PERSBERICHT – Het oordeel van het CRM laat ouderen in de kou staan
Het College voor de Rechten van de Mens (CRM) heeft met zijn uitspraak over de ABN AMRO pensioenovergang een historische kans gemist om op te komen voor honderdduizenden oudere deelnemers. In plaats daarvan kiest het College ervoor mee te bewegen met de redeneringen van sociale partners – en laat het de generatie die dit pensioenstelsel heeft opgebouwd in de steek.
Een ongemakkelijke waarheid: de 10 jaarsmethode bénadeelt ouderen doelbewust
Onze visie is dat de door ABN AMRO gekozen 10 jaars spreidingstermijn leidt tot een structurele en directe benadeling van oudere deelnemers. Het is leeftijd die bepaalt hoeveel iemand krijgt. Niet “indirect”, zoals het CRM het probeert weg te poetsen, maar rechtstreeks en zichtbaar.
Ouderen (gepensioneerden met de grootste indexatie achterstand) krijgen simpelweg een kleiner deel van het vermogen waar zij decennia aan hebben bijgedragen.
Dat het CRM dit reduceert tot een “actuarieel effect” is een ontkenning van de werkelijkheid.
Bij de 10 jaarsmethode wordt gedaan als of de reserves van het pensioenfonds alleen bedoeld zijn voor toekomstige indexaties. En dat het dus in de tijd over 10 jaar gespreid wordt uitgekeerd. Omdat vooral de oudere gepensioneerden binnen die 10 jaar zouden kunnen overlijden zouden zij dan minder krijgen. In werkelijkheid worden de reserves echter in één keer op de transitie datum verdeeld. Er wordt geen rekening gehouden met de individuele levensduur. En er wordt ook geen rekening mee gehouden dat veel jongeren binnen die 10 jaar van baan zouden veranderen en dan dus ook minder zouden moeten krijgen.
Het CRM neemt kritiekloos de lijn van ABN AMRO over
Het College verschuilt zich achter het argument dat de tienjaarsmethode “de wettelijke standaard” is.
Maar het feit dat iets mág, betekent nog niet dat het rechtvaardig is.
Onze opvatting is:
• dat alternatieve methoden bestaan die wél evenwichtig zijn;
• dat een aantal fondsen deze alternatieven al toepassen;
• dat ABN AMRO géén noodzaak heeft laten zien voor de 10 jaarsmethode;
• dat de tienjaarsmethode leidt tot forse kortingen voor ouderen.
Toch weigert het CRM deze feiten écht te wegen.
Het nadeel voor ouderen is helemaal niet ‘beperkt’ – het is aanzienlijk
Waar het CRM beweert dat het nadeel voor ouderen “beperkt” is, laten de cijfers iets heel anders zien. Het nadeel kan oplopen tot meer dan acht procent, een verschil dat voor veel gepensioneerden levenslang doorwerkt. Het is een groot misverstand dat 10-jaarsmethode weinig effect heeft over al die jaren: de keuze van de spreidingstermijn bepaalt nu definitief de hoogte van de pensioenuitkering voor alle latere jaren.
Dat is geen detail, dat is structurele ongelijkheid.
En structurele ongelijkheid zou juist door het CRM moeten worden bestreden, niet gebagatelliseerd.
De overlegtafel was allesbehalve evenwichtig
Het CRM doet voorkomen alsof de besluitvorming evenwichtig was omdat “sociale partners” betrokken waren.
Maar gepensioneerden zaten feitelijk aan de zijlijn. Het zijn de organisaties van werkenden die hebben beslist over een verdeling waarbij de jongere generaties het meest profiteren. De gepensioneerdenvereniging van ABN-AMRO heeft zich hier tegen uitgesproken.
Dat het CRM dit negeert, is onbegrijpelijk en schadelijk.
Een uitspraak die vertrouwen schaadt
Het oordeel van het CRM is niet alleen teleurstellend – het ondermijnt het vertrouwen in het toezicht op gelijke behandeling in Nederland.
Een College dat weigert scherpe inhoudelijke toetsing te verrichten wanneer een sociale partners afwijkende belangen hebben, verliest zijn rol als onafhankelijke beschermer van burgerrechten.
Oproep
Wij roepen politiek op om deze uitspraak niet als eindpunt te accepteren.
Zolang ouderen structureel minder krijgen dan jongere deelnemers – zonder noodzaak en zonder rechtvaardiging – is de strijd tegen leeftijdsdiscriminatie nog lang niet gestreden.