De vreugde over de uitslag der verkiezingen is snel verdwenen omdat de “verliezingen” rap duidelijk zijn geworden. Bij het vinden van belastingopbrengsten kent de regering in oprichting al de fijne kneepjes van het vak. Ook nu slaagt men er in de BTW-verhoging, de zorgkostenstijging, de energieprijsexplosie en de toename van de belastingenverplichtingen naar de gemeenten, de provincie, de staat en de waterschappen weer buiten de berekening van de inflatie te houden. Het invaren van belastingopbrengsten ten koste van de burger zou men deze handelswijze kunnen noemen. De gevolgen zijn veel ernstiger omdat het officiële inflatiecijfer dat de overheid hanteert jaar op jaar ruim 1 1/2 % te laag is maar toch als maatstaf wordt gebruikt bij loon onderhandelingen en bij de beoordeling van de indexatie van pensioenen. Nu is de indexatie van pensioenen al zo lang geleden dat de term bijna opnieuw moet worden uitgelegd…
Maar gewoon redenerend vanaf het jaar 2000 is de nieuwe, oudere melkkoe 12 maal 1 1/2%  = 18 % afgetroggeld. De loonstop voor overheidspersoneel en de daarmee verwante groeperingen is een schadepost voor de werknemers van 10%, aldus de berekening van de FNV. Eigenlijk is de nieuwe oudere melkkoe dus al voor 28% uitgemolken.

In dat beeld past de zalvende reclame van de Pensioenfederatie h e l e m a a l  niet. Samen sta je sterk…. is de onwaarachtige boodschap. Hoe zo samen? De solidariteit is eenzijdig door de VNO-NCW werkgeversbond afgeschaft. Die deuk in de saamhorigheid wordt sluw verzwegen.
Hoogleraar Bovenberg verklaarde dat de pijngrens van het korten op de pensioenen bij 30% ligt. Welaan die hebben we al bereikt bij het verlies aan koopkracht. Daaraan kan het invaren van oude pensioenrechten niets méér bijdragen.
Het afstempel- en kortingsverhaal rammelt nog veel erger. Geborenen voor 1945 zijn met een gans lager salaris met pensioen gegaan dan de schare die na 1950 is geboren. Het eindsalaris van de werkenden van nu is niet meer te vergelijken met de salarissen van thans.Vandaar dat de NBP stelselmatig een pleidooi houdt om in cohorten te gaan denken en doen. Zo geschiedde dit ook op 5 oktober j.l. op de NETSPAR bijeenkomst in Amsterdam. Een pensioenfondsbestuurder stelde dat de NBP in hun”krantje” veel te veel kritiek uit en nu maar eens een half jaar de mond dicht moet houden en rustig  afwachten hoe de uitwerking van het invaren gestalte kan krijgen. Ondergetekende heeft deze bestuurder medegedeeld dat hij er niet over piekert de mond dicht en de pen droog te houden, omdat de pensioengeschiedenis te duidelijk heeft geleerd dat zonder zeggenschap en betrokkenheid van jong en oud en 65+ niet die solidariteit tot stand komt die beweerd wordt.

“Samen sta je sterk “……. klinkt zalvend en zwijmelend de advertentiecampagne van de Pensioenfederatie om vervolgens zonder enige invloed van 3,2 miljoen gepensioneerden en miljoenen werkenden, jong en oud de poten onder het fundament van solidariteit weg te zagen door te beweren dat nu (nog meer) inleveren het behoud van pensioen betekent.
Samen sta je sterk…. velen zonder werk…..reclame zonder keurmerk !!!

Simon van der Schoot