Berichten met het label ‘Pensioendebat’

« Oudere berichten
Nieuwere berichten »

Wat zijn uw pensioentoezeggingen waard?

zondag 3 oktober 2010

Nu openlijk met kortingen op nominale pensioenen gedreigd wordt, rijst bij velen de vraag wat de toezeggingen uit het verleden over uw pensioen juridisch waard blijken te zijn. Volstrekt duidelijk is dat er verwachtingen gewekt zijn, waar nu de hand mee gelicht dreigt te worden.

De pensioenfondsen zelf zijn nog volkomen in de ontkenningsfase. In diverse krantenberichten komt uitgebreid aan de orde dat het ABP in grote problemen zit en afstempelen niet uit kan sluiten. Je zou dan enige deemoedigheid bij het ABP bestuur verwachten. Helaas, het schoolvoorbeeld van misleiding is steeds weer datzelfde ABP. Met een communicatiebeleid dat steeds meer het predicaat lachwekkend verdient, gaan zij nog steeds met hun mantra de boer op dat zij het uitstekend gedaan hebben en dat er niets aan de hand is. Dat de zaken er heel wat slechter voor staan dan onze ABP ‘prominenten’ beweren, wist u natuurlijk al na ons programma Kassa van zaterdag 18 september. 

De wijze waarop ouderen in de Nederlandse samenleving door het merendeel van de politieke partijen behandeld en uitgesloten worden, is Kees de Lange een doorn in het oog. In zijn weblog ‘Rechtsom of linksom: ouderen zijn de klos’ gaat hij op de zaak in.

Labels: , , , | Nieuws |

Rechtsom of linksom: ouderen zijn de klos

zondag 3 oktober 2010

Kees de Lange Kees de Lange

Dat politiek Nederland weinig met ouderen in onze samenleving op heeft, weten we al geruime tijd. In de verkiezingsprogramma’s voor de Tweede Kamer verkiezingen van 9 juni 2010 was er bij vrijwel geen enkele partij iets te vinden over ouderenbeleid of over de toen al levensgrote pensioenproblematiek. Dat we voor het eerst in de geschiedenis te maken hebben met een generatie die in goede gezondheid oud kan worden, zou voor ieder normaal mens reden tot trots en tevredenheid moeten zijn. Zo niet voor de Nederlandse politiek, waar men uitsluitend de mond vol heeft van vergrijzing als een enorm maatschappelijk probleem, van zorgkosten voor ouderen die uit de hand zouden lopen, van te welvarende ouderen die de prijs van de crisis maar moeten betalen. Tegelijkertijd worden diezelfde ouderen zorgvuldig buiten het politieke debat gehouden. Er zit niemand ouder dan 65 jaar in de Tweede Kamer. Gepensioneerden hebben niets te zeggen over hun eigen uitgestelde loon. Werkgevers en niet representatieve vakbonden afficheren zichzelf als ‘sociale’ partners, uitsluitend met het doel de macht aan zich te houden. De politiek, ongeacht de kleur of ideologie, geeft deze zelfbenoemde monopolisten ruim baan. Een ‘asociaal’ pensioenakkoord is het droefgeestige resultaat.

Er woedt momenteel in Nederland een debat tussen links en rechts, langs scheidslijnen die alleen nog relevant zijn voor geschiedkundigen. De voornaamste maatschappelijke vraag schijnt te zijn of Wilders nu wel of niet mensen ‘uitsluit’. Dat verkettering van die kiezers die op de PVV gestemd hebben die categorie nooit zal overtuigen, lijkt nog niet tot de beperkte breinen van onze politieke wansmaakmakers te zijn doorgedrongen. Dat door deze aanpak Wilders blijvend het politieke debat beheerst, lijkt nauwelijks door te dringen. Het opiniestuk van Joost Zwagerman in de Volkskrant van 27 september 2010 zou voor iedereen verplichte kost moeten zijn. Het lijkt wel alsof er geen belangrijker problemen zijn, zoals de arbeidsdeelname van ouderen (en trouwens ook van starters op de arbeidsmarkt) die bewust door de werkgeverslobby gefrustreerd wordt. Door volkomen voorbij te gaan aan de rechtmatige belangen van ouderen, is er een ander soort tweedeling van de samenleving ontstaan waarover de politiek liever zwijgt.

Voor ouderen en gepensioneerden maakt het allemaal weinig uit. Of hun koopkracht nu linksom of rechtsom wordt ondermijnd, is tamelijk irrelevant. Want gezien de verkiezingsprogramma’s hebben onze ouderen niets te verwachten van het grote merendeel van de politieke partijen of de coalities die ze ten behoeve van hun politieke eigenbelang menen te moeten smeden. Ouderen in Nederland staan aan de kant, en tenzij zij zelf politieke actie ondernemen, zal dat zo blijven. Want wat is er politiek aantrekkelijker dan een grote groep mensen die, ook als ze met de financiële Zwarte Piet worden opgezadeld, toch hun stem niet verheffen?

