Het ABP is weer eens in het nieuws, en opnieuw in negatieve zin. De nasleep van de DSB affaire voor Zalm en Nijpels gaat nu pas beginnen. Dat Nijpels als ABP voorzitter niet te handhaven is, begrijpt iedereen behalve het ABP bestuur. Maar een betere illustratie van het totale gebrek aan een maatschappelijke antenne bij het ABP is het recente nieuws dat Borghouts alsnog aanblijft als bestuurslid. De imagoschade voor het ABP is opnieuw enorm.

Om aan alle negatieve berichtgeving het hoofd te bieden, komt het ABP met een publiciteitsstuntje door ondanks de belabberde dekkingsgraad toch de premieverhoging niet door te zetten, en de gepensioneerden een mini-kluifje in de vorm van een greintje indexatie toe te werpen. We komen op deze website binnenkort uitgebreid terug op de indexatieproblematiek.

Tenslotte nog een tweetal artikelen van belang. In NRC van 12 november betoogt Menno Tamminga dat de Nederlandse pensioenfondsen zich in hun beleggingsbeleid primair laten leiden door de belangen van werkenden, en niet door die van gepensioneerden. Geen nieuws voor regelmatige bezoekers van deze website. Dat is een onmiddellijk gevolg van het feit dat de invloed van gepensioneerden op het beleid bewust gefrustreerd wordt door vakbonden en werkgevers. In een NRC artikel van 3 november zet Bernard van Praag op nuchtere wijze wat zaken over pensioenen op een rijtje. Een welkome bijdrage aan de transparantie die de pensioenfondsen niet geven.