Meer dan een jaar geleden werd er in ons blad “Pensioenenbelangen” een artikel gewijd aan het hedendaagse Griekse drama. In het oude Griekenland van voor onze jaartelling werden al drama’s opgevoerd. Soms als het drama zo ingewikkeld was geworden dat men er niet meer in redelijkheid uit kon komen, werd een “Deus ex machina” uit de hoge hoed getoverd, een God die plotseling op het toneel verscheen om de zaken alsnog bevredigend op te lossen. Lang heeft men in Griekenland gedacht dat Europa de Deus ex machina zou zijn die hun problemen wel zou oplossen. Maar de Goden zijn ook niet meer wat ze geweest zijn en het Griekse Drama dreigt nu een diepe tragedie te worden.
Ook onze pensioenfondsen hebben daar last van. De vorige keer eindigden wij nog met een positief bericht over het ABP en Zorg en Welzijn. Bij de presentatie van de jaarrekening 2010 van het ABP bleek echter dat zij maar liefst 2,3 miljard hadden geïnvesteerd in Griekse staatsobligaties. Die positie hadden zij op het einde van het jaar afgebouwd naar 500 miljoen. In eerste instantie denk je, daar zijn zij goed mee weggekomen, 1.800 miljoen minder dan aan het begin van 2010. In het Financieele Dagblad wordt echter berekend dat zij met het afbouwen van die positie minstens 800 miljoen hebben verloren. En die 500 miljoen die ze op het einde van het jaar nog wel in portefeuille hadden is inmiddels ook alweer fors minder waard.

Het gekrakeel over het zogenaamde Pensioenakkoord gaat ook onverminderd voort. Dat de ANBO onder leiding van Liane de Haan zich met huid en haar aan de vakcentrale FNV heeft overgeleverd blijkt uit een kort berichtje in hun magazine. Het volkomen gebrek aan transparantie over dat pensioenakkoord wordt daar rechtgepraat met de opmerking dat onderhandelingen in beslotenheid moeten plaatsvinden. En dan plotseling zoals de bedoeling was met het eindresultaat naar buiten treden en voordat iemand met de ogen kan knipperen dit tot wet verheffen. Gelukkig zijn er ook nog kritische leden bij de bonden van de FNV en naar nu blijkt ook bij het CNV. Ondanks wekenlange pogingen om met name FNV-bondgenoten weer in het gareel te krijgen ziet het er niet naar uit dat dit gaat lukken.
Terwijl in het huidige pensioenakkoord de werkgevers geen risico’s meer lopen zou je denken dat men voor de deelnemers die nu alle risico’s dragen extra voorzichtig moet zijn bij de beleggingen. Niets is minder waar, de opbouw van de reserves kan wel wachten en dan kun je riskanter beleggen. Voor reeds gepensioneerden kan dat op korte termijn gunstig zijn, maar voor de nog werkenden en met name voor de jongeren is dat zeer riskant. Kennelijk begrijpen de jongeren van CNV en FNV die zo voor het akkoord zijn echt niet waar ze ja tegen zeggen.
Intussen blijft Henk Kamp een akkoord forceren onder de dreiging dat hij anders zelf met voorstellen komt. Een eerste proeve heeft hij daar al van afgegeven met een wetsvoorstel om de AOW- en pensioenleeftijd te verhogen naar 66. Ingrijpender is zijn voorstel om de fiscale aftrekbaarheid van de pensioenpremie bij de middenloonregelingen te verlagen van 2,25% naar 2%. Dit betekent dat de pensioenopbouw niet met één jaar maar met vier jaar wordt verlengd.

Over de kosten van de pensioenfondsen is de laatste tijd veel te doen geweest. Deze kosten worden minimaal geschat op 5 miljard en gezien het enorme vermogen van de pensioenfondsen lijkt dat mee te vallen. David Hollanders die ook geïnterviewd wordt in het nieuwe nummer van Pensioenbelangen maakt echter een opmerking die heel belangrijk is. De indexatie voor de koopkracht kost een half miljard. Als men er in slaagt de kosten van vermogensbeheer met 10% te verminderen dan kan er zonder problemen worden geïndexeerd.

