Dinsdag 30 augustus 2022 Telegraaf.
 
(reactie Wilma Berkhout)
Het lijkt wel de Rattenvanger van Hamelen.
Ik kan alle literatuur van mensen als Frijns en Mensonides wel weer opsommen die voorrekenen dat wat Theo Gommer beweert niet waar is.
Maar tegenwoordig snapt de lezer van De Telegraaf toch ook wel dat bij een fictief 65% obligaties en 35% aandelenpotje, een gepensioneerde er niet op vooruit gaat.
Bovendien zullen op 1 september en verder verfijnd naar pensioenfonds half september de cijfers laten zien dat vanwege de stijgingen van de marktrente en de 10-jaarsrente de dekkingsgraden giga omhoog vliegen en verdere flinke indexatie van de pensioenen eindelijk plaats gaat vinden.
Dan over naar een systeem dat je pensioenuitkering jaarlijks wisselend in hoogte verder doet gaan dalen?
Natuurlijk niet.
Daarom houdt Theo Gommer u voor de gek in de hoop dat u hem gelooft. Hij ziet de Wtp straks stranden en dat is niet goed voor zijn eigen portemonnee. Dat is zijn enige vrees.
En dan zo'n foto bij het artikel plaatsen. Waarschijnlijk bedoeld om alle ouderen te gaan haten. Massapsychologie over the top.
Quote:
Column: waarom zijn ouderen toch tegen het nieuwe pensioen?
De Wet Toekomst Pensioenen gaat normaliter in per 2023. De vraag is dan of - met name - gepensioneerden er wel of niet op vooruit gaan. En wordt de kans op indexatie nu groter of kleiner?
Op social media circuleren brieven die stellen dat gepensioneerden er tot wel 40% op achteruit gaan?! En dat experts dit bevestigen. Klopt dit? Nee! Hoe zit het dan wel?
Dekkingsgraad
Het uitgangspunt is dat (ingegane) pensioenen afhankelijk worden van het rendement dat gehaald wordt. En dat is nu juist wat gepensioneerden willen: niet een indexatie gerelateerd aan de dekkingsgraad, die weer afhankelijk is van de (lage) marktrente, maar rekening houden met het echte (hogere) rendement dat gemaakt wordt.
Prima, maar bij die keus hoort dan ook echte afhankelijkheid van dat rendement en dus (enige) onzekerheid.
Marktrente
Wat gaan we dus doen in het nieuwe systeem: de uitkering vanaf pensioendatum wordt afhankelijk van het zogenaamde projectierendement. Dat komt voort uit het verwachte rendement van 65% obligaties en 35% aandelen. Dat ligt normaliter hoger dan de marktrente. Dat betekent dus dat de pensioenen van gepensioneerden er per direct op vooruit gaan.
Daarna wordt ieder jaar gekeken wat het echte behaalde rendement is ten opzichte van het projectierendement (dus het vooraf verwachte rendement) en worden de pensioenen verhoog (of verlaagd).
Solidariteitsbuffer
Daarnaast is er dan nog een solidariteitsbuffer. Die bedraagt maar liefst maximaal 15% van het vermogen (vergelijkbaar dus met een dekkingsgraad van 115%). Die kan wordt ingezet om te indexeren als het rendement het in enig jaar niet zou toelaten (en/of om kortingen te voorkomen).
De conclusie is dus dat de kans dat pensioenen er juist wel op vooruit gaan en dat er eerder en sneller geïndexeerd kan worden. Dat jongeren meebetalen aan het (zekere) ’rendement’ van gepensioneerden en meebetalen aan het formeren, in stand houden en aanvullen van de solidariteitsbuffer ook.
Waarom gepensioneerden dan toch niet voor het nieuwe systeem zijn, snap ik niet.
Zekerheid
Dat ze en willen voorsorteren op toekomstig rendement en zekerheid willen houden, dan begrijp ik wel, maar dat kan nu juist niet. Het is of zekerheid (dus marktrente) of voorsorteren op toekomstig rendement, maar dan met enige onzekerheden.
En omdat het argument altijd was dat het rendement prima is dat pensioenfondsen halen, begrijp ik ook niet waarom ze er dan geen vertrouwen in hebben dat het (relatief lage) projectierendement niet gehaald zou worden."
 
Lees hier het artikel uit de Telegraaf (helaas alleen te lezen door abonnees op de Telegraaf)