Op 12 mei 2009 vindt in de Nieuwe Kerk in Den Haag ons symposium “Paalrot in Pensioenpijlers” plaats. Bij deze bijeenkomst zullen onder meer het Pensioenmanifest en onze eisen om de thans bestaande misstanden aan te pakken toegelicht worden. Voorts is er een aantal kritische sprekers uitgenodigd. Na de pauze vindt er een paneldiscussie plaats tussen de zaal en een viertal leden van de Tweede Kamer, dit alles onder de kundige leiding van Marcel van Dam.

We verwachten zeer levendige bijeenkomsten, waarbij de verontrusting en de woede van de ouderen in onze samenleving over de recente ontwikkelingen op pensioengebied onomwonden tot uitdrukking zullen komen.

Door de instorting van de aandelenmarkt is de vermogenspositie van de pensioenfondsen ernstig verzwakt en dreigt de koopkracht van gepensioneerden flink aangetast te worden door geen of te lage indexaties, de jaarlijkse aanpassingen van de pensioenen aan de prijsontwikkeling. Deze indexaties zijn in de periode 2002-2007 al aanzienlijk achtergebleven. Een achterstand die nu nog sterk vergroot dreigt te worden.

Maatregelen van de overheid zijn nodig om verder achterblijven van de koopkracht te voorkomen, zo maakten vertegenwoordigers van de aangesloten organisaties vandaag tijdens een bijeenkomst van de NVOG duidelijk.

De NVOG dringt aan op spoedig overleg met de betrokken bewindslieden over deze pensioenproblematiek.

Drs. H. Kemner, voorzitter NVOG

Harm Woudstra, voorzitter NBP

Om te laten zien dat de kosten van de pensioenpremies de pan uit rijzen, vergelijken de werkgeversorganisaties de afdracht van pensioenpremies tussen 1998 tot 2004. De premies zijn in die periode meer dan verdubbeld. Maar VNO-NCW vergeet er bij te vertellen dat de werkgevers, in eendrachtige samenwerking met de vakbonden, in het laatste decennium van de vorige eeuw de afdracht van premies op een onverantwoorde wijze hebben gedrukt. Dit leidde bij de beurscrisis aan het begin van deze eeuw tot problemen bij de pensioenfondsen. Hiervan werden vervolgens de gepensioneerden de dupe.

In de loop van de afgelopen jaren zijn al veel van de wensen van de werkgevers gehonoreerd: de overgang van het eindloonstelsel naar het middelloonsysteem en het langer doorwerken richting 65 jaar. Toch wordt juist dit laatste punt aangegrepen om aan te tonen dat door dit langer doorwerken de pensioenen z� goed worden, dat het best wat minder kan. Ook de indexatielabel die er dit jaar gaat komen, ligt nu onder vuur bij de werkgevers. Door deze indexatielabel kan elke belanghebbende zien hoe zijn pensioenfonds presteert, maar deze transparantie is voor de werkgevers kennelijk niet nodig.

De convenanten over pensioenen die zijn ondertekend door de samenwerkende ouderenbonden worden door de werkgevers succesvol genoemd. Veel gepensioneerden ervaren deze convenanten echter meer als van boven opgelegd dan als vruchten van overleg. Volgens de NBP is de uitvoering van deze convenanten bovendien beneden alle peil.

In het rapport krijgt de politiek het verwijt dat men in deze kringen een gebrek aan historisch besef heeft. Maar bij VNO-NCW heeft men zelf ook een gebrek aan historisch besef als men er voor pleit om de AOW-uitkeringen geheel te fiscaliseren. De werkende generaties hebben in de afgelopen vijftig jaar uit solidariteit via het omslagstelsel de AOW betaald voor de gepensioneerden. Waarom moet deze financiering nu ineens op de schroothoop? De gepensioneerden van nu moeten er op kunnen vertrouwen dat hun AOW zo lang mogelijk op solidaire wijze wordt gefinancierd.

Onbespreekbaar is voor de NBP de aantasting van het beginsel van indexatie. Natuurlijk kunnen er geen garanties voor de eeuwigheid worden gegeven maar om al bij voorbaat te accepteren dat gepensioneerden in de loop van de tijd aanzienlijk aan koopkracht verliezen is de bijl aan de wortel van het systeem.

Klap op de vuurpijl is de wens van de werkgevers om van alle risico’s af te komen die zij eventueel lopen bij de pensioenfondsen. Als zij daar in slagen hebben zij namens de NBP ook niets meer te zoeken in de besturen van de pensioenfondsen.

De aanbeveling van de Algemene Rekenkamer om de AOW-premie fors te verlagen, wijst de NBP krachtig af. Opvolgen van die aanbeveling zou immers betekenen dat het aandeel van de “fiscalisering” in de AOW zal stijgen tot wellicht 40% waardoor alle belastingbetalers meer moeten betalen. Ouderen met aanvullende pensioenen hebben in de afgelopen jaren, doordat de indexatie van hun pensioenen sterk achterbleef bij de inflatie, al genoeg moeten inleveren. Over een deel van hun aanvullend pensioen betalen de meesten al 42 procent belasting en sommigen zelfs 52 procent.
De excessieve stijging van de provinciale, gemeentelijke en waterschapsbelastingen heeft ouderen veel zwaarder getroffen dan de doorsnee ingezetenen. Want ook de bijdrage voor de Zvw stijgt. Over het aanvullend pensioen moeten ouderen in plaats van 4,4% in 2007 nu (2008) 5,1% betalen. Ook over de AOW moet 0,7 procent meer aan Zvw worden betaald. Die stijging is echter algemeen maar werkenden onder de 65 krijgen die stijging door de werkgever gecompenseerd.
Wat de Algemene Rekenkamer nu wil is de ouderen met een aanvullend pensioen extra straffen voor hun eerdere spaarzaamheid.

Nagekomen bericht
Naar aanleiding van de (mogelijke) hoorzitting ‘eigendom van pensioengelden’ deelt het NBP-bestuur mee, dat haar verzoek is geregistreerd onder nummer 2e Kamer 92065, d.d. 12-12-’07. Een en ander is inmiddels doorgeleid naar de Commissie Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Realisatie moet nog in de Tweede Kamer worden behandeld, die nader moet beoordelen of hetgeen in de commissie aan de orde is geweest doorgang gaat vinden. Overigens kan dit nog wel enige maanden duren.