Tenslotte willen wij u wijzen op het weblog waar wij een artikel van Me Judice1 met hun toestemming hebben overgenomen. Het is een opfriscursus voor alle pensioenfondsbestuurders. Zeer behartenswaardige lectuur en zo hoort u het ook eens van een ander.

1) Kees Koedijk en Alfred Slager, 2011, “Wat alle pensioenfondsbestuurders moeten kunnen dromen: een opfriscursus”, Me Judice, 4e jaargang, 11 mei 2011.

Al negen maanden geleden schreven wij in ons blad Pensioenbelangen, dat het cadeautje dat werkgevers en vakbonden voor de werknemers en gepensioneerden hadden bedacht om hun onzalige plan acceptabel te maken, namelijk verhoging van de AOW, het terrein was van de regering. Gezien de problemen die de regering heeft om 18 miljard ergens vandaan te halen vonden wij het niet erg waarschijnlijk dat de politiek dat cadeautje zou verzilveren. Minister Kamp was enthousiast over het pensioenakkoord maar zweeg in alle talen over het deel dat hij geacht werd te leveren. Nog onlangs verklaarden FNV en CNV dat de verhoging van de AOW het hart was van het akkoord. Gedwongen door de opstand van FNV Bondgenoten en ABVA KABO werd geëist dat Kamp eindelijk met de billen bloot kwam. Op 20 april heeft de minister in de Tweede Kamer laten weten dat hij weinig mogelijkheden ziet tot verhoging van de AOW. Wel had hij waardering voor de “constructieve voorstellen” van de sociale partners om die verhoging te financieren. Nou die voorstellen kwamen neer op een verlaging van de ouderen kortingen. Te verwachten is dus een piepkleine verhoging die volledig door de ouderen zelf wordt betaald. Wat je noemt een sigaar uit eigen doos. Hoe naïef kun je als top van de vakbeweging zijn om dit niet al te voorzien op het moment dat je het opschrijft.

Na maanden onderhandelen in de achterkamertjes was men bijna rond met het pensioenakkoord. Het APG kondigde begin maart een symposium aan onder de titel “Het pensioen van morgen” met als sprekers: Bernard Wientjes, Agnes Jongerius en Henk Kamp. Kennelijk moest het nieuwe akkoord eensgezind en krachtig worden neergezet. Twee weken later kregen wij het bericht dat het symposium voorlopig was uitgesteld. Wat was er gebeurd. Op de eerste plaats had de Landsadvocaat aan de minister laten weten dat de wijze waarop men de bestaande rechten wilde “invaren” in het nieuwe stelsel juridisch niet mogelijk was. De NVOG was daar allang achter en bereidde juridische acties voor, de Stichting Pensioenbehoud was er speciaal voor opgericht en ook wij als NBP waren ons aan het beraden op juridische acties. Maar bij de werkgevers en vakbonden was het kennelijk nog niet opgekomen om dat eerst eens te laten uitzoeken alvorens verder te gaan. Een tweede kwestie die wij al in juni van het vorige jaar signaleerden was dat voor de werkgevers optimale zekerheid werd geboden terwijl alle risico’s van rente, beleggingen, inflatie en langer leven bij de werknemers en gepensioneerden terecht kwamen. Zoals gezegd na negen maanden kwamen onder andere FNV Bondgenoten en de ABVA KABO daar ook achter en kwamen in verzet. Maandag 18 april leken de rijen weer gesloten maar de belangrijkste onderhandelaar Peter Gortzak werd teruggestuurd om te bezien of de risico’s niet beter verdeeld konden worden en tevens werd duidelijkheid geëist van minister Kamp. Die duidelijkheid is er nu en als dat het hart van het akkoord is zoals de vakbeweging zegt, dan zullen er knappe chirurgen nodig zijn om dit akkoord nog te redden.