Ouderen dragen in belangrijke mate bij aan het in stand houden van onze samenleving. De huidige generatie ouderen is in de unieke positie niet alleen veel zorg voor kinderen en kleinkinderen op zich te nemen, maar tegelijkertijd ook die voor zeer oude ouders. Als we voor de mantelzorg, de kinderopvang, de financiële steun aan kinderen, en het in stand houden van een bloeiend verenigingsleven, de kosten aan ouderen zouden moeten uitbetalen voor al dat werk dat zij belangeloos en liefdevol verrichten, dan praten we over zo’n 10 à 12 miljard euro op jaarbasis. Maar hoewel ouderen uitgebreid bijdragen aan de vorming van nieuwe generaties, worden zij door de sociale partners onbevoegd geacht tot zeggenschap over hun eigen uitgestelde loon. Een leven lang sparen en betalen, maar verder buitenspel. Begrijpt u het nog?

Intussen gaat de sloop van de financieel-economische belangen van ouderen gewoon door. De AOW, die toch al decennia lang de inflatie niet bijhield, wordt verder aangetast. De partnertoeslag wordt versneld verlaagd, en de Bos-belasting voor al die steenrijke bejaarden met een zeer modaal inkomen ingevoerd. De aanvullende pensioenen worden voor het merendeel van de gepensioneerde Nederlanders niet of nauwelijks meer geïndexeerd. In Kassa heeft de NBP onlangs becijferd dat dit voor gepensioneerden over een periode van 15 jaar leidt tot koopkrachtverliezen die kunnen oplopen tot 25 procent. Mogelijke kortingen op de pensioenen zijn hier nog niet eens in meegenomen. Gepensioneerden zijn hiermee verworden tot het melkvee van onze samenleving. Over ons maar zonder ons.

Het zou voor ouderen zo langzamerhand duidelijk moeten zijn dat het vertrouwen in de almachtige overheid waarmee onze generatie is opgegroeid volkomen misplaatst is gebleken. Het wordt de hoogste tijd om onze eigen belangen te gaan verdedigen, en dit niet langer aan mooi pratende machthebbers en plucheplakkers over te laten. Het wordt de hoogste tijd dat ouderen gaan beseffen hoe groot hun politieke macht kan zijn. Laten we de verkiezingen voor de Provinciale Staten op 2 maart 2011 tot één groot referendum maken over de uitsluiting van ouderen in de Nederlandse samenleving. We hebben die macht, laten we hem gaan gebruiken. Want alleen dáár heeft men in Den Haag ontzag voor.

Labels: , , , | Weblog |

FNV wringt zich in onmogelijke bochten

vrijdag 6 augustus 2010

Kees de Lange Kees de Lange

Al eerder op deze website en in ons blad Pensioenbelangen is uitgebreid geageerd tegen het treurige ‘pensioenakkoord’ dat onlangs gesloten is tussen werkgevers en vakbonden. Uitgebreid is ingegaan op het feit dat de gezamenlijke bonden slechts minder dan 20% van alle werkenden vertegenwoordigen en dus voor deze groep niet representatief zijn. In nog veel mindere mate kunnen zij aanspraak maken op een rol waarin zij gepensioneerden zouden kunnen vertegenwoordigen. Eenvoudige feiten die door iedereen te controleren zijn. Niettemin worden de bedrijfstakpensioenfondsen bestuurd door vertegenwoordigers uitsluitend uit de kring van werkgevers en vakbonden. Een eigentijds schandaal waaraan in juni 2010 door de Tweede Kamer een halt is toegeroepen door het aannemen van het initiatiefwetsvoorstel Koser Kaya/Blok waarin ook voor gepensioneerden plaatsen worden ingeruimd in de besturen van bedrijfstakpensioenfondsen. Nu de Eerste Kamer nog, waar de vakbondsvazallen van PvdA en CDA alsnog roet in het eten kunnen gooien.

Als er dan een ‘pensioenakkoord’ zou bestaan, tussen wie en wie is dat ‘akkoord’ dan gesloten? Tussen werkgevers en vakbonden, laat men ons graag geloven. Laten we eens wat nauwkeuriger kijken naar hoe de vakbondsleden, met name die van het FNV, erover denken. Toen de hele zaak in een referendum aan de FNV leden werd voorgelegd, bracht slechts een zeer ondergeschikt deel van deze leden zijn stem uit, weliswaar met een meerderheid vóór. Echter, zoals onlangs bleek, het hoogste orgaan van de FNV, de bondsraad, verklaarde zich met 32 tegen 22 stemmen tegen. In zijn wijsheid en met de curieuze opvattingen over democratie die het FNV bestuur zo eigen zijn, werd deze uitspraak echter niet opgevolgd. Er is dus een akkoord dat door het hoogst verantwoordelijke orgaan binnen de FNV verworpen is, maar dat toch nog steeds als zodanig gepresenteerd wordt. Ondanks de woordbrij die het FNV zo kenmerkt in moeilijke dagen, is volstrekt duidelijk dat als er al een akkoord ligt, dit uitsluitend een zaakje is van wat bondsbobo’s, onderschreven door een zeer gering deel van de leden. En niet een erg fris zaakje bovendien. Immers, het feit dat de overgrote meerderheid van de verplichte deelnemers (actieven en gepensioneerden) in de bedrijfstakpensioenfondsen nooit naar een mening gevraagd is, maakt dit geheel tot een volstrekt lachwekkende exercitie.

