Volkskrant 16 april 2021.
Dirk Bezemer.
Hij maakt aardig gehakt met de bewering van het CBS dat de lonen zijn mee gestegen met de groei.
Maar ja het CBS is niet onafhankelijk maar wordt gestuurd door de gewenste uitkomsten van onze regering.
Onze regering kiest al sedert eind jaren '80 voor het grote kapitaal en de bedrijven en niet voor werknemers.
En laten we het over de ouderen maar helemaal niet hebben.
Wel toevallig dat net in de enorme bijval voor het programma "Scheefgroei in de polder," van Jeroen Pauw dit "regering tegenbericht" komt. In het pensioendossier maken we niets anders mee. De valse framing van de regering en de pensioenindustrie dat het slecht gaat met de pensioenen blijft je om de oren vliegen.
Hier gaat het dus ook om het verpakken van politieke keuzen als onvermijdelijkjheid. Net als bij veel onderwerpen zoals het verhogen van de AOW-leeftijd als noodzakelijkheid gepresenteerd, hetgeen het niet is. Of over de kosten van de vergrijzing.

Vergeet zondag 18 april 2021 niet naar deel 2 van "Scheefgroei in de polder" te kijken.
Dit zegt Bezemer:
"......Dit gaat over de gevolgen van een politieke keuze. De overheid koos ervoor de hogere zorguitgaven op huishoudens af te wentelen; ze had ook de subsidie aan de fossiele sector kunnen aanwenden, of de vermogensbelasting verhogen, of de winstbelasting. Bedrijven profiteren immers ook van ons mooie zorgstelsel.
Toch schrijft Van Mulligen over de ‘individuele overheidsconsumptie’ slechts dat het ‘huishoudens zijn die de zorg consumeren en dus baat hadden bij de gestegen zorguitgaven’. Vreemd. Uitgaven aan onderwijs bijvoorbeeld zijn óók deel van de ‘individuele overheidsconsumptie’. Als Van Mulligen consistent is, moet hij dus pleiten hij voor een nieuwe onderwijsbelasting voor alle huishoudens, nu het kabinet 8,5 miljard heeft toegezegd. Dat doen we natuurlijk niet . Bedrijven hebben evengoed belang bij een goed geschoolde bevolking, en betalen er dus terecht aan mee via belastingen. Maar Van Mulligen rationaliseert wel het afwentelen van zorgkosten op huishoudens.
Van Mulligen zei bij publicatie van de studie in de Volkskrant: ‘Ook bij mensen van wie je denkt, ‘die hebben er verstand van’, heerst nog vaak een beeld dat niet overeenkomt met de werkelijkheid.’ Het is wel een heel bijzondere variant van ‘de’ werkelijkheid die hij daarbij presenteert: één waarin huishoudens vanzelfsprekend meer moeten betalen dan bedrijven voor een collectief goed. En er op vooruitgaan, ook als ze dat in de portemonnee niet merken.
Ik trek twee conclusies. Eén: inkomens die acht jaar lang achteropraken op andere delen van de economie en het daarna nooit meer helemaal inhalen, lopen toch echt nog steeds achter. Twee: CBS, blijf bij je leest. Vertel ons de feiten en geef ons geen rationalisaties van politieke keuzen, verpakt als cijfers....."