Overigens hebben wij na alle geheimzinnigheid het concept-akkoord nu eindelijk in handen. Het hele stuk ademt aan alle kanten dat de werkgevers en de vakbeweging uw uitgestelde en gespaarde loon beschouwen als hun persoonlijk eigendom, waarmee zij kunnen doen en laten wat ze willen. In een radiodiscussie afgelopen week zei de voorzitter van het CNV op een gegeven moment; “De pensioenen zijn het eigendom van de werkgevers en de werknemers”. Nee mijnheer Jaap Smit, van de werkgevers zijn de pensioenen al helemaal niet. Die houding heeft er in de jaren 90 van de vorige eeuw toe geleid dat de werkgevers miljarden uit uw en mijn eigendom hebben gestolen. De Pensioenpot is het uitsluitende eigendom van de werknemers en gepensioneerden en ook u als vakbeweging, die nog nauwelijks representatief is, moet eens afleren u te gedragen als eigenaar. Het tekent helaas wel de mentaliteit van degenen die menen doorlopend zonder ons over ons te beslissen. In zijn vorige baan was Jaap Smit directeur van het bureau slachtofferhulp. De slachtoffers van alle pensioenellende zijn de deelnemers, dus mijnheer Smit, er is werk aan de winkel.

Laten wij met een positief bericht eindigen. De twee grootste pensioenfondsen, het ABP en Zorg en Welzijn hebben een dekkingsgraad per 1 april van 112 respectievelijk 111. Dat betekent nog lang niet dat wij er zijn, maar het gaat de goede kant op. PME en PMT laten ook enige verbetering zien maar blijven toch nog achter en hebben de magische grens van 105 nog niet bereikt. Kennelijk hebben zij hun renterisico’s minder slim afgedekt dan de twee grootste fondsen waardoor zij minder hebben geprofiteerd van de stijging van de rente.

Lees ook het weblog ‘Tips om je weer eens lekker te ergeren’ van Joop van Vliet.

Het NBP heeft besloten om samen te werken met de stichting Pensioenbehoud.

Simon is boos.

De gebeurtenissen rondom de pensioenen zijn voor velen onverteerbaar. Simon van der Schoot, onafhankelijk lid van de Deelnemersraad ABP maakt zijn opmerkingen over de hoorzitting in de Tweede Kamer, die inmiddels geen hoorzitting meer is maar een gesprek en hij windt zich terecht op over de houding van de zogenaamde sociale partners die menen naar eigen goeddunken te kunnen omspringen met de eigendommen van werknemers en gepensioneerden.

Aanzet tot een fundamentele discussie.

Zoals ook in ons blad Pensioenbelangen, hoeft niet alles op onze website “His masters voice “ te zijn. Joop van Vliet probeert in zijn weblog een aanzet te geven tot een fundamentele discussie.

Bodem weg onder pensioen.

Dit was de kop op de voorpagina van het Financieel Dagblad, toch niet echt een sensatiekrantje, van maandag 7 maart. Na een hele week van publicaties had deze krant op 14 maart nog steeds een enorme scepsis, waar zij schreven “Pensioen: garantie tot aan de deur”.

De artikelen gingen over de contouren van het zogenaamde pensioenakkoord die nu langzaam uit de mist van geheimzinnigheid duidelijk worden. Als een degelijke krant, gespecialiseerd op financieel-economische onderwerpen, tot zo’n conclusie komt is er dus echt iets aan de hand.

De onrust die ook toeneemt onder de werknemers en de leden van de vakbonden was aanleiding voor de onderhandelaars van de vakbonden om naar De Telegraaf te stappen om uit te leggen hoe goed ze wel niet bezig waren. Ook in hun eigen publicaties lichtten ze deze week een tipje van de sluier op. Dat mag dan als winst worden beschouwd na een jaar lang handjeklap met de werkgevers in de achterkamertjes met een bordje “streng verboden voor belanghebbenden” op de deur. Dat ze zelf ook weten hoe achterbaks ze bezig zijn, blijkt uit hun eigen publicatie waarin ze stellen dat de onderhandelaars nu een exclusief boekje open doen in de Telegraaf.

Ze beginnen weer met de worst dat iedereen zelf mag kiezen wanneer hij met pensioen gaat. Het probleem om dan toch de werknemers niet te veel te laten inleveren als zij dat met 65 jaar willen, is echter nog niet opgelost. Een tweede worst is de verhoging van de AOW. Daarover moet nog met minister Kamp worden gepraat. Die staat net als het hele kabinet natuurlijk te trappelen om miljarden extra uit te geven. Prof. Dr. Bernard van Praag heeft er afgelopen week in een interview terecht op gewezen dat het omslagstelsel dat de AOW is, door de vergrijzing toch al moeilijk te handhaven is, dus je kunt je afvragen of dit geen luchtfietserij is van de vakbonden.