Dat binnen de FNV een nieuwe wind is opgestoken, mag blijken uit het feit dat Xander den Uyl, vakbondsfossiel uit betere dagen, samen met enige anderen uit hun bestuursfuncties van de ABVA-KABO gezet zijn. Dat dezelfde Den Uyl nog steeds als vice-voorzitter van het ABP hetzelfde eentonige hoogste woord heeft als altijd, mag daarom misplaatst heten. Maar bij de FNV leert men slechts langzaam, heel langzaam.

De besturen van de bedrijfstakpensioenfondsen, met het ABP als grootste representant, en dikwijls riant bekostigd uit de bijdragen van de verplichte deelnemers, kreupelen voort. De dekkingsgraden van de vijf grootste fondsen zijn miserabel laag, en de besturen lijken alle zicht op hun eigen beleggingsbeleid verloren te hebben. Ook de Vereniging van Bedrijfstakpensioenfondsen, eveneens betaald door u en mij zonder dat ons ooit iets gevraagd is, houdt zich nog steeds bezig met navelstaren, met middeleeuwse geschiedenis en met achterhoedegevechten tegen de wet Koser Kaya/ Blok.

Deze gênante vertoning wordt zo mogelijk nog overtroffen door het ABP. In zijn jaarlijkse Rendez-Vous (ditmaal op 4 oktober in Den Haag), een pr aangelegenheid die alweer betaald wordt uit de zakken van de deelnemers, wordt het programma uitsluitend gewijd aan het verwerpelijke ‘pensioenakkoord’. Met FNV onderhandelaar Peter Gortzak als spreker weten we op de voorhand wat ons te wachten staat, met de democratie in de pensioenwereld als grootste maar niet enige slachtoffer. Opnieuw wordt het uitgestelde loon van gepensioneerden misbruikt om hun belangen te verkwanselen en hen op hun eigen kosten te schofferen. Opnieuw geeft het ABP bestuur er blijk van er he-le-maal NIETS van begrepen te hebben. Die vierde oktober kunt u daarom beter aan iets leuks besteden. De toekomstige gepensioneerden in het ABP bestuur kunnen hun tuingereedschap alvast aanschaffen, want te schoffelen, te wieden en te vegen valt er binnenkort genoeg.

Labels: , , | Weblog |

De FNV wordt steeds ongeloofwaardiger

vrijdag 6 augustus 2010

Normaal is er in de vakantieperiode niet veel nieuws te melden. Ten aanzien van de pensioenen gaat echter de stroom aan slechte berichten ook in de zomer gewoon door. Het verwerpelijke ‘pensioenakkoord’ waar de FNV zo trots op was, zorgt nu gelukkig zelfs in de eigen kring voor grote problemen. De FNV-bondsraad heeft het ‘akkoord’ met 32 tegen 22 stemmen verworpen. Het FNV-bestuur heeft deze uitspraak voorlopig naast zich neergelegd. Al eerder was Xander den Uyl bij de ABVA-KABO niet herkozen als bestuurslid. Het rommelt dus binnen de FNV die toch al niet representatief is voor werkenden en nog veel minder voor gepensioneerden. Hoezo ‘akkoord’, vraag je je zo langzamerhand af. Kees de Lange gaat in zijn weblog precies op deze vraag nader in.

De snorkende geluiden van bestuurders van bedrijfstakpensioenfondsen in de Kassa uitzending in november 2009 blijken, zoals door de NBP voortdurend betoogd, volkomen misplaatst te zijn geweest. De onaangename werkelijkheid openbaart zich steeds meer, namelijk dat men de grootst mogelijke moeite heeft om de toch al sombere herstelplannen te realiseren. Voorts hebben de pensioenfondsen ABP en Zorg en Welzijn hun lovebaby Alpinvest in de verkoop gezet. Slechte beleggingsresultaten en obscene zelfverrijking van de bestuurders, treurnis waar al jaren geleden door velen op gewezen is, lijken nu opeens de doorslag te geven.

