item webimage 20190813194029 angst voor DNB

De Nederlandsche Bank speelt een cruciale rol in het toezicht op de Nederlandse pensioenen. Misschien wel een te grote rol. De bank hielp bij het bedenken van de strenge Nederlandse pensioenregels, ziet als politie-agent toe op de naleving ervan, toetst pensioenbestuurders op hun geschiktheid en persoonlijkheidskenmerken en bemoeit zich regelmatig tot in detail met de bedrijfsvoering van pensioenfondsen.

Kortom: adviseur, controleur, aanklager en rechter in één.

Geen echte discussie
De Nederlandsche bank is alom aanwezig en maakt onderdeel uit van een sterke financiële macht waaraan niemand kan ontsnappen. In dit circuit staan alle neuzen voortdurend in dezelfde richting, afwijkende meningen lijken geen kans te krijgen en daardoor is er geen wezenlijke discussie over de inrichting van het pensioenstelsel.

Andere mening wordt niet gewaardeerd
Wie zich met een afwijkend standpunt in de discussie mengt wordt afgeserveerd. Het geldt bijvoorbeeld voor kritische pensioenbestuurders. Om hun werk in de financiële wereld te kunnen doen hebben ze de goedkeuring van DNB nodig. Lopen ze niet in de pas met het overheidsideaal, dan kunnen ze naar die toestemming wel fluiten. Het aftoets-systeem van DNB werkt subtiel. Een onwelgevallig pensioenbestuurder krijgt te horen dat er een negatieve beoordeling aankomt en krijgt de kans met stille trom te vertrekken. Doet hij of zij dat niet dan komt het negatieve oordeel in de publiciteit en kan zo’n bestuurder het verder wel vergeten. Hoeveel pensioenbestuurders op deze manier zijn vertrokken is niet bekend. Dat is onderwerp van stilzwijgen. Een enkele keer laten pensioenbestuurders het niet over hun kant gaan en zoeken ze de publiciteit. Hun verhaal geeft inzicht in de methodes die worden gebruikt.

Ongezonde afhankelijkheid
Pensioendeskundige, voormalig ambtenaar van economische zaken en ex-directeur van Hoogovens Rob de Brouwer hekelt in een commentaar op de website pensioenfeiten.nl de rol van De Nederlandsche Bank.
Het toetsingssysteem leidt volgens Rob de Brouwer ‘tot een ongezonde afhankelijkheid van DNB van deskundigen die zich beschikbaar stellen voor bestuursfuncties’. Dit heeft tot gevolg dat in de pensioenwereld steeds meer pensioenfondsbestuurders oprukken die hun functie vooral zien als ‘verdienmodel’ , in hoge mate afhankelijk zijn van hun goede relatie met DNB en daarnaar dan ook handelen. Bestuurders met maatschappelijke affiniteit zijn meer en meer verdwenen, zo signaleert Rob de Brouwer.

Bemoeizucht
Hij plaatst ook kritische opmerkingen bij de bemoeizucht van de bank als het gaat om uitvoeringszaken. ‘Het komt voor dat DNB een aanwijzing geeft om de risicofactor van beleggingen te verkleinen door te desïnvesteren in zakelijke waarden en te investeren in vastrentende waarden. Pensioenfondsen worden daardoor gedwongen te investeren in slecht renderende overheidsobligaties’.
De Nederlandsche Bank dwingt bestuurders zo tot beleid dat nadelig is voor de dekkingsgraad van pensioenfondsen waardoor die pensioenfondsen mogelijk in de toekomst genoodzaakt zijn om te korten . Rob de Brouwer komt tot de conclusie dat de bemoeienis van DNB zover gaat dat bestuurders van pensioenfondsen nauwelijks nog beleidsvrijheid hebben. ‘Die beleidsvrijheid is beperkt tot tekenen bij het kruisje’, zegt hij. De Nederlandsche Bank is in zijn rol van toezichthouder in een onhoudbare positie terecht gekomen, vindt hij. De pensioenwereld wordt geregeerd door angst. ‘Niet meer de vraag ‘wat is goed voor de deelnemers en de gepensioneerden’ staat centraal maar de vraag ‘wat zal DNB vinden’. Volgens De Brouwer een buitengewoon ongezonde situatie.

Analyse van Rob de Brouwer lezen?

Ga naar: pensioenfeiten.