In het nieuwe stelsel zouden tegenvallers beter kunnen worden opgevangen, omdat het systeem flexibeler is. De risico’s zouden over een aantal jaren worden gespreid terwijl er een extra voorziening komt om tegenvallers op te vangen. Heet dat in het bestaande stelsel niet “Buffer”. Hoe dat verder concreet wordt uitgewerkt blijft voorlopig in de hardnekkige mist hangen.

Wat wij ook verkeerd hebben begrepen is het feit dat de maximalisatie van de premie volgens ons een cadeautje is voor de werkgevers. Dat is helemaal niet het geval hoor.
De huidige premie is een zogenaamd kostendekkende premie. Maar in die kostendekkende premie zit geen compensatie voor toekomstig koopkrachtverlies. Dus op basis van die premie kan de koopkracht niet worden gehandhaafd, laat staan gegarandeerd. Uit verschillende recente onderzoeken blijkt dat werknemers bereid zijn meer premie te betalen als zij daardoor meer zekerheid krijgen over hun oudedagsvoorziening. Kennelijk zijn de vakbonden het contact met de werkende bevolking geheel kwijt geraakt. Klakkeloos hebben zij het standpunt van de werkgevers overgenomen dat de premie onder geen voorwaarde meer omhoog mag.

Verder worden er door de heren allerlei kreten geslaakt, zonder dat dit verder wordt onderbouwd zoals: “als wij niets doen komen de pensioenfondsen in problemen en moet er misschien wel vaker afgestempeld worden”. En “wij denken dat het beter is om centraal afspraken te maken en zo de werkgevers in toom te houden”. Ik kan u verzekeren, de werkgevers leunen achterover en lachen zich kapot. De premie is gemaximeerd en zij lopen geen enkel risico meer.

Haar in de soep.

Maar deze week bleek er toch een haar in de soep of zo u wilt een kink in de kabel. Om het nieuwe stelsel goed op te kunnen starten moeten de 800 miljard aan oude rechten in het nieuwe systeem worden “ingevaren”. In hun ijver om het bestaande stelsel om zeep te helpen hadden de onderhandelaars verzuimd om na te gaan of dat juridisch wel kon. Zij gedragen zich al decennia als eigenaren van de pensioenvermogens en meenden ook nu maar te kunnen beslissen zonder de feitelijke eigenaren, werknemers en gepensioneerden daar in te kennen.

De landsadvocaat kwam deze week tot de conclusie dat het toch niet zo simpel was als werkgevers en vakbonden dachten. Opgebouwde rechten kunnen onder Nederlands recht, alleen worden aangepast als het handhaven van opgebouwde rechten tot onaanvaardbare gevolgen zou leiden. Het is de rechter die dat laatste bepaalt. Daarnaast heeft een ieder recht op een ongestoord eigendomsrecht en dat geldt ook voor het recht op pensioen.

Kennelijk zijn de vakbonden nu ook overtuigd dat zij de bestaande rechten niet zo maar kunnen overhevelen in een nieuw systeem. In de Volkskrant van 14 maart maken de voorzitters van FNV-bondgenoten en ABVA KABO de draai van hun leven als zij schrijven: “Alles wijst er op dat het overbrengen van alle opgebouwde pensioenen naar een nieuw sterk afwijkend systeem onmogelijk is. Een sterk afwijkend systeem leidt tot onzekerheid en biedt geen oplossing.” Ben ik nou gek of zijn zij het. Hebben zij niet een jaar lang in alle beslotenheid gesleuteld aan een sterk afwijkend systeem en verlangden zij niet van de politiek dat die de wet zo zou veranderen, dat de bestaande rechten zouden worden “ingevaren” in het nieuwe systeem.

Voor de rest kun je het artikel in de Volkskrant kwalificeren als public relations praat om de onrust te sussen, zonder dat helder wordt hoe zij de oplossing van de problemen zien. Wij wachten het verdere verloop van het geknutsel met onze pensioenen af en houden u op de hoogte.

Als u mocht denken dat bovenstaande kop afkomstig is van achterdochtige NBP-bestuurders, dan moet ik u teleurstellen. Het is een uitspraak van Professor Dr. Jan van de Poel, emeritus hoogleraar risicobeheer en van 1997 tot 2003 lid van de directieraad en CFO van het ABP.

