item webimage 20190618194032 Rutte snijdt zich in de vingers

Het lijkt erop dat premier Rutte zich met Prinsjesdag lelijk in de vingers heeft gesneden door een gemiddelde koopkrachtstijging van 1,6% te beloven. De premier zei er niet bij dat dit cijfer de som was van de door het kabinet verwachte loonstijging, minus de belastingverhogingen die tegelijk werden ingevoerd. Het was dus een sigaar uit andermans doos.

Loonstijging valt tegen
Nu de loonstijging lijkt tegen te vallen blijft er van de optimistische verwachtingen van de premier weinig over en dreigt de balans negatief uit te vallen. Hij legt de verantwoordelijkheid bij de werkgevers. In het bedrijfsleven klotst de winst tegen de plinten, maar toch weigeren ondernemingen de lonen evenredig te verhogen, zo luidt het verwijt van de premier. Rutte tikt de Nederlandse ondernemers op de vingers, maar die wijzen op hun beurt naar het kabinet. Als de regering wil dat Nederlanders er netto op vooruitgaan moet het kabinet de lasten maar verminderen, vinden ze.

Gepensioneerden dubbel de dupe
Het is opvallend dat in dit merkwaardige dossier wordt gezwegen over de 3 miljoen gepensioneerden in Nederland. Vooral de mensen met een aanvullend pensioen (en dat is beslist geen vetpot, al doen sommige media anders vermoeden) zijn dubbel slachtoffer. Al jarenlang krijgen ze geen compensatie voor de gestegen prijzen, waardoor bij de hoogste aanvullende pensioenen de koopkracht de afgelopen jaren met zo’n 20% is gedaald. Maar ook in het koopkrachtplaatje van premier Rutte van dit jaar delven ze het onderspit. Net als alle andere Nederlanders worden ze met aanzienlijke lastenverhogingen geconfronteerd, maar die worden niet gecompenseerd met loonsverhogingen. In de werkgevers hebben de gepensioneerden dus een onverwachte bondgenoot: als de loonstijging uitblijft, doe dan iets aan de door het kabinet doorgevoerde belastingverhoging. Daar hebben ook de gepensioneerden iets aan.

Dagblad Trouw ouder onvriendelijk
In dit licht van de voor gepensioneerden almaar toenemende belastingstijging doet een commentaar van de hoofdredactie van Trouw vreemd aan. De krant verwijt de Nederlandse ouderen een egocentrische houding als het om de discussie over het pensioenstelsel gaat. Ze denken vooral aan zichzelf, aldus de krant, maar niet aan de jongeren die zich zorgen maken over de vraag of er straks nog wel voldoende geld in de pensioenpot zal zitten. Daarmee geeft de krant aan weinig affiniteit te hebben met de huidige gepensioneerden: ze betaalden voor een waardevast-pensioen, maar kregen het niet omdat het geld dat ze inbrachten gereserveerd moet worden voor de huidige werkenden, waarvan bekend is dat ze op dit moment te weinig premie betalen. Vooral in relatie tot de sterk afgenomen koopkracht van ouderen doet het commentaar van Trouw nogal wereldvreemd aan. Alsof de hoofdredactie de feiten achter het pensioendossier niet kent en in ieder geval gemakzuchtig achter het door de overheid bedachte beeld aanloopt, terwijl die voorstelling van zaken door een toenemend aantal deskundigen wordt bekritiseerd