Tenslotte een bericht over hoe ouderen ervoor staan op de arbeidsmarkt, gepubliceerd op 27 juli 2010 op www.nu.nl. De feiten wijzen uit dat zij vrijwel kansloos zijn. Tegenover elke dertien werkloze 55-plussers stond er in 2009 maar een die werd aangenomen. Curieus hoe dergelijke cijfers nooit aan de orde komen bij de discussie over de ingangsleeftijd van AOW en aanvullende pensioenen. Het is evident dat verhoging naar 67 jaar eenvoudigweg steeds meer ouderen in de WW en de Bijstand dumpt.

Labels: , , , | Nieuws |

Een schandalig pensioenakkoord en meer

woensdag 30 juni 2010

De website van de NBP heeft door de afwezigheid van enkele mensen enige weken op een wat lager pitje gestaan. Maar tegenwoordig is er in de pensioenwereld nooit rust. Vakbonden en werkgevers hebben namelijk een pensioenakkoord gesloten dat in het verkiezingsgeweld grotendeels onderbelicht is gebleven.

De NBP laat zich uiteraard niet onbetuigd. In een programma van Eénvandaag op 21 juni dat door 1,2 miljoen mensen werd bekeken, komt voorzitter Kees de Lange uitgebreid aan het woord, samen met Emilie Schols van Pensioenkijker en Martin Pikaart van AVV. Het NBP standpunt is duidelijk: werkgevers uit de fondsbesturen, volledige democratisering van de pensioenfondsen, zeggenschap van iedereen over het eigen pensioen, en vrijheid om het eigen pensioenfonds te kiezen. In zijn weblog Pensioenverraad gaat Kees de Lange op nog wat zaken in.

Met de dekkingsgraad van de pensioenfondsen gaat het erg slecht. Het wordt duidelijk dat veel fondsen weer terug bij af zijn. In de Kassa uitzending van november 2009 kreeg de NBP het verwijt de zaken te somber voor stellen. Helaas moet geconstateerd worden dat we nog te optimistisch zijn geweest.

Met het arrogante ABP gaat het ook bijzonder slecht. Met een dekkingsgraad van slechts 96 zijn de problemen enorm. Dat het ABP het debat met de NBP of andere critici niet aandurft is geen geheim. Brieven worden niet beantwoord. Een recente brief van de NBP over het jaarlijkse Rendez-vous is tot nu toe evenmin van een antwoord voorzien. Men schijnt nog steeds niet te beseffen dat men ons geld beheert. We blijven echter op assertieve wijze de belangen van onze leden steunen.

Labels: , , , , | Nieuws |

9 Juni – Ouderen krijgen niet eens verkiezingsbeloften!

vrijdag 28 mei 2010

Leo van Heesch Leo van Heesch

Het leek zo simpel, gewoon wat concrete vragen stellen aan de fracties in de Tweede Kamer. Vragen over wat voor onze lezers van belang is, opdat ze goed geïnformeerd konden bepalen op wie ze 9 juni zouden stemmen. Het bleek een te simpele gedachte. Want slechts enkele kleinere fracties beantwoordden trouw alle vragen – de rest bleef in gebreke. Dat is aangegeven met V respectievelijk X Wilde men zich niet politiek vastleggen en de handen vrij houden voor een nieuw regeerprogramma? Vond men het te gevaarlijk om duidelijk te zijn ondanks het vermeende verlangen naar heldere communicatie en vereiste transparantie? Of interesseerden de 2,5 miljoen oudere kiezers de grote partijen niet? Verwachtte men dat die toch wel loyaal op de gevestigde orde zouden stemmen? Desondanks heeft de redactie geprobeerd antwoord te vinden op onze vragen. Hieronder vindt u in volgorde van grootte de partijstandpunten die wij konden achterhalen. Als men voor verhoging van de AOW-leeftijd is, hebben alle partijen andere denkbeelden over het tempo waarin dat moet gebeuren. Omwille van de ruimte hebben wij die niet of heel summier in het overzicht weergegeven.

X Het CDA plaatste de verhoging van de AOW-leeftijd van 65 jaar naar 67 jaar het meest uitgesproken op de agenda en wil die verhoging zo snel mogelijk realiseren. De partij vindt het voor de hand liggen dat ook de pensioenleeftijd naar 67 jaar gaat. Het CDA is tegen bestuurlijke invloed van de gepensioneerden in de pensioenfondsen en houdt medezeggenschap van gepensioneerden al decennia tegen. Nu door het initiatiefvoorstel van Koser Kaya/Blok gepensioneerden iets te zeggen dreigen te krijgen, probeert het CDA door het PLOP-amendement die invloed van gepensioneerden tot het uiterste minimum te beperken. De gepensioneerden lopen al jaren grote risico’s en leveren al jaren koopkracht in door het achterblijven van de indexatie. Toch staat in het CDA-verkiezingsprogramma huichelachtig: “Daarnaast moet de positie en invloed van gepensioneerden op de besluitvorming anders en sterker, naar mate zij geconfronteerd worden met risico’s in de uitvoering van pensioenregelingen”. Daarmee verdient het CDA een prijs voor de meest hypocriete tekst.