Wat brengt een man met zo’n staat van dienst tot deze uitspraken. Volgens hem is het al verdacht dat de onderhandelingen achter de schermen plaats vinden terwijl de pensioensector en vooral het publiek in het duister tasten. Daarnaast zijn er geruchten die het ergste doen vermoeden. Zo zou de indexatie van pensioenen feitelijk worden afgeschaft en dat is volgens hem (en niet alleen volgens hem) de bijl aan de wortel van ons pensioenstelsel.

Vervolgens wil men weer naar een vaste rekenrente waardoor het contact met de marktrente verloren gaat en men zou afwillen van het instrument van de dekkingsgraad. Het zicht op hoe een pensioenfonds er nu echt voorstaat gaat dan volledig verloren en daarmee het zicht op noodzakelijke maatregelen. Pensioenfondsen worden een soort beleggingsclubs die geen beloftes meer doen maar verdelen wat er in kas is.

Je kunt ons verwijten dat wij weer een plaat opzetten die grijs is gedraaid, maar weer wordt er door de werkgevers, de vakbonden en de overheid zonder ons over ons beslist. Wij laten dit niet gebeuren. Wij starten zoals al eerder aangekondigd een kaartenactie “Geen knollen voor citroenen” tegen dit onzalige pensioenakkoord. Bekijk onze actiekaarten en organiseer zelf een sneeuwbal van kaarten via uw partner, kinderen, vrienden, collega’s, buren en kennissen. Kaarten kunt u bij ons bestellen via een mailtje naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

Dan de Zembla-uitzending over het gegraai door overheid en werkgevers in de pensioenpotten. Schaamteloos is er gestolen uit uw gespaarde en uitgestelde loon. Lees hiervoor het weblog ‘Hoorzitting of schokdemper ?’ van Leo van Heesch.

Simon van der Schoot, lid van de Deelnemersraad van het ABP heeft over die diefstal een open brief geschreven naar premier Rutte.

Het AOW-spaarfonds blijkt een spookfonds kopte onlangs het Financieel Dagblad. Het is in goede tijden opgezet als een spaarfonds om de latere tekorten door vergrijzing bij de AOW op te vangen. Alleen is het er nooit van gekomen. Weliswaar wordt er elk jaar een briefje in het fonds gestopt voor een aantal miljarden, maar het is monopolygeld. Henk Brouwer, als topambtenaar ooit betrokken bij het uitdenken van het fonds zegt nu kort en bondig dat het geen fonds is omdat er niets in zit. Opheffen dus en onszelf niets wijsmaken.

Nog meer schijnzekerheden. De NBA, de belangenorganisatie van Accountants vindt dat de onzekerheden bij de pensioenaanspraken veel beter moeten worden benadrukt. Pensioenen zijn veel onzekerder dan deelnemers vaak denken. Ook hier schiet de communicatie door de pensioenfondsen al jaren tekort.

De verkiezingen voor provinciale staten hebben de nieuwe partij 50PLUS een achttal statenzetels opgeleverd. Het meest succesvol was men in Limburg waar de partij van Jan Nagel en onze ex-voorzitter Kees de Lange een tweetal zetels veroverde. Voor de Eerste Kamer is men zeker van 1 zetel en mogelijkerwijs kan er ook nog een tweede zetel worden binnengesleept.

Op 5 februari besteedde het programma “Zembla” van de Vara uitgebreid aandacht aan het wanbeleid in de afgelopen 25 jaar van overheid, werkgevers, vakbonden en pensioenfondsbesturen, waardoor veel pensioenfondsen aan de rand van de afgrond zijn gebracht. Onze ex-voorzitter Kees de Lange die zijn functie heeft neergelegd om een prominente rol te vervullen bij de nieuwe partij 50PLUS, komt uitgebreid aan het woord. Het onderzoek van het bureau Bosch, de kritiek van hoogleraar Engelen, van  toezichthouder mevrouw Kellermann van de Nederlandsche Bank en zelfs van een oud vakbondsvoorzitter van een pensioenfonds wordt door de verantwoordelijken, oud minister Ruding en de vakbondsbobo’s Den Uyl en Gortzak gebagatelliseerd. Bekijk deze uitzending en oordeel zelf.

