De vakorganisatie FNV wil de pensioenpremies niet verder verhogen om de werkgevers tegemoet te komen. Dit is de opmaat naar een enorme verslechtering van ons pensioenstelsel. Gevreesd moet worden dat werkenden met veel lagere pensioentoezeggingen genoegen zullen moeten nemen, en dat gepensioneerden met een toenemend verlies van koopkracht moeten rekenen omdat de indexatie jarenlang niet of onvolledig zal worden uitgekeerd. Hier wreekt zich het feit dat de pensioenfondsen gekaapt zijn door de deelbelangen van vakbonden en werkgevers.

Minister Donner begint in te zien dat de ontwikkelingen rond de pensioenen dramatisch zijn. Hij beseft nu dat de overspannen verwachtingen van de pensioenfondsbesturen over beleggingsrendementen niet realistisch zijn, dat premieverhoging niet uit te sluiten valt, dat de fondsen verplicht moeten worden hogere buffers aan te houden, en dat voortaan maar over reële pensioenen gesproken moet worden omdat nominale pensioenen een bedenksel zijn dat gepensioneerden alleen maar schijnzekerheid biedt. Ook eist de minister van de fondsen veel meer duidelijkheid in de richting van de verplichte deelnemers. Het werd een keer tijd allemaal. Tegelijk is de minister uitermate schimmig over de noodzaak gepensioneerden en jongeren die alle risico’s lopen eindelijk zeggenschap over hun eigen uitgestelde loon te geven. Lees de brief van 7 april 2010 van Donner aan de Tweede Kamer.

Tenslotte schrijft Kees de Lange zijn ergernis van zich af in een weblog getiteld ‘ABP Blues‘.