X Ook de PvdA wil de AOW-leeftijd naar 67 jaar brengen, maar iets langzamer dan het CDA. De pensioenleeftijd wordt ook gekoppeld aan de AOW-leeftijd. Over zeggenschap van gepensioneerden zwijgt het verkiezingsprogramma, maar het is bekend dat de PvdAfractie gekant is tegen echte invloed van gepensioneerden in de pensioenfondsen. Het PLOP-amendement is mede door de PvdA ondertekend. Het verkiezingsprogramma spreekt wel uitdrukkelijk uit dat de uitkeringen en dus ook de AOW gekoppeld moeten zijn aan de loonontwikkeling.

X De SP wil de AOW-leeftijd handhaven op 65 jaar. De SP wil de ontslagbescherming handhaven (en voorkomt zo ook dat werkgevers oudere werknemers gemakkelijk kunnen lozen). De SP wil van alle partijen de meeste zeggenschap voor gepensioneerden, met in de pensioenfondsbesturen een verdeling van 1/3 werkgevers, 1/3 werknemers en 1/3 vertegenwoordigers van gepensioneerden. Ofschoon niet expliciet in het programma vermeld, wil de SP dat de AOW-uitkering minstens de loonontwikkeling volgt.

X De VVD wil ook een AOW-leeftijd van 67 jaar, met een uitzondering voor hen die 45 jaar of langer hebben gewerkt. De pensioenleeftijd volgt de AOW-leeftijd. Dat moet resulteren in lagere loonkosten (werkgever) en meer koopkracht (werknemers). Over het versterken van de pensioenfondsen wordt niet gepraat. Wat zeggenschap betreft, als een van de indieners van het wetsontwerp Koser Kaya/Blok wil de VVD gepensioneerden de invloed te geven die hen toekomt.

X De PVV wil de AOW-leeftijd en daarmee ook de pensioenleeftijd handhaven op 65 jaar. Over een groot aantal onderwerpen spreekt de PVV zich niet uit. De PVV is tegen verhoging van het eigen risico in de gezondheidszorg.

V Groen Links wil een stelselwijziging, waarbij de AOW-opbouw afhankelijk wordt van het arbeidsverleden. Dit geldt ook voor partners. Iemand die 45 jaar of langer heeft gewerkt kan tussen de 63 jaar en 67 jaar met pensioen. Het langer premie betalen dient ter versterking van de vermogens van de pensioenfondsen. GroenLinks wil dat de AOW-uitkering de loonontwikkeling volgt. Over de zeggenschap voor gepensioneerden is men niet helder; men lijkt het PLOP-amendement te willen steunen. Groen Links is tegen verhoging van het eigen risico in de zorg.

X De Christen Unie wil de AOW-leeftijd zeer geleidelijk verhogen naar 67 jaar. De partij is medeondertekenaar van het PLOP-amendement dat de zeggenschap van gepensioneerden terugbrengt tot een fopspeen. De Christen Unie wil zowel de ziektekostenverzekering inkomensafhankelijk maken als het eigen risico. 200 euro voor de laagste inkomen, 400 euro voor de middeninkomens en 600 euro voor de hoge inkomens.

X D66 wil de AOW-leeftijd eerst naar 67 jaar verhogen en deze daarna koppelen aan de levensverwachting. D66 wil hervorming van het ontslagrecht en modernisering van de arbeidsmarkt voor ouderen. Verder moet terugschakeling van loon en uren van ouderen bespreekbaar zijn. Dat zijn dus eufemismen voor de verslechtering van de positie van werkende ouderen. D66 pleit al 41 jaar voor zeggenschap van gepensioneerden in pensioenfondsbesturen en is mede-indiener van het wetsontwerp Koser Kaya/Blok. De besturen van de pensioenfondsen moeten een afspiegeling zijn van de deelnemers. Het eigen risico in de zorg moet verdwijnen, maar iedereen moet 10% van de zorgrekeningen zelf betalen met een inkomensafhankelijk maximum.

X De Partij voor de Dieren wil de AOW naar 67 jaar brengen, maar wel heel geleidelijk in 34 jaar. Pas vanaf 2020 wordt met een maand per jaar de leeftijd verhoogd. Dus totaal 34 jaar. De Partij voor de Dieren is tegen verhoging van het eigen risico in de gezondheidszorg.

V De SGP wil de AOW-leeftijd geleidelijk verhogen naar 67 jaar, mits ouderen een eerlijke kans op werk hebben. De AOW-uitkering is gekoppeld aan de loonontwikkeling en moet, als dat tijdelijk niet kan, minimaal de inflatie volgen. Langer betalen van pensioenpremies dient allereerst ter versterking van de vermogens van de pensioenfondsen. De SGP steunt Koser Kaya/Blok. Voor de laagste inkomens moet het eigen risico in de zorg omlaag naar 150 euro en is verder inkomensafhankelijk tot 600 euro maximaal.