De achterstand van gepensioneerden in vergelijking met hun werkende (ex)collega’s is het afgelopen jaar opnieuw toegenomen. Zoals uit bijgaande tabel voor ABP-gepensioneerden blijkt is de achterstand in drie jaar tijd opgelopen tot 8%.(voorlaatste kolom) Als wij gaan kijken naar wat wij de afgelopen jaren gemist hebben en ook nooit meer zullen krijgen, dan is dat ruim 24% (laatste kolom) ofwel drie maandlonen.
Soortgelijke berekeningen kun je bij alle grote pensioenfondsen maken. Een fonds als PNO-Media indexeert al een lange reeks van jaren niet meer en daar zijn de achterstanden nog veel dramatischer. Het is curieus dat juist deze week bekend werd dat het pensioenfonds voor het Film- en Bioscoopbedrijf zich heeft laten opslokken door PNO. Zij hebben de regie in handen gegeven van een wel heel kwalijke regisseur.

Ook de afgelopen week gingen sommige televisierubrieken weer vrolijk door met de afgekloven cliché’s ontstaan door de reclames van sommige verzekeraars. De rijke ouderen met hun grote huizen, dure auto’s, cruises, stedentrips en exotische golfresorts waren weer volop aanwezig.
Om nog maar te zwijgen over de wijze waarop Uitgesproken Wakker Nederland onder leiding van Joost Eerdmans op ongekende wijze babyboombashing beoefende. Je zit je verbijsterd af te vragen wat deze hetze nog met journalistiek te maken heeft.
Gelukkig is er tegenwicht maar jammer genoeg met minder groot publiek. Zo werd onze ex-voorzitter Kees de Lange geïnterviewd door het blad “Actuaris”. Lees dit interview.

Laten wij het nog maar eens duidelijk zeggen. De gepensioneerden van nu hebben zelf het vermogen opgebouwd door het betalen van premies (jarenlang zelfs zeer hoge premies) voor hun pensioen. Dat de pensioenfondsen in problemen zijn is te wijten aan het graaigedrag in de jaren ’90 door overheid, werkgevers en vakbonden waardoor vele miljarden uit de pensioenpotten zijn verdwenen. Op 5 februari zal het programma Zembla hieraan een uitzending aan wijden. Zolang de dekkingsgraad niet langdurig beneden de 100 is, hoeven jongeren niet bang te zijn, dat wij op hun zak pensioen genieten. Het zijn echt onze eigen centen.
Wat de AOW betreft, om dat betaalbaar te houden wordt een steeds groter deel gefinancierd uit de belastingen waar ook de ouderen hun bijdrage aan leveren. Bovendien worden zij nu extra aangesproken via de zogenaamde houdbaarheidsbijdrage (Bosbelasting)

De afgelopen week is weer een nieuw convenant afgesloten. De naam is Convenant Bevordering Diversiteit Pensioenfondsen. Gezien de geschiedenis van de convenanten op pensioengebied ben ik bang dat al die diversiteit toch weer een vakbondslabeltje zal hebben en dat het convenant voor de zoveelste keer moet dienen om een wettelijke regeling te frustreren.

Uit een recent onderzoek van De Nederlandsche Bank blijkt dat werknemers bereid zijn om aanzienlijk meer premie te betalen als zij daardoor verzekerd zijn van een zeker pensioen. Het lijkt wel of de vakbonden die beweren dat de premies niet verder omhoog kunnen, niet weten wat de mensen die ze zeggen te vertegenwoordigen, echt willen.

Inmiddels wordt er nog steeds gesleuteld aan het zogenaamde “Pensioenakkoord” Maar kennelijk beginnen ook de leden van de vakbonden in de gaten te krijgen dat hen een oor wordt aangenaaid. Wij krijgen signalen dat men zich begint te roeren. De NVOG begint een E-card actie tegen het Pensioenakkoord rondom Valentijnsdag op 14 februari. Kijk rond die tijd even op hun site www.gepensioneerden.nl en doe mee aan die actie. In aansluiting hierop zijn wij zelf bezig met het opstarten van een actie “Geen knollen maar citroenen” Lees daarover meer in het weblog. Als u mee wilt denken en mee wilt doen, laat ons dat dan weten via een mailtje naar: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Maandag 10 januari presenteerde de nieuwe politieke groepering 50PLUS haar kandidatenlijsten voor de statenverkiezingen en de Eerste Kamer. Onze oud-voorzitter Kees de Lange vervult in deze partij een prominente rol. Dat is ook de reden dat hij in goed overleg zijn functie bij onze Bond heeft neergelegd. Als NBP willen wij onafhankelijk blijven van welke politieke groepering dan ook. Wel is het zo dat 50PLUS de punten uit ons Pensioenmanifest onverkort heeft overgenomen. Joop van Vliet wijdt er als lid van de Partij voor de Dieren een weblog, ‘Hoera, alweer een partij er bij!’ aan.

