennelijk mee met de wolven in het bos. Voor de gepensioneerden dreigt een lange strenge winter vol gevaar.

Wat zijn uw pensioentoezeggingen waard?

zondag 3 oktober 2010

Nu openlijk met kortingen op nominale pensioenen gedreigd wordt, rijst bij velen de vraag wat de toezeggingen uit het verleden over uw pensioen juridisch waard blijken te zijn. Volstrekt duidelijk is dat er verwachtingen gewekt zijn, waar nu de hand mee gelicht dreigt te worden.

De pensioenfondsen zelf zijn nog volkomen in de ontkenningsfase. In diverse krantenberichten komt uitgebreid aan de orde dat het ABP in grote problemen zit en afstempelen niet uit kan sluiten. Je zou dan enige deemoedigheid bij het ABP bestuur verwachten. Helaas, het schoolvoorbeeld van misleiding is steeds weer datzelfde ABP. Met een communicatiebeleid dat steeds meer het predicaat lachwekkend verdient, gaan zij nog steeds met hun mantra de boer op dat zij het uitstekend gedaan hebben en dat er niets aan de hand is. Dat de zaken er heel wat slechter voor staan dan onze ABP ‘prominenten’ beweren, wist u natuurlijk al na ons programma Kassa van zaterdag 18 september. 

De wijze waarop ouderen in de Nederlandse samenleving door het merendeel van de politieke partijen behandeld en uitgesloten worden, is Kees de Lange een doorn in het oog. In zijn weblogRechtsom of linksom: ouderen zijn de klos’ gaat hij op de zaak in.

Rechtsom of linksom: ouderen zijn de klos

zondag 3 oktober 2010

Kees de Lange Kees de Lange

Dat politiek Nederland weinig met ouderen in onze samenleving op heeft, weten we al geruime tijd. In de verkiezingsprogramma’s voor de Tweede Kamer verkiezingen van 9 juni 2010 was er bij vrijwel geen enkele partij iets te vinden over ouderenbeleid of over de toen al levensgrote pensioenproblematiek. Dat we voor het eerst in de geschiedenis te maken hebben met een generatie die in goede gezondheid oud kan worden, zou voor ieder normaal mens reden tot trots en tevredenheid moeten zijn. Zo niet voor de Nederlandse politiek, waar men uitsluitend de mond vol heeft van vergrijzing als een enorm maatschappelijk probleem, van zorgkosten voor ouderen die uit de hand zouden lopen, van te welvarende ouderen die de prijs van de crisis maar moeten betalen. Tegelijkertijd worden diezelfde ouderen zorgvuldig buiten het politieke debat gehouden. Er zit niemand ouder dan 65 jaar in de Tweede Kamer. Gepensioneerden hebben niets te zeggen over hun eigen uitgestelde loon. Werkgevers en niet representatieve vakbonden afficheren zichzelf als ‘sociale’ partners, uitsluitend met het doel de macht aan zich te houden. De politiek, ongeacht de kleur of ideologie, geeft deze zelfbenoemde monopolisten ruim baan. Een ‘asociaal’ pensioenakkoord is het droefgeestige resultaat.

Er woedt momenteel in Nederland een debat tussen links en rechts, langs scheidslijnen die alleen nog relevant zijn voor geschiedkundigen. De voornaamste maatschappelijke vraag schijnt te zijn of Wilders nu wel of niet mensen ‘uitsluit’. Dat verkettering van die kiezers die op de PVV gestemd hebben die categorie nooit zal overtuigen, lijkt nog niet tot de beperkte breinen van onze politieke wansmaakmakers te zijn doorgedrongen. Dat door deze aanpak Wilders blijvend het politieke debat beheerst, lijkt nauwelijks door te dringen. Het opiniestuk van Joost Zwagerman in de Volkskrant van 27 september 2010 zou voor iedereen verplichte kost moeten zijn. Het lijkt wel alsof er geen belangrijker problemen zijn, zoals de arbeidsdeelname van ouderen (en trouwens ook van starters op de arbeidsmarkt) die bewust door de werkgeverslobby gefrustreerd wordt. Door volkomen voorbij te gaan aan de rechtmatige belangen van ouderen, is er een ander soort tweedeling van de samenleving ontstaan waarover de politiek liever zwijgt.

Voor ouderen en gepensioneerden maakt het allemaal weinig uit. Of hun koopkracht nu linksom of rechtsom wordt ondermijnd, is tamelijk irrelevant. Want gezien de verkiezingsprogramma’s hebben onze ouderen niets te verwachten van het grote merendeel van de politieke partijen of de coalities die ze ten behoeve van hun politieke eigenbelang menen te moeten smeden. Ouderen in Nederland staan aan de kant, en tenzij zij zelf politieke actie ondernemen, zal dat zo blijven. Want wat is er politiek aantrekkelijker dan een grote groep mensen die, ook als ze met de financiële Zwarte Piet worden opgezadeld, toch hun stem niet verheffen?

Ouderen dragen in belangrijke mate bij aan het in stand houden van onze samenleving. De huidige generatie ouderen is in de unieke positie niet alleen veel zorg voor kinderen en kleinkinderen op zich te nemen, maar tegelijkertijd ook die voor zeer oude ouders. Als we voor de mantelzorg, de kinderopvang, de financiële steun aan kinderen, en het in stand houden van een bloeiend verenigingsleven, de kosten aan ouderen zouden moeten uitbetalen voor al dat werk dat zij belangeloos en liefdevol verrichten, dan praten we over zo’n 10 à 12 miljard euro op jaarbasis. Maar hoewel ouderen uitgebreid bijdragen aan de vorming van nieuwe generaties, worden zij door de sociale partners onbevoegd geacht tot zeggenschap over hun eigen uitgestelde loon. Een leven lang sparen en betalen, maar verder buitenspel. Begrijpt u het nog?

Intussen gaat de sloop van de financieel-economische belangen van ouderen gewoon door. De AOW, die toch al decennia lang de inflatie niet bijhield, wordt verder aangetast. De partnertoeslag wordt versneld verlaagd, en de Bos-belasting voor al die steenrijke bejaarden met een zeer modaal inkomen ingevoerd. De aanvullende pensioenen worden voor het merendeel van de gepensioneerde Nederlanders niet of nauwelijks meer geïndexeerd. In Kassa heeft de NBP onlangs becijferd dat dit voor gepensioneerden over een periode van 15 jaar leidt tot koopkrachtverliezen die kunnen oplopen tot 25 procent. Mogelijke kortingen op de pensioenen zijn hier nog niet eens in meegenomen. Gepensioneerden zijn hiermee verworden tot het melkvee van onze samenleving. Over ons maar zonder ons.

Het zou voor ouderen zo langzamerhand duidelijk moeten zijn dat het vertrouwen in de almachtige overheid waarmee onze generatie is opgegroeid volkomen misplaatst is gebleken. Het wordt de hoogste tijd om onze eigen belangen te gaan verdedigen, en dit niet langer aan mooi pratende machthebbers en plucheplakkers over te laten. Het wordt de hoogste tijd dat ouderen gaan beseffen hoe groot hun politieke macht kan zijn. Laten we de verkiezingen voor de Provinciale Staten op 2 maart 2011 tot één groot referendum maken over de uitsluiting van ouderen in de Nederlandse samenleving. We hebben die macht, laten we hem gaan gebruiken. Want alleen dáár heeft men in Den Haag ontzag voor.