V Trots op Nederland wil geen verhoging van de AOW-leeftijd en de AOW-uitkering koppelen aan de loonontwikkeling. Over de zeggenschap stelt TON zeer duidelijk: “De pensioenfondsen en daarmee de besturen zijn er voor de gepensioneerden en voor de premiebetalers. Zij MOETEN zeggenschap krijgen. Het is immers hun geld en hun pensioen”. TON is tegen verhoging van het eigen risico in de gezondheidszorg. TON wil senioren beschermen: “Wij zijn van mening dat deze generatie, die hard heeft moeten werken voor hun oude dag, onnodig op de proef wordt gesteld omdat het huidige kabinet blijft tornen aan hun verworven rechten.”

Conclusie
We zijn vooral teleurgesteld dat partijen die jarenlang regeringsverantwoordelijkheid droegen, ouderen niet serieus nemen. Het gaat wel om, zoals TON stelt, een “generatie, die hard heeft moeten werken voor hun oude dag” en een generatie die Nederland na de Tweede Wereldoorlog met veel inspanning en moeite weer heeft opgebouwd. Van die inspanningen zoals de deltawerken en de Flevopolder profiteren de jongere generaties nog dagelijks. Van enige waardering daarvoor is in de meeste verkiezingsprogramma’s niets terug te vinden, om van enig respect voor ouderen maar te zwijgen. Onze Kieswijzer zal in de meeste gevallen leiden tot de conclusie: “Op die partij en die en die kan ik maar beter NIET stemmen”. Maar toch doet u er beter aan om toch te gaan stemmen.
NIET STEMMEN IS ERGER.

Labels: , , , | Weblog |

CDA en PvdA vierkant tegen belangen van gepensioneerden

zaterdag 17 april 2010

In het Tweede Kamer debat over het initiatief wetsontwerp van Koser Kaya – Blok worden gepensioneerden geschoffeerd door een amendement van Patricia Linhard (PvdA) en Pieter Omtzigt (CDA). Kees de Lange schrijft een cynisch weblog onder de titel ‘Kabouter PLOP in Pensioenland’.

Labels: , , | Nieuws |

Kabouter PLOP in Pensioenland

zaterdag 17 april 2010

Kees de Lange Kees de Lange

Als u kleinkinderen heeft, zal Kabouter Plop geen onbekende zijn. Hij is de eigenaar van de Melkherberg, een plaats waar kabouters graag bijeenkomen om een glaasje Plopmelk met een Plopkoek te eten. Plopmelk en Plopkoeken maken kan Plop als de beste. Plop draagt een rode muts met een hartje en roept heel vaak “Plopperdeplopperdeplop!”. Dat deze kleine ondernemer ooit nog eens een rol zou spelen in Pensioenland, had niemand kunnen vermoeden. Hoe heeft het zo ver kunnen komen?

Van de week stond in de Tweede Kamer dan eindelijk het debat over het initiatief wetsontwerp van Fatma Koser Kaya en Stef Blok op de rol. Dat wetsontwerp beoogt de gepensioneerden eindelijk een evenredige rol te geven in pensioenfondsbesturen, een rol die ze ongeveer veertig jaar hebben moeten ontberen. De hoogste tijd, zou je dus zeggen. Maar het liep heel anders. En dat kwam niet helemaal uit onverwachte hoek.

Zoals u weet zijn de bedrijfstakpensioenfondsen gekaapt door werkgevers die geen risico lopen en zich toch met uw pensioen bemoeien, en vakbonden die nauwelijks voor werkenden representatief zijn en zeker niet voor gepensioneerden. Deze zelfbenoemde bestuurders zullen nooit vrijwillig de macht uit handen geven, zo leert een lange geschiedenis. Nu zou het bestuursmodel van de bedrijfstakpensioenfondsen al lang zijn bijgezet in de archieven van de politieke geschiedenis, als er geen partijen als CDA en PvdA in de Tweede Kamer zaten die tot elke prijs de vakbondsbelangen in het oog houden en beschermen. Tot in het belachelijke toe.

Vooral de vakbonden hebben zich met hand en tand verzet tegen het Koser Kaya – Blok initiatief. En niet tevergeefs. Hun spreekbuizen in de Tweede Kamer, Patricia Linhard van de PvdA en Pieter Omtzigt van het CDA, kwamen op de valreep met een amendement. Nu geldt natuurlijk ere wie ere toekomt, dus laten we de initialen van beide initiatiefnemers hun welverdiende plaats in de geschiedenis geven door te spreken van het PLOP amendement. En gezien de wijze waarop in dit amendement de gerechtvaardigde belangen van gepensioneerden tot dwergachtige proporties gereduceerd worden, van het Kabouter PLOP amendement. Dat de CU als spreekwoordelijke bijwagen ook een piepje aan dit valse koor mocht bijdragen, zullen we uit piëteit niet benadrukken.

Wat houdt dit amendement in? Wel, om de gerechtvaardigde belangen van gepensioneerden een plaats te geven, wordt voorgesteld de gepensioneerden maximaal één plaats toe te kennen in de besturen van de bedrijfstakpensioenfondsen. En inderdaad, op die manier stel je zeker dat de vakbondsbelangen minimaal geschaad worden en dat de mogelijke invloed van gepensioneerden op de voorhand tot kabouterachtige proporties wordt beperkt. In de hoop uiteraard dat gepensioneerden opnieuw veertig jaar hun mond zullen houden. Minister Donner speelde het spel bekwaam mee door naarmate het debat vorderde er steeds meer steun voor uit te spreken. Hoe komt het toch dat bij het voorspellen van het gedrag van deze partijen en hun vertegenwoordigers de grootste cynici het altijd bij het rechte eind hebben?

Hoe nu verder? Nu er zich een meerderheid voor het Kabouter PLOP amendement in de Kamer lijkt af te tekenen, hoop ik oprecht dat Koser Kaya en Blok hun initiatiefwetsontwerp zullen terugtrekken. Om een uitstekend initiatief dat zonder perfect te zijn toch een eerste stap in de juiste richting was te laten kapen door de BV van Kabouter PLOP met stille vennoten die schaamteloos aan de touwtjes trekken, dient geen enkel redelijk belang. Met een miserabele schaamlap moet je op geen enkele wijze geassocieerd willen worden. En de gepensioneerden? Laten zij vooral de plaatsten die hun door Kabouter PLOP gegund worden in de fondsbesturen niet gaan bezetten. Als blijvend signaal van walging tegen een politiek systeem dat grote groepen mensen die een leven lang voor hun pensioen gespaard hebben slechts een symbolische zeggenschap gunt. Verdere conclusies? Sinds vandaag staan Plopmelk en Plopkoek niet langer op mijn menu. Vooral ook op 9 juni 2010 zal ik me daar strikt aan houden.

Labels: , , | Weblog |

Klopjacht op senioren

dinsdag 22 december 2009

Kees de Lange Kees de Lange

Dat oudere werknemers al jarenlang de jojo’s van de Nederlandse samenleving zijn, is geen nieuws. Het is nog niet erg lang geleden dat het officiële overheidsbeleid er op gericht was oudere werknemers plaats te laten maken voor jongeren. Door middel van grootschalige reorganisaties werden ouderen geloosd, waarbij de door hen zelf bijeen gespaarde VUT-gelden werden ingezet en de werkgever nog slechts een geringe eigen bijdrage hoefde te leveren. Zo kom je natuurlijk lekker goedkoop van je overtollige personeel af. Dat op elke vier uit het arbeidsproces verwijderde oudere slechts één jongere werd aangesteld, geeft beter dan wat ook het failliet van dit beleid aan. Dat deze ervaringen het wantrouwen van oudere werknemers in werkgevers en overheid grondig hebben aangetast, mag dan ook geen verrassing heten.

Hoe is de situatie nu, slechts zo’n tien jaar later? Als je dit kabinet mag geloven, zijn ouderen opeens onmisbaar geworden in het arbeidsproces. Zelfs zo onmisbaar dat de AOW leeftijd verhoogd moet worden naar 67. Helaas gaat het voorlopig alleen nog maar om een illusie. Het aantal 60 plussers dat nog werkt, is zo’n 28%. Peilingen onder werkgevers geven met grote regelmaat aan dat naar hun mening de crisis het beste opgelost kan worden door juist ouderen te ontslaan. Want ze zouden te vaak ziek, te eigenwijs en te duur zijn. Geen wonder dat versoepeling van het ontslagrecht DE grote wens van de werkgeversorganisaties is. Geen wonder ook dat minister Donner, de ‘sociale’ spreekbuis van dit werkgeverskabinet, hierover al de nodige proefballonnetjes heeft opgelaten. Dat werkgevers weinig tot niets doen aan het up-to-date houden van de vaardigheden van oudere werknemers, wordt daarbij het liefst verzwegen.

Dat de verhoging van de AOW leeftijd naar 67 niets anders dan een botte belastingmaatregel is die met name lager betaalde ouderen in groten getale de WIA en de bijstand zal indrijven, is voldoende aangetoond. Deze aanslag op de positie van ouderen werd niettemin in de Tweede Kamer breed gesteund. Dat de uitvoering van één en ander problematisch zal blijken te zijn, zal de reeds zeer grote weerstand onder met name ouderen alleen nog maar aanwakkeren.

Voor minister Donner is hiermee de klopjacht op senioren pas goed begonnen. Op de voor hem kenmerkende wijze laat hij regelmatig een proefballonnetje op om te kijken hoe daarop gereageerd wordt. Van zijn ideeën over het beperken van pensioenen mochten we al eerder kennisnemen. Laten we ook de laatste zielenroerselen van deze minister van sociale zaken maar eens de revue laten passeren, en van passend commentaar voorzien. U zult er niet vrolijk van worden.

Op zondag 6 december 2009 trad Donner op in Buitenhof. Daar werd terloops gemeld dat oudere werknemers maar een verlaging in hun salaris moesten accepteren. Dat zou goed zijn voor de financiële positie van de werkgevers, en de werkgevers motiveren meer ouderen in dienst te houden. Nu kun je natuurlijk bij alle automatische salarisverhogingen zonder dat daar een aantoonbare toename in vaardigheden tegenover staat vraagtekens zetten. Maar dat is een probleem dat voor alle werknemers geldt, ongeacht hun leeftijd. Om dit juist op ouderen toe te spitsen, is een nieuwe buiging van deze minister in de richting van de toch al veel te invloedrijke werkgeverslobby.

In het algemeen is het verstandig niet op proefballonnetjes te reageren, maar niet iedereen brengt dat op. Op 16 december trapte Bernard van Praag in het valletje door zijn steun voor Donner’s eenzijdige uitspraken. Merkwaardige genoeg gaf hij tegelijk toe dat er nauwelijks wetenschappelijk onderzoek bestaat over dit heikele onderwerp. Nu is een gedegen discussie doorgaans zinvol, maar of de politiek daar in dit geval op zit te wachten is twijfelachtig. Wat overblijft is dat de bijdrage van Van Praag slecht ‘getimed’ is. Te vrezen valt dat zijn standpunt vooral misbruikt zal worden om als ‘wetenschappelijke’ dekmantel te dienen voor een verdere verslechtering van de inkomenspositie van ouderen.

De Nederlandsche Bank (DNB) heeft onlangs eindelijk duidelijk uitgesproken wat iedereen al wist, namelijk dat veel pensioenfondsen onverantwoordelijke beleggingsrisico’s hebben genomen. Ook begint langzaam door te dringen dat veel bestuurders van pensioenfondsen de competentie missen om deze functies behoorlijk te kunnen uitoefenen. Dat met name ook gepensioneerden slachtoffer van deze situatie zijn, is alom bekend. Wanneer komt minister Donner met voorstellen om deze misstanden aan te pakken? Iedereen kan zien dat dit kabinet tientallen miljarden euro’s investeert in banken die door eigen incompetentie en hebzucht aan de rand van de afgrond zijn beland, zonder harde eisen te stellen aan een beloningsbeleid dat nog steeds excessief mag heten. Dit staat wel in erg schril contrast tot de wijze waarop met ouderen in onze samenleving wordt omgegaan. Die blijven slachtoffer van een financiële klopjacht die sinds de economische crisis alleen maar aan intensiteit gewonnen heeft. Met minister Donner als zelfbenoemd jachtopziener.

Labels: , | Weblog |

Wientjes (VNO/NCW) moet zich schamen

woensdag 23 september 2009

De heer Wientjes is voorzitter van VNO/NCW en wordt geacht in die hoedanigheid werkgeversbelangen te behartigen. Hij meent dat te moeten doen door de “visie” uit te dragen dat werknemers en hun pensioenen onkosten vertegenwoordigen waar best uitgebreid op bezuinigd kan worden. De heer Wientjes is vooral een opportunist die achteraan stond toen allerlei bouwfraudes begaan door zijn achterban aan het licht kwamen, maar die vooraan staat nu de mogelijkheid van subsidies voor de bouwwereld, uiteraard op kosten van de eerder door diezelfde bouwwereld gedupeerde belastingbetaler, zich voordoet. Sinds kort draagt de man bovendien uit dat, naast het verhogen van de AOW leeftijd, ook de aanvullende pensioenen best later kunnen ingaan. Bovendien roept hij de overheid op om zijn ideetje met fiscale maatregelen te ondersteunen.

De heer Wientjes moet zich schamen, hoewel hij al jarenlang de schaamte voorbij lijkt. De aanvullende pensioenen zijn tot stand gekomen in CAO overleg tussen werkgevers en werknemers, een overleg waarbij de overheid geen enkele rol speelt of speelde. De heer Wientjes toont zich gewoon een onbetrouwbare onderhandelingspartner. Iedere organisatie die de belangen van werknemers en pensioengerechtigden behartigt, moet zich met kracht verzetten tegen dit soort onfatsoenlijke proefballonnetjes. Het wordt tijd voor actie. Het wordt tijd dat met name ouderen hun economische macht gaan gebruiken om via druk op zijn achterban de heer Wientjes tot rede te brengen. Dat lijkt de enige taal die hij verstaat.

Lees ook het artikel, ‘De banken floreren nu weer: zij moeten dokken’, van Frank Ankersmit in Trouw van 18 september 2009. Het kan niet zo zijn dat belastingbetalers de gijzelaars blijven van grijpgrage bankiers.

Labels: | Nieuws |

« Oudere berichten
Nieuwere berichten »