Verder heeft De Nederlandsche Bank afspraken gemaakt met de Pensioenkoepels over tijdige communicatie als er afstempeling dreigt. Een voornemen tot korten van pensioenen per 1 april 2012 moet rond 18 februari van dit jaar met de deelnemers van de betreffende pensioenfondsen worden gecommuniceerd. Overigens is de peildatum 31 december 2010 en toen was de dekkingsgraad van de pensioenfondsen beter dan de afgelopen maanden door koersstijgingen en een stijging van de rente. Dus de kans dat pensioenfondsen moeten gaan korten is afgenomen.

De afgelopen week is het pensioenregister gelanceerd. Op de website www.mijnpensioenoverzicht.nl kun je met je Digidcode inloggen en kijken naar je opgebouwde rechten. Zoals alle digitale informatie is het resultaat afhankelijk van de input, in dit geval van de pensioenuitvoerders en daar schijnt nog altijd veel aan te mankeren. In elk geval was de informatie over het pensioen van de schrijver van dit nieuws onvolledig.
Het gedrocht dat onder de naam “Pensioenakkoord” door werkgevers in eendrachtige samenwerking met de vakbonden wordt uitgebroed, blijkt steeds ingewikkelder te worden. De Dikke van Dale kan zijn borst nat maken want er wordt aan de lopende band nieuwe terminologie uitgevonden. U kunt alvast noteren: groeivoetbenadering, rendementsaanpassingsmechanisme en het invaren van bestaande rechten. Dat allemaal om de werkgevers aan het door hen zo gewenste defined contribution te helpen. Dat wil zeggen, de premie is voor hen gemaximeerd en alle risico’s van rendement, rente ontwikkeling en langer leven worden volledig bij de deelnemers neergelegd. Wij als bond beraden ons op acties om dat onzalige plan alsnog te stoppen.

Voor de NBP is op dit moment het belangrijkste nieuws dat onze voorzitter Prof. Dr. Kees de Lange terug treedt als voorzitter. Voor nadere informatie verwijzen wij naar ons persbericht en het weblog ‘Voorzitter legt functie neer’ van Leo van Heesch.

De nieuwe politieke partij 50PLUS (OokU) heeft als belangrijk programmapunt om de belangen van ouderen, met name ook op pensioengebied, te beschermen. Daar is in de huidige barre tijden alle reden toe. Waar de Haagse politiek de andere kant op kijkt of ouderen beziet als de categorie bij uitstek die wel financieel geplukt kan worden, komen de ouderen nu eindelijk in opstand. De dreiging dat de pensioenen bij Smit Sleepdienst in de Rotterdamse haven met ruim 13 % gekort zouden worden, heeft maatschappelijk veel losgemaakt. Voor 50PLUS was er alle aanleiding mr. John Peters opdracht te geven in deze onverkwikkelijke zaak op 1 december 2010 aangifte te doen. Lees het persbericht dat door 50PLUS is uitgebracht, en neem kennis van de dagvaarding. We blijven u op de hoogte houden. Meer over 50PLUS treft u aan in een artikel op 29 november 2010 van Jaap Roelants, “Nieuwe ‘PensioenPartij’:50PLUS” op de website van Geld & Recht.

De overheid stelt zich graag op als de welbekende Robin Hood. Echter, ze hebben het niet helemaal goed begrepen. In plaats van te stelen van de rijken om de armen te helpen, doet zij precies het omgekeerde. Belastingbetalers en gepensioneerden mogen bloeden voor de banken die door eigen toedoen in de problemen zijn gekomen. Joop van Vliet heeft er in zijn weblogDe ene drenkeling is de andere niet’ weinig goede